ตอนที่ 1175
บทที่1177 นักล่าแต้ม
October 21, 2026
“ตูม!”
เยี่ยชิวปล่อยหมัดโจมตีไปที่ไหล่ของไป๋หยูจิง แค่พริบตาเดียว ไป๋หยูจิงก็ถอยหลังออกไปกว่ายี่สิบเมตร
“ผลัวะ!”
กระดูกไหล่ของไป๋หยูจิงหัก
ทำให้แขนข้างซ้ายของเขาหลุดห้อยลงมา
ไป๋หยูจิงไม่รู้สึกรู้สาแต่อย่างใด เขาใช้มือขวาจับไหล่ซ้ายแล้วออกแรงบิด “ผลัวะ!” ไหล่ที่หลุดออกถูกเชื่อมติดกันอย่างรวดเร็ว
ในระหว่างนั้นไป๋หยูจิงมีสีหน้าที่เรียบเฉย เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“แกรู้กระบวนท่าของฉันได้ยังไง?” ไป๋หยูจิงถามขึ้น
“อยากรู้งั้นเหรอ?” เยี่ยชิวยิ้มเยาะ “รอแกตายก่อนก็แล้วกัน แล้วฉันค่อยบอก”
หึ!
ไป๋หยูจิงตะโกนอย่างเย็นชา รวบรวมพลังชี่มังกรทั้งสิบแปดล้อมรอบตัวเขา
ทันใดนั้น ไป๋หยูจิงตอนนี้ราวกับว่าถูกหล่อหลอมไปด้วยทองคำและเปล่งแสงเจิดจ้าออกมาจากร่างของเขา
ในขณะเดียวกัน
นัยน์ตาที่เย็นยะเยือกของเขาเหมือนกับตะเกียงวิเศษสองคู่ แสดงให้เห็นเจตจำนงฆ่าที่แทบจะกระชากวิญญาณผู้คนออกมา
“ถึงฉันจะไม่รู้ว่าแกแอบไปรู้กระบวนท่าเหล่านั้นของฉันได้ยังไง แต่ ถึงแม้ว่าแกจะมีความสามารถในการก่อกบฏก็เถอะ แกก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้หรอก”
“ฉันเตรียมการมาใหญ่โตเพียงนี้ก็เพื่อจะฆ่าพวกแกสองพ่อลูก”
“ฉะนั้น วันนี้แกต้องตาย!”
หลังจากไป๋หยูจิงพูดจบ เขาก็หยิบกริชออกมาจากเอวด้านหลังของเขา
กริชยาวประมาณหนึ่งฟุต มีสีแดงทั้งเล่ม ราวกับเป็นพลังงานที่ชั่วร้ายและแปลกประหลาดเมื่อได้พบเห็น
“อาวุธอันโหดร้าย!”
เยี่ยชิวหรี่ตาลง
“เยี่ยชิว แกจะใช้อาวุธอะไรมาต่อสู้กับฉันล่ะ?”ไป๋หยูจิงยิ้มเย้ยหยันแล้วพูดว่า “ดาบจักรพรรดิก็ไม่เลวนะ แต่น่าเสียดายที่มันหักเสียแล้ว”
“แม้ว่าดาบจักรพรรดิจะหัก แต่ฉันก็มีวิธีที่จะฆ่าแกได้อยู่แล้ว” เยี่ยชิวพูดจบ เขาเหยียดแขนขวาออกไป
ฟึ่บ
ภาชนะสัมฤทธิ์รูปสี่เหลี่ยมบินลงมา เยี่ยชิวจับขามันไว้ข้างหนึ่ง
ไป๋หยูจิงมองเห็นหม้อเฉียนคุน เขาหัวเราะแล้วพูดว่า “หม้อของแกไม่เลวนี่ ฉันฆ่าแกแล้ว พวกมันก็เป็นของฉันแล้ว”
“ฝันไปเถอะ แกมีชีวิตอยู่รอดไม่เกินวันนี้หรอก” เยี่ยชิวแสดงเจตจำนงฆ่าออกมา
สงครามได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ไป๋หยูจิงและเยี่ยชิวต่างยืนกันคนละฝั่ง และมองเห็นกันจากระยะไกล พลังฆ่าที่มองไม่เห็นสาดซัดอยู่ท่ามกลางพวกเขาทั้งสอง
ก่อนที่การต่อสู้จะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ นั่นทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนตกลงไปในห้องน้ำแข็ง
เจตจำนงของการต่อสู้พุ่งออกมา
จิตสังหารแผ่ซ่านไปทั่ว
หนึ่งวินาที สองวินาที สามวินาที......
สิบวินาที!
ทันใดนั้น ไป๋หยูจิงก็เคลื่อนไหว
“ฆ่ามัน!”
ไป๋หยูจิงตะโกนเสียงดัง และเจตจำนงฆ่าของเขาเปรียบเสมือนคลื่นลูกใหญ่ที่ซัดเข้าหาเยี่ยชิว
กริชในมือของเขา เปล่งแสงออกมาราวกับเลือดที่แดงฉานพุ่งเข้าหาเยี่ยชิวเหมือนสายฟ้าแลบ
พลังสังหารพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า
“ฆ่ามัน!”
เยี่ยชิวตะโกนเสียงดังเช่นกันและใช้มือขวาออกแรงแกว่งหม้อเฉียนคุนและทุบไปที่ไป๋หยูจิง
แค่พริบตาเดียว กริชและหม้อเฉียนคุนก็ปะทะกันบนอากาศ
“ติ๊งติ๊งติ๊ง!”
ประกายไฟกระจายไปทั่วทิศ
กริชในมือของไป๋หยูจิงราวกับงูพิษตัวหนึ่งที่พร้อมจะฉกคนอยู่ตลอดเวลา
เมื่อเจอกับหม้อเฉียนคุนที่มีน้ำหนักมากกว่าหมื่นกิโลกรัม อาวุธที่ดุร้ายนี้ชนเข้าอย่างดุเดือด แต่กลับไม่ได้รับความเสียหายแต่อย่างใด
เมื่อมองไปที่เยี่ยชิวอีกครั้ง ประหนึ่งว่าเขาเป็นเทพเจ้าแห่งสงคราม กวัดแกว่งหม้อเฉียนคุนไปมาครั้งแล้วครั้งเล่า เลือดของเขาพุ่งพล่านไปทั่วตัว พละกำลังเกิดขึ้นโดยไม่มีสาเหตุ
ทั้งสองต่อสู้กันหนักขึ้นเรื่อยๆ
จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้เพิ่มสูงขึ้น
“ตูม!”
ทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือด
ไม่กี่นาทีต่อมา
ทั้งสองถอยหลังกลับพร้อมกัน
“ขืนสู้กันอย่างนี้ต่อไป เห็นว่าสามวันสามคืนก็ยังไม่มีผู้ชนะ เยี่ยชิว มาใช้ไพ่ตายของเรากันเถอะ”
“ต่อจากนี้ไป ฉันจะทำให้แกรู้ว่าความสิ้นหวังคืออะไร”
“และอะไรคือเกินต้านลิขิตสวรรค์!”
สิ้นสุดคำพูดของไป๋หยูจิง เขาก็โยนกริชขึ้นไปในอากาศ หลังจากนั้นใช้มือทั้งสองสลับกันไปข้างหน้าด้วยความเร็ว
ทันใดนั้น พลังชี่มังกรทั้งสิบแปดแผ่ซ่านออกมาและห่อหุ้มกริชเอาไว้