ตอนที่ 900
บทที่ 902 เส้นลมปราณบริสุทธิ์เก้าหยิน
October 21, 2026
“หานหลงอยู่ที่นี่!”
หานหลงตอบเสียงดัง
เยี่ยชิวกล่าวว่า “ในฐานะบุตรบุญธรรมไท้เจี่ยน คุณได้ติดตามการต่อสู้ไท้เจี่ยนทั่วภาคเหนือและภาคใต้ เสี่ยงชีวิตหลายครั้งและได้รับบาดเจ็บ ทำให้มีส่วนสำคัญในการขยายอาณาเขตของหลงเหมิน”
“คุณยังประจำการอยู่ที่เจียงโจวมายาวนาน ซึ่งมีส่วนช่วยรักษาเสถียรภาพของเจียงโจวอย่างไม่มีวันลบเลือน”
“ในการโจมตีลัทธิเทพแม่มดเมื่อเร็วๆ นี้ คุณนำสหายเดินทางไกล สังหารสาวกของลัทธิเทพแม่มดไปมากมาย และประสบความสำเร็จอย่างเหลือเชื่อ”
“ด้วยเหตุนี้ หานหลงจึงได้รับฉายาว่ามังกร และถูกตั้งเป็นทูตแห่งสวรรค์ เพื่อปกป้องดินแดนแม้ว!”
หานหลงคำนับเยี่ยชิวทันทีและพูดว่า “ขอบคุณ ผู้นำสำนัก”
“กรุณาลุกขึ้น!” ทันทีที่เยี่ยชิวพูด สาวกของหลงเหมินทุกคนก็ลุกขึ้นยืน
เยี่ยชิวพูดกับหานหลงว่า “ดินแดนแม้วเพิ่งสงบลง และยังมีอันตรายที่ซ่อนอยู่บางอย่างที่ไม่แน่นอน ฉันเชื่อใจคุณ ดังนั้นฉันจึงแต่งตั้งให้คุณปกป้องดินแดนแม้ว”
“เราทำงานอย่างหนักเพื่อยึดครองดินแดนแม้ว ดังนั้นเราต้องไม่ปล่อยให้มันตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย”
“รีบจัดการให้สาวกของหลงเหมินตามล่าสาวกที่เหลืออยู่ของลัทธิเทพแม่มด สาวกของลัทธิเทพแม่มดจะต้องถูกกำจัดให้หมดสิ้นเพื่อป้องกันปัญหาในอนาคต”
หานหลงตอบว่า “เข้าใจแล้ว!”
เยี่ยชิวกล่าวต่อว่า “คราวนี้สาวกหลงเหมินทั้งหมดที่นำโดยคุณและเจ้าหู่ ทุกอย่างอยู่ภายใต้คำสั่งของคุณ ควรจัดให้มีกลุ่มคนเพื่อปกป้องดินแดนแม้ว และอีกกลุ่มหนึ่งเพื่อค้นหาสาวกที่เหลืออยู่ของแม่มด สำหรับเจ้าหู่และฉีหลิน เริ่มเตรียมตัวสำหรับเรื่องไท้เจี่ยน”
หานหลงถามว่า “ผู้นำ คุณหมายถึงให้เรากลับปักกิ่งหรือเปล่า?”
“ไม่” เยี่ยชิวส่ายหัว “เรื่องไท้เจี่ยนจะได้รับการจัดการในดินแดนแม้ว”
“ดินแดนแม้ว?” หานหลงกล่าวว่า “สำนักงานใหญ่ของหลงเหมินอยู่ในปักกิ่ง จะเหมาะสมหรือไม่ที่จะจัดการเรื่องไท้เจี่ยนในดินแดนแม้ว?”
