บทที่1256 ขึ้นไปที่คุนหลุน

ใบหน้าของเยี่ยชิวมืดลงและเขาถามว่า "แม่ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

เฉียนจิ้งหลานกล่าว "ตั้งแต่พ่อของคุณกลับมาครั้งที่แล้ว เขายุ่งอยู่กับการค้นหาเส้นเลือดมังกรให้คุณ"

“เจ็ดวันที่แล้ว พ่อของคุณออกไปอีกครั้งและไม่กลับมาจนกระทั่งวันนี้”

“เมื่อก่อนพ่อของคุณจะกลับมาอย่างมากที่สุดทุกสามหรือสี่วัน แต่ครั้งนี้เขาไม่กลับมาเจ็ดวันเต็ม ดังนั้นฉันสงสัยว่าเขาหายไป”

“ภูเขาคุนหลุนใหญ่เกินไป มีน้ำแข็งและหิมะเต็มไปหมด ไม่รู้จะไปหาเขาที่ไหน ฉัน…”

เยี่ยชิวรีบปลอบโยน "แม่ ไม่ต้องกังวล ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว"

"คุณรอฉันนะ"

เยี่ยชิววางสายโทรศัพท์แล้วพูดกับฉางเหม่ย "ผู้เฒ่า มากับฉันที่ภูเขาคุนหลุนด้วย"

“เพื่ออะไร?” ฉางเหม่ย สับสน

“พ่อของฉันหายไป” เยี่ยชิวกล่าว

จู่ๆ ฉางเหม่ยก็ลุกขึ้นยืน "หวู่ซวงหายไปแล้ว? เกิดอะไรขึ้น?"

“เราจะคุยกันเรื่องนี้ระหว่างทาง ไปกันเถอะ” เยี่ยชิวแนะนำอีกครั้ง “ฉันจะให้หู่จื่อกับคุณ”

“นอกจากนี้ ดูเฉียนตัวตัว ให้ฉันด้วย ถ้าเขากล้าทำอะไรแบบสุ่มก็หักขาของเขาซะ”

"ข้อ 3!"

เมื่อเฉียนตัวตัว ได้ยินสิ่งนี้ เขารู้สึกถึงอากาศเย็นลอยขึ้นมาจากขาของเขา และเขาก็จับขาของเขาด้วยความกลัว

บ่ายวันนั้น

เยี่ยชิวและฉางเหม่ย มาถึงที่ภูเขาคุนหลุน

อุณหภูมิลดลงกะทันหันจนต่ำกว่าศูนย์

แม้ว่าทั้งสองคนจะสวมเสื้อผ้าบางๆ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถรู้สึกหนาวได้เลยเนื่องจากการฝึกฝนของพวกเขา

เวลาผ่านไป

ภูเขาคุนหลุนมียอดเขาสูงตระหง่านและหิมะสีขาวไม่มีที่สิ้นสุดเหมือนกับมังกรนับพันที่หลับใหล เต็มไปด้วยบรรยากาศอันกว้างใหญ่และทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวโดยไม่สมัครใจ

“นี่คือบรรพบุรุษของหลงม่าย หรือไม่?” เยี่ยชิวอุทาน “สุดยอดจริงๆ”

ฉางเหม่ยกล่าว "ภูเขาคุนหลุนยังเป็นที่รู้จักในนามภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งแรก ตำนานและตำนานนับไม่ถ้วนถือกำเนิดขึ้นที่นี่ เช่น เทศกาลลูกพีชแห่งราชินีแห่งตะวันตก ฉางเอ๋อที่บินไปดวงจันทร์ งูขาวขโมยหญ้านางฟ้า และ นุวากลั่นหินซ่อมฟ้า...”

“ตั้งแต่สมัยโบราณ ผู้รู้หนังสือและกวีก็ทิ้งบทกวีไว้นับไม่ถ้วนเช่นกัน”

“ไม่ว่าจะเป็นตำนาน ตำนาน หรือบทกวีและบทเพลง เทือกเขาคุนหลุนที่ได้รับการกล่าวถึงก็เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สวยงามและเป็นที่ต้องการ”

"ถ้าเจ้าคิดว่านี่คือภูเขาคุนหลุนที่แท้จริง ข้าบอกเจ้าแล้ว เจ้าคิดผิด"

"เพราะว่าภูเขาคุนหลุนก็มีชื่อที่น่าสะพรึงกลัวเช่นกัน ซึ่งเรียกว่าประตูนรก!"

เยี่ยชิวประหลาดใจ "ประตูนรก?"

“ถูกต้อง” ฉางเหม่ยกล่าว “ภูเขาคุนหลุนเป็นภูเขาขนาดใหญ่ที่มีอันตรายมากมาย สิ่งแปลก ๆ มักจะเกิดขึ้น สัตว์นับไม่ถ้วนได้ตายที่นี่”

หลังจากได้ยินสิ่งนี้เยี่ยชิว ก็ยิ่งกังวลมากขึ้นเกี่ยวกับความปลอดภัยของเยี่ยหวู่ซวงและพูด "ตาเฒ่า โปรดช่วยฉันทำนายดวงชะตาเพื่อดูว่าพ่อของฉันมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว"

ฉางเหม่ยกล่าว “เจ้าไม่ใช่ว่าไม่เชื่อเรื่องการทำนายของข้าหรือ?”

เยี่ยชิวมีความอดทนเล็กน้อย: "คุณช่วยฉันได้หรือไม่?"

“หากเจ้าขอสิ่งใด แม้จะหมายถึงภูเขาดาบและทะเลเพลิง ข้าก็จะไม่ลังเลที่จะขอ ไม่ต้องพูดถึงการทำนายดวงชะตาเลย?”

หลังจากที่ฉางเหม่ยพูดจบ เขาก็หยิบเหรียญทองแดงออกมาสามเหรียญ จับมือมัน และท่องคาถาในปากของเขาอย่างเงียบๆ

ไม่กี่วินาทีต่อมา

ฉางเหม่ยโยนมือของเขา และมีเหรียญทองแดงสามเหรียญห้อยอยู่เหนือหัวของเขา หมุนอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นไม่นาน

ตะลึง!

เหรียญทองแดงสามเหรียญตกลงบนพื้น จัดเรียงเป็นเส้นตรง และทั้งหมดหงายหน้าขึ้น

เยี่ยชิวถาม "เป็นอย่างไร?"

ฉางเหม่ยยิ้มและกล่าวว่า "เป็นลางดี พ่อของคุณยังคงปลอดภัย"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หัวใจของ เยี่ยชิว ก็เย็นลงทันที

เป็นลางดี ดูเหมือนว่าพ่อของฉันอาจจะตกอยู่ในอันตราย

"ไป!"