ตอนที่ 831
บทที่ 833 หรือว่า มาอีกครั้ง?
October 21, 2026
ขณะที่แท่นตรัสรู้กลายเป็นซากปรักหักพัง ร่างของเยี่ยชิวก็เปล่งประกายและเขาก็ปรากฏตัวห่างออกไปยี่สิบเมตร
“ฉันได้รับมรดกของนักดาบจ่งหยวน ซึ่งเป็นสาเหตุที่แท่นตรัสรู้พังทลาย”
เยี่ยชิวโค้งคำนับไปยังทิศทางของแท่นแล้วหันไปลงจากภูเขา
...…
ภายในสำนักสุ่ยเยวี่ยน้ำ ในศาลา
ออร่าสังหารเต็มอากาศ
เชียนซานเสวี่ยและชิวซานหนานเกอรวมพลังกัน แต่ไม่สามารถหยุดยั้งปรมาจารย์เหยียนฉือได้ หลังจากการต่อสู้ไม่กี่นาที ทั้งคู่ได้รับบาดเจ็บ มีเลือดไหลออกมาจากมุมปาก
บูม!
บูม!
หมัดสองครั้งของปรมาจารย์เหยียนฉือผลักชิวซานหนานเกอ และเชียนซานเสวี่ยกลับ จากนั้นเขาก็ยิ้มและพูดว่า “คุณทั้งคู่ ฉันแนะนำให้คุณอย่าต่อต้าน”
“พวกคุณไม่คู่ควรสำหรับฉัน”
“ยอมจำนนอย่างสงบดีกว่า และหลีกเลี่ยงความทุกข์ทรมานที่ไม่จำเป็น”
ชิวซานหนานเกอตะโกนอย่างดุเดือดว่า “เหยียนฉือ แม้ว่าฉันต้องเสี่ยงชีวิต แต่ฉันก็ไม่ยอมให้คุณประสบความสำเร็จในวันนี้”
“ชิวซาน ทำไมคุณต้องทำเช่นนี้? จะดีกว่าไหมสำหรับคุณและสาวกของคุณที่จะกลับมาที่วัดจี้กวางบฉัน? ฉันสัญญาว่าจะทำให้คุณและสาวกของคุณสบายใจ ฮ่าฮ่าฮ่า……”
ปรมาจารย์เหยียนฉือหัวเราะอย่างเย่อหยิ่ง
ใบหน้าของชิวซานหนานเกอกลายเป็นเถ้าถ่าน จับดาบและโจมตีปรมาจารย์เหยียนฉือ
ฮัม!
ด้วยการสะบัดข้อมือ ดาบยาวของชิวซานหนานเกอก็พุ่งเข้าสู่แสงดาบจำนวนนับไม่ถ้วนในทันที ห่อหุ้มปรมาจารย์เหยียนฉือ
“มันไม่มีประโยชน์ การเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ไม่สามารถทำร้ายฉันได้เลย” รอยยิ้มของปรมาจารย์เหยียนฉือไม่สั่นคลอน ในขณะที่เขาสะบัดดาบเบาๆ ด้วยสองนิ้ว
“ปัง!”
พลังมหาศาลส่งผ่านดาบไปยังข้อมือของชิวซานหนานเกอ ทันใดนั้น ร่างกายของชิวซานหนานเกอก็ถูกโจมตีราวกับสายฟ้าและถอยกลับอย่างต่อเนื่อง
ขูด ขูด ขูด
ชิวซานหนานเกอถอยกลับไปมากกว่าหนึ่งก้าว ก่อนที่จะรักษาเสถียรภาพของตัวเองได้ในที่สุด
ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“ชิวซาน แม้ว่าคุณจะเป็นหนึ่งในสามปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ของต้าตง แต่คุณอ่อนแอมากต่อหน้าฉัน”
ปรมาจารย์เหยียนฉือกล่าวด้วยรอยยิ้มและเดินอย่างสบายๆ ไปยังชิวซานหนานเกอ
ในเวลาเดียวกัน
ปรมาจารย์เหยียนฉือจ้องไปที่ร่างที่เป็นผู้ใหญ่และสง่างามของ ชิวซานหนานเกอ ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยแสงสีเขียว และพูดว่า “ฉันได้ยินมาว่าโยชิดะ ชูอิจิ มีความรักเป็นพิเศษต่อคุณ แต่น่าเสียดายที่เขาตายแล้วและ ไม่สามารถสนุกกับมันได้”
“ไม่สำคัญหรอก ฉันแทนเขาได้”
“ชิวซาน คุณวางใจได้เลยว่า ตราบใดที่คุณติดตามฉัน ฉันจะดูแลคุณอย่างดี ฉันเก่งเรื่องบนเตียง”
ไร้ยางอาย!
ใบหน้าของชิวซานหนานเกอเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มด้วยความโกรธ นี่ไม่ใช่สิ่งที่พระภิกษุผู้สง่างามควรพูด มันไร้ยางอายยิ่งกว่าคนโกงเสียอีก
“ขยะแขยงอะไรเช่นนี้ สารเลว”
เชียนซานเสวี่ยตะโกนด้วยความโกรธ และรีบผนึกมือไว้ตรงหน้าเธอ และพูดออกไปสองสามคำ
“หลิน ปิง โต้ว เจ่อ……”
บูม!
ทันใดนั้นแสงสีขาวก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าปรมาจารย์เหยียนฉือ
ปรมาจารย์เหยียนฉือยกมือขึ้นเพื่อปิดกั้นแสงสีขาวและมอง เชียนซานเสวี่ย ด้วยรอยยิ้ม “คุณยังเด็ก แต่คุณได้เรียนรู้คำที่สี่ของมนต์เก้าอักขระแล้ว พรสวรรค์ของคุณก็ไม่เลวเลย”
“แต่เมื่อเทียบกับรูปลักษณ์ภายนอกของคุณ แม้แต่พรสวรรค์ที่โดดเด่นที่สุด ก็ยังดูซีดเซียวเมื่อเปรียบเทียบกัน”
“อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าคุณจะลืมไปแล้วว่า ฉันมีความเชี่ยวชาญในมนต์เก้าอักขระเช่นกัน และการฝึกฝนของฉันก็สูงกว่าของคุณ การใช้มนต์เก้าอักขระต่อหน้าฉันก็เหมือนกับการนำถ่านหินมาที่นิวคาสเซิล”
ปรมาจารย์เหยียนฉือกล่าวสิ่งนี้ สร้างตราประทับมือไว้ข้างหน้าเขา แล้วตะโกนว่า “หลิน ปิง โต้ว เจ่อ เจีย……”
บูม!
ทันใดนั้นแสงสีขาวแวววาวก็พุ่งเข้าหาเชียนซานเสวี่ย ซึ่งเต็มไปด้วยพลังอันยิ่งใหญ่
“เสี่ยวเสวี่ย ถอยเร็ว!”
ชิวซานหนานเกออุทานและรีบยืนอยู่ตรงหน้า เชียนซานเสวี่ย ใช้ดาบฟันแสงสีขาว
ปัง
ทันทีที่ดาบสัมผัสกับแสงสีขาว ชิวซานหนานเกอก็ถูกโยนกลับไป
“อาจารย์”