เยี่ยชิวกล่าวว่า “ไม่มีอะไรที่ไม่เหมาะสมเกี่ยวกับเรื่องนี้”
“ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต ไท้เจี่ยนต้องการที่จะพิชิตดินแดนแม้วมาโดยตลอด และผู้เป็นที่รักของเขาก็ตายที่นั่นด้วย”
“เมื่อเป็นเช่นนั้น เรามาจัดการเรื่องของเขาที่นี่ดีกว่า”
“ความปรารถนาสุดท้ายของไท้เจี่ยนคือการให้ขี้เถ้าของเขาถูกโปรยที่ฉังเจียง ดังนั้นให้เขาพักในแม่น้ำนู่เจียง!”
จากนั้นหานหลงก็ยอมรับคำสั่ง “เข้าใจแล้ว ฉันจะจัดการให้”
เยี่ยชิวยังสั่งฉีหลินว่า “แจ้งจูเชวี่ยและชิงหลงให้มาที่ดินแดนแม้วเพื่ออำลาไท้เจี่ยน และยังแจ้งให้ผู้นำของกลุ่มต่างๆ ในภูมิภาคต่างๆ ให้นำสาวกของหลงเหมินมายังดินแดนแม้ว เพื่อขบวนแห่ศพ”
ฉีหลินถามว่า “เวลาที่กำหนดเมื่อไหร่?”
เยี่ยชิวคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “เจ็ดวันต่อจากนี้!”
“ตกลง” ฉีหลินพยักหน้าแล้วรีบไปแจ้งให้ทุกคนทราบ
“จ้าวหู!” เยี่ยชิวตะโกนเรียกเจ้าหู่ และพูดว่า “ส่งคำเชิญไปยังผู้นำของสำนักหลักๆ ในโลกศิลปะการต่อสู้ ขอให้พวกเขามาร่วมไว้อาลัยไท้เจี่ยน”
“รับทราบ!” เจ้าหู่รับทราบคำสั่ง
หลังจากจัดการเรื่องเหล่านี้แล้ว เยี่ยชิวก็ถามถังเฟยว่า “ดินแดนแม้ว ได้รับการตัดสินแล้ว คุณจะกลับไปที่ปักกิ่งตอนนี้ หรือว่า?”
“ฉันจะไปส่งเฉายวนด้วย” ถังเฟยกล่าว “ฉันจะโทรหาเทพทหารในภายหลัง และดูว่าเทพทหารจะมาพบเฉายวนในการเดินทางครั้งสุดท้ายของเขาได้หรือไม่”
“ขอบคุณมากนะ”
เยี่ยชิวลูบถังเฟยบนไหล่ จากนั้นเดินไปหาซูเสี่ยวเสี่ยว แล้วพูดว่า “ไม่ว่าคุณจะยอมรับว่าไท้เจี่ยนเป็นพ่อของคุณหรือไม่ ความจริงก็คือ คุณเป็นญาติทางสายเลือด ฉันหวังว่าคุณจะได้เห็นเขาในรอบสุดท้าย เดินทางส่งเขาในฐานะลูกสาวไท้เจี่ยน”
ซูเสี่ยวเสี่ยวมองดูร่างกายของเฉาหยวนด้วยสีหน้าซับซ้อน สักพักเธอก็พยักหน้าแล้วพูดว่า “อืม”
จากนั้น
เยี่ยชิวพูดกับฉีหลินว่า “จัดคนสองสามคนมาดูแลร่างกายของไท้เจี่ยน”
“นอกจากนี้ หาโลงศพให้ไท้เจี่ยนด้วย”
“แจ้งจูเชวี่ยให้ค้นหาช่างฝีมือทันที และจัดกำลังคน ฉันอยากจะสร้างรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ไท้เจี่ยน เพื่อให้คนรุ่นต่อๆ ไปได้ชื่นชม”
ฉีหลินพยักหน้าและกล่าวว่า “ไม่มีปัญหา ฉันจะจัดเตรียมการทันที”
ในที่สุด เยี่ยชิวก็จ้องมองไปที่ใบหน้าของซูลั่วยิง