บทที่ 98 ฟ้ามืดลมแรง ค่ำคืนแห่งการฆ่า

เยี่ยชิวยังเข้าใจหลักการของการไม่เห็นความชั่วร้าย แต่เขาเป็นผู้ชาย จะน่าเสียดายไหมถ้าเขาพลาดฉากดังกล่าว?

อีกอย่าง มีอะไรดี ๆ ที่ดูได้ฟรี ถ้าไม่เอาก็บ้าแล้ว

เขามองดูมันด้วยสายตาที่เบิกกว้าง

พบว่าซุนเมิ่งเจี๋ยน่ารักกว่ารูปลักษณ์ที่ดุร้ายตามปกติของเธอมาก เธอมีรูปร่างเพรียวบาง ผิวขาวที่อาจเป็นรอยช้ำได้ง่ายด้วยการตบ และมีดวงตาที่เปียกน้ำคู่หนึ่ง การเคลื่อนไหวของดวงตาของเธอเคลื่อนไหวอย่างอธิบายไม่ได้ และมันดึงดูดมากในด้านของจิตวิญญาณ

ในเวลานี้ เธอถูกคลุมด้วยเจลอาบน้ำ และโฟมก็เพิ่งปกปิดสถานที่สำคัญบางแห่งเท่านั้น

น่าเสียดาย!

เยี่ยชิวแอบถอนหายใจ

หลังจากนั้นไม่นาน

ซุนเมิ่งเจี๋ยเปิดสวิตช์ฝักบัว และน้ำร้อนก็ไหลออกมาจากหัวฉีด ฟองสบู่ค่อย ๆ หายไปภายใต้ม่านน้ำ และร่างกายที่สมบูรณ์แบบปรากฏขึ้น

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ หมอกน้ำบังทัศนียภาพไปบ้าง

"โถ่เว้ย!"

เยี่ยชิวสาปแช่งอย่างลับ ๆ ขยี้ตา และวิสัยทัศน์ของเขาก็ชัดเจนอีกครั้ง

โดยไม่คาดคิด สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเขา คือแผ่นหลังสีขาวไร้ที่ติ

หลังของซุนเมิ่งเจี๋ยมีสัดส่วนที่ดีมาก อีกจุดหนึ่งจะอ้วนขึ้น และอีกจุดหนึ่งจะเว้าลง

ดวงตาของเยี่ยชิว ยังคงมองลงไป

ทันใดนั้น เขาหายใจเข้า!

เห็นรอยแผลเป็นตั้งแต่หลังของซุนเมิ่งเจี๋ยจนถึงเอวของเธอ ซึ่งยาวมากกว่ายี่สิบเซนติเมตร และกว้างสามสิบเซนติเมตร

แม้ว่าบาดแผลจะหายดีมานานแล้ว แต่รอยตะเข็บดูสะดุดตา และคดเคี้ยวเหมือนตะขาบน่ากลัวมาก

เยี่ยชิวสังเกตอย่างระมัดระวัง และพบว่ารอยแผลเป็นบนหลังของซุนเมิ่งเจี๋ยเป็นบาดแผลที่เกิดจากมีด

น่าแปลก ที่เด็กผู้หญิงได้รับบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ได้อย่างไร?

ดูเหมือนว่าเธอจะผ่านเรื่องราวมาไม่น้อย!

ตอนที่เยี่ยชิวกำลังจะมองลงไปต่อไป เขารู้สึกเวียนศีรษะอย่างรุนแรง และรีบถอนตาออก

ฉึ่บ!

หน้าผากของเขาปกคลุมไปด้วยเหงื่อเย็น และเขาแทบจะยืนนิ่งไม่ได้

เยี่ยชิวเอามือข้างหนึ่งพิงผนัง มองดูตัวเองในกระจก แล้วกระซิบว่า "เกิดอะไรขึ้นเมื่อกี้ ทำไมฉันถึงเห็นซุนเมิ่งเจี๋ยอาบน้ำ เป็นไปได้ไหมว่าฉันมีอาการประสาทหลอน"

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เยี่ยชิวก็รีบออกไป และไปที่ประตูห้องถัดไปเพื่อฟัง

แน่นอนว่ามีเสียงรบกวนเล็กน้อยในห้อง

เยี่ยชิวรู้สึกสับสน ทุกสิ่งที่ฉันเห็นตอนนี้จะเป็นจริงได้เหรอ? ฉันจะมองผ่านกำแพงได้ยังไง?

มันอาจจะเป็น...

จู่ ๆ เยี่ยชิวก็คิดถึงความเป็นไปได้

เขาบังคับระงับความตื่นเต้นในใจ และท่องคาถาเพื่อเปิดดวงตาสวรรค์ของเขาอย่างเงียบ ๆ ในไม่ช้า สายตาของเขาก็ทะลุประตู และเห็นซุนเมิ่งเจี๋ยออกมาจากห้องน้ำห่อด้วยผ้าเช็ดตัวแล้ว

แต่มันยังกินเวลาเพียงชั่วระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น และความรู้สึกวิงเวียนศีรษะที่รุนแรงได้เข้ามาในจิตใจของตัวเองอีกครั้ง

เยี่ยชิวรีบถอนตาออกด้วยความดีใจ

สำเร็จ!

ในที่สุด การเปิดดวงตาสวรรค์ประสบความสำเร็จแล้ว!

จากนั้น เขาก็ลองอีกสองสามครั้ง

ในที่สุด ก็ค้นพบว่า แม้ว่าการเปิดดวงตาสวรรค์จะเปิดได้สำเร็จ แต่ก็ยังมีข้อบกพร่องบางประการ ตัวอย่างเช่น ไม่สามารถใช้งานได้ครั้งละเกินสามสิบวินาที ไม่เช่นนั้น จะทำให้เกิดอาการวิงเวียนศีรษะและอ่อนแรง

ประการที่สอง ขอบเขตการมองเห็น ยังจำกัดมากเช่นกัน

คุณสามารถเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ในระยะสูงสุดยี่สิบเมตรเท่านั้น

สำหรับวิญญาณชั่วร้าย ผี และโชค เยี่ยชิวยังมองไม่เห็น เขาเดาว่ามันอาจเกี่ยวข้องกับการฝึกฝน

"ไม่ว่ายังไงก็ตาม ในที่สุดฉันก็ประสบความสำเร็จในการฝึกการเปิดดวงตาสวรรค์ และราชามังกรจะมีชีวิตรอดได้"

ใบหน้าของเยี่ยชิวเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และเขามีความสุขมาก

ในขณะนี้ ประตูถูกเปิดออก และซุนเมิ่งเจี๋ยก็เดินออกไปโดยสวมชุดนอนสีชมพู

เมื่อเห็นเยี่ยชิวยืนอยู่นอกประตูด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาซุนเมิ่งเจี๋ยจึงถามด้วยเสียงทุ้มลึกว่า "นายมาทำอะไรที่นี่?"