บทที่1118 ดอกบัวทองบานสะพรั่ง

เยี่ยชิวรู้สึกว่าถูกคุกคามด้วยความตาย

ความรู้สึกนี้เหมือนกับตอนที่เผชิญหน้ากับมิยาโมโตะ มูลซาชิ

“คุณแข็งแกร่งมากจริงๆ น่าเสียดายที่คุณมาพบฉัน”

เยี่ยชิวโบกดาบจักรพรรดิโดยไม่ต้องกลัวใด ๆ

ทันใดนั้น มีสิ่งที่น่าตกใจก็ปรากฏขึ้น

ร่างกายของเยี่ยชิว ก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ทั้งร่างกายของเขาส่องแสงสีทองราวกับเทพเจ้าซึ่งพลังอันศักดิ์สิทธิ์ไม่อาจยับยั้งได้

“หึ แม้ว่าคุณจะมีไพ่เด็ด แต่คุณก็หนีความตายไม่พ้นหรอก”

ดาบของชายหนุ่มตกลงอย่างรวดเร็ว พร้อมด้วยแสงดาบที่ไม่มีที่สิ้นสุด

เมื่อเห็นว่าเยี่ยชิวกำลังจะโดนแสงดาบกลืนหายไป ทันใดนั้น ร่างของเยี่ยชิวก็หายไปจากสายตาของชายหนุ่ม

หายไปไหนแล้ว?

ชายหนุ่มตกตะลึง

เขาไม่เข้าใจว่าคนจะหายตัวไปอย่างเงียบ ๆ ได้อย่างไร?

แม้ว่าเขาจะใช้วิชานินจา แต่มันก็จะทิ้งร่องรอยไว้ แต่เยี่ยชิวก็ไม่ทิ้งอะไรไว้เลย

ไม่เพียงเท่านั้น เยี่ยชิวยังหายตัวไปภายใต้แสงดาบที่ปกคลุมซึ่งไม่สมเหตุสมผลเลย

ชายหนุ่มตกตะลึง ซึ่งทำให้การทรงตัวอ่อนแอลงทันที

เพราะดาบเล่มนี้มีความเชื่อเรื่องการอยู่ยงคงกระพัน เมื่อสภาพจิตใจแปรปรวน มันจะส่งผลต่อการแสดง

“ในเมื่อคุณซ่อนตัวอยู่ ฉันจะฆ่าเพื่อนของคุณก่อน”

แสงดาบที่ลุกโชติช่วงเปลี่ยนทิศทางและวิ่งไปหาอาจารย์ฉางเหม่ยและเซียวจ้าน

แต่ในขณะนี้ จู่ๆ พลังงานดาบก็ปรากฏขึ้นด้านหลังชายหนุ่ม

“ฉันรู้ว่าคุณจะไม่ทิ้งเพื่อนหรอก”

รอยยิ้มอันโหดร้ายปรากฏขึ้นในดวงตาของชายหนุ่ม เขาหันอย่างรวดเร็ว และดาบก็เปลี่ยนทิศทาง

อย่างที่ทุกคนรู้ ทันทีที่เขาหันกลับมา แสงดาบก็อ่อนลงสามแต้ม

ไม่ว่าจะเป็นมีด ดาบ หรือหมัด จะมีพลังมากที่สุดเมื่อเคลื่อนไปข้างหน้าเท่านั้น หากทิศทางเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ความเร็ว และความแข็งแกร่งจะได้รับผลกระทบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

หลังจากที่ชายหนุ่มหันกลับมาเขาก็ไม่เห็นร่างของเยี่ยชิว สิ่งที่เขาเห็นคือพลังงานดาบปรากฏขึ้นจากอากาศบางเบา

พลังงานดาบนี้ถูกสับเป็นชิ้น ๆ ทันทีด้วยแสงดาบ

“อยู่ไหนแล้วล่ะ?”

เมื่อชายหนุ่มสับสน พลังดาบอีกอันก็มาจากด้านข้าง และชายหนุ่มก็ต้องเปลี่ยนทิศทางของดาบอีกครั้ง

พึบ!

พลังงานดาบแตกสลาย แต่เยี่ยชิว ก็ยังไม่ปรากฏให้เห็น

ฉ่าฉ่าฉ่า!

พลังดาบโจมตีชายหนุ่มอย่างต่อเนื่อง

ครั้งแล้วครั้งเล่าที่เขาถูกชายหนุ่มสับเป็นชิ้น ๆ ด้วยมีด

“ช่องโหว่เล็กๆ เสี่ยงต่อการโจมตีเพียงครั้งเดียว”

ชายหนุ่มดูถูกเหยียดหยามมากและไม่ได้ใส่ใจกับรัศมีดาบเหล่านี้ แต่เขาไม่รู้ว่ารัศมีดาบนั้นอ่อนลงมาก

แม้แต่ออร่าบนร่างกายของเขาก็ลดลงด้วย

“คุณตามหาฉันเหรอ? ฉันอยู่นี่แล้ว”

ร่างของเยี่ยชิวปรากฏขึ้นจากอากาศด้านหลังชายหนุ่ม

ชายหนุ่มหันกลับมาทันทีและเห็นหมัดทองคำ

เยี่ยชิวต่อยชายหนุ่ม

“รนหาที่ตาย” ชายหนุ่มเฉือนหมัดของเยี่ยชิวด้วยมีดของเขา

พ่าง!

ดาบฟาดหมัดและมีเสียงดังดังขึ้นราวกับฟ้าร้อง

รอยยิ้มที่ตื่นเต้นปรากฏบนริมฝีปากของชายหนุ่ม เขาไม่เชื่อว่าใครในโลกนี้สามารถป้องกันดาบของเขาได้ด้วยหมัดเปล่า

อย่างไรก็ตาม รอยยิ้มของเขาจางหายไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่ดาบกระทบหมัดของเยี่ยชิวก็มีแรงมหาศาลกระทบกลับมา ทำให้เขาสะเทือนและมีดกระเด็นออกไป

"อ้าก……"