ตอนที่ 927
บทที่ 929 ประตูนิมิตสีทองสัมฤทธิ์
October 21, 2026
ถังเฟยเดินมาถึงด้านข้างเยี่ยชิวพูดว่า"แล้วจะทำยังไงกับเลือดของเจ็ดคนในโลงศพนี้?"
ในเลือดคนมีพิษศพถ้าหากไม่จัดการก็จะมีเรื่องตามมามากมาย
"ตาแก่ คุณสามารถกำจัดได้ใช่ไหม?"เยี่ยชิวถาม
อมตะชางเหม่ยตอบ"เลือดเยอะเกินไปถ้าจะกำจัดพิษศพให้สิ้นซากเลยคงยาก"
ในใจเยี่ยชิวสลดลงเล็กน้อย
เวลานี้อมตะชางเหม่ยก็หัวเราะขึ้นมาเสียงดัง"สำหรับคนอื่นอาจจะยากแต่ฉันเป็นอาจารย์ใหญ่แห่งภูเขาหลงหู่ จัดการพิษศพพวกนี้สำหรับฉันเป็นเรื่องง่ายๆ"
โอ้โห ไม่แสดงหน่อยจะตายหรือไง!
"เรื่องพิษศพมอบหมายให้ฉันได้เลย"เยี่ยชิวมองขวางใส่อมตะชางเหม่ยจากนั้นเดินไปทางทิศเหนือ
"นายไปทำอะไร?"อมตะชางเหม่ยถาม
เยี่ยชิวไม่ตอบเดินหน้าต่อไปหกสิบก้าวจากนั้นก้มหัวจ้องมองที่พื้นสักพัก
ผ่านไปสองนาที
เยี่ยชิวใช้กิ่งไม้วาดบนพื้นเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้างสามเมตรยาวสามเมตร
"หัวหน้าฉิน!"
เยี่ยชิวกวักมือเรียกหัวหน้าทีมพยัคฆ์หมอบฉินเฟิง
ฉินเฟิงเหยาะๆวิ่งมาหาเยี่ยชิว เช็ดเหงื่อบนหน้าผากถามว่า"มีคำสั่งอะไร?"
เยี่ยชิวชี้รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าบนพื้นพูดว่า"นายจัดหาคนมาขุดตามรูปสี่เหลี่ยมที่ฉันวาดนี้ลึกลงไปสามเมตร"
"ครับ"
ฉินเฟิงรีบเรียกทหารสิบกว่าคนเริ่มมาขุดหลุม
อีกด้านหนึ่ง
อมตะชางเหม่ยเดินมาถึงหน้าโรงศพสีทองสัมฤทธิ์หยิบยันต์ออกมาจากแขนเสื้อลัทธิเต๋าสามใบโยนลงไปในโลงศพ
จากนั้นก้นั่งขัดสมาธิอยู่หน้าโรงศพหลับตาและท่องคาถาเสียงเบามาก
ผ่านไปสักพัก
จู่ๆอมตะชางเหม่ยก็ลืมตาขึ้นมานิ้วชี้และนิ้วกลางข้างขวาชิดกันและชี้เหมือนเป็นดาบไปที่โลงศพ
"ทำลาย!"
อมตะชางเหม่ยตะโกนหนึ่งคำแต่ก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ
ทหารที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างทำหน้างงงวย
"พระอาจารย์ท่านนี้กำลังทำอะไร?"
"ดูไม่เข้าใจเลย?"
"ทำอะไรบ้าบอ......"
คำวิพากษ์วิจารณ์ยังไม่ทันได้หยุดลงจู่ๆเลือดในโลงศพก็เดือดขึ้นมาจนมีควันดำ
อมตะชางเหม่ยลุกขึ้นยืนและเดินไปโลงที่สองโยนยันต์ลงไปและนั่งขัดสมาธิหลับตาและท่องคาถา
ผ่านไปสักพัก"
จู่ๆอมตะชางเหมยก็ลืมตาใช้มือขวาทำนิ้วชี้และนิ้วกลางชิดกันเหมือนดาบและชี้ไปที่โลงศพ
"ทำลาย!"
ไม่ช้าเลือดโลงศพก็เดือดขึ้นมาและมีควันดำ
ด้วยวิธีการแบบนี้อมตะชางเหม่ยใช้เวลาครึ่งชั่วโมงในการทำให้เลือดในโลงศพทั้งเจ็ดโลงเดือดขึ้นมา
"ถังเฟย บอกให้ทุกคนว่าอย่าพึ่งเข้าใกล้โลงศพเหล่านี้"อมตะชางเหม่ยสั่งห้าม
ถังเฟยพยักหน้าถามว่า"อมตะชางเหม่ย แบบนี้ก็สามารถกำจัดพิษศพในเลือดได้แล้วใช่ไหม?"