บทที่ 927 สถานที่ฮวงจุ้ยดี

สีหน้าของลุงโส่วซานดูตกใจมากเมื่อเห็นว่าเยี่ยชิวเดินไปยังต้นสนที่มีเลือดไหลออกมา

เขาเกรงว่าเยี่ยชิวจะเป็นเหมือนหลานของเขาที่ต้องจบชีวิตลงจึงได้รีบกล่าวเตือน "คุณอย่าเข้าไปเด็ดขาด ต้นไม้นั้นมีความแปลกประหลาดมาก"

ทว่าเยี่ยชิวกลับไม่ฟังอะไรและยังคงเดินหน้าเข้าไปยังต้นสนต้นนั้น

ลุงโส่วซานกังวลว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับเยี่ยชิวและถึงตอนนั้นถังเฟยอาจโกรธแค้นเขาได้ จากนั้นเขาจึงได้หันไปพูดกับอมตะชางเหม่ย "คุณรีบเตือนเขาเร็วเข้า ต้นไม้นั้นมีความประหลาดและน่ากลัวมาก"

อมตะชางเหม่ยเบะปาก "ก็แค่ต้นไม้ต้นเดียวเท่านั้นเอง จะมีอะไรน่ากลัว"

"หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นพวกคุณก็อย่าหาว่าผมไม่เตือนแล้วกัน"

แม้ว่าลุงโส่วซานจะพูดออกมาแบบนี้ แต่สุดท้ายแล้วเขาก็คอยมองเยี่ยชิวอย่างไม่ละสายตาและเมื่อเห็นว่าเยี่ยชิวค่อยๆ ขยับเข้าใกล้ต้นสนต้นนั้นเขาก็รู้สึกใจเต้นแรง

ไม่นานสิ่งที่น่าทึ่งก็ปรากฏสู่สายตา

จากนั้นก็เห็นว่าหลังจากที่เยี่ยชิวเดินไปหยุดตรงหน้าต้นสนต้นนั้นก็กลับไม่ได้เป็นอะไร ไม่เพียงเท่านั้น เยี่ยชิวยังยื่นมือออกไปจับต้นสนอีกด้วย

"เอ๊ะ เขาไม่เป็นอะไร?"

ลุงโส่วซานเบิกตากว้างด้วยสีหน้าตกตะลึง

เยี่ยชิวใช้นิ้วแตะเลือดขึ้นมาดม

"มีอะไรไหม?" อมตะชางเหม่ยถาม

เยี่ยชิวตอบ "เป็นเลือดคน"

"เลือดคนจริงเหรอ?" อมตะชางเหม่ยทำหน้าตกใจ

เดิมทีเขาคิดว่าของเหลวที่ไหลออกมาจากต้นสนต้นนี้คงเป็นยางต้นไม้ที่เหมือนกับเลือดแค่นั้น เพราะโดยปกติแล้วต้นไม้ไม่มีทางมีเลือดออกมาได้ แต่ต้นไม้บางชนิดที่มีอายุมากอาจมียางหรือของเหลวที่ไหลออกมาเป็นสีแดงเหมือนเลือดก็อาจเป็นผลจากปฏิกิริยาเคมีอะไรบางอย่างก็เป็นได้

อมตะชางเหม่ยคิดไม่ถึงเลยว่าต้นสนต้นนี้จะมีเลือดคนไหลออกมาได้

จากนั้นอมตะชางเหม่ยก็รีบเดินเข้าไปตรงหน้าต้นสน

เยี่ยชิวยกนิ้วขึ้นมาตรงหน้าอมตะชางเหม่ยเพื่อให้เขาสังเกตมอง จากนั้นก็เห็นว่าเลือดนั้นมีสีออกน้ำตาล

"ทำไมถึงมีเลือดคนไหลออกมาจากต้นสนได้? ดูแล้วเลือดนี้ก็มีอายุมากแล้วด้วย" อมตะชางเหม่ยกล่าว

เยี่ยชิวพยักหน้าและกล่าว "จากที่ผมคาดคะเน เลือดคนนี้น่าจะมีอายุประมาณร้อยปีแล้ว"

"ร้อยปี?" อมตะชางเหม่ยตกใจและกล่าวด้วยความสงสัย "จะว่าไปแล้วโดยปกติเมื่อเลือดไหลออกมาจะแห้งและแข็งตัว เลือดคนอายุร้อยปีไหลออกมาได้ปกติแบบนี้เป็นอะไรที่น่าแปลกมาก"

เยี่ยชิวชำเลืองมองไปยังต้นสนต้นใหญ่ตรงหน้าพร้อมกับเปิดดวงตาสวรรค์เพื่อมองทะลุต้นสน

ซี๊ด!

เยี่ยชิวสูดหายใจเข้าด้วยความตกใจ

"เป็นยังไงบ้าง?" อมตะชางเหม่ยถามขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าของเยี่ยชิวเปลี่ยนไป

เยี่ยชิวกล่าว "รีบถอยไปให้ไกลเร็วเข้า"

อมตะชางเหม่ยรีบถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็ว

เยี่ยชิวเองก็ถอยหลังออกไปกว่าสิบเมตรและจากนั้นก็เปิดใช้งานพลังงานดาบจากปลายนิ้วของเขาและโจมตีลำต้นของต้นสน

ตู้ม!

ลำต้นที่แข็งแรงของต้นสนหักท่อนลงและทันใดนั้นเองก็มีเลือดสดไหลทะลักพุ่งออกมาจากลำต้นเสมือนกับน้ำพุ

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้?"

ถังเฟยตกตะลึงอย่างมาก