บทที่1258 การผจญภัยกับเหวที่ไม่มีที่สิ้นสุด

ที่ปลายหุบเขา มียอดเขาสามลูกปรากฏขึ้น

ยอดเขาทั้งสามนี้เป็นทุ่งหญ้าแห้งแล้งและยืนตรงราวกับดาบยักษ์สามเล่มที่คว่ำลงบนพื้น

เหตุผลที่ใบหน้าของเยี่ยชิวแสดงความประหลาดใจก็เพราะมีหลุมขนาดใหญ่อยู่ตรงหน้ายอดเขาทั้งสาม

หลุมนี้ใหญ่กว่าสนามฟุตบอล

ก่อนที่พวกเขาจะเข้าใกล้เยี่ยชิวและฉางเหม่ยรู้สึกถึงความรู้สึกที่น่าขนลุก

"เราไปดูกันดีกว่า"

เยี่ยชิวชะลอความเร็วลงและค่อยๆ เข้าใกล้หลุมพร้อมกับฉางเหม่ย

ยิ่งใกล้หลุมก็ยิ่งหนาว

ไม่กี่นาทีผ่านไป

ในที่สุดทั้งสองก็มาถึงหลุม เมื่อก้มศีรษะลง ก็พบว่าด้านล่างมืดมากจนมองไม่เห็นด้านล่างเลย ดูเหมือนว่ามันจะเชื่อมโยงกับนรกซึ่งไม่อาจหยั่งรู้ได้

“ทำไมถึงมีเหวอยู่ที่นี่?” ใบหน้าของเยี่ยชิวมีความสับสน

ฉางเหม่ยหยิบหินขึ้นมาจากพื้นแล้วโยนมันเข้าไป หลังจากนั้นไม่นานก็ไม่มีการตอบสนองอะไรเลย

“เหวนี้ลึกไม่ต่ำกว่าพันเมตร เราอยากจะลงไปไหม?” ฉางเหม่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้ม “ไอเด็กน้อย เรากำลังมองหาผิดที่หรือเปล่า?”

เยี่ยชิวไม่แน่ใจ ดังนั้นเขาจึงวาดเสน่ห์การติดตามอีกอย่าง ในไม่ช้า อากาศสีดำที่บางกว่าเส้นผมก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา

พลังงานสีดำยังคงอยู่ต่อหน้าเยี่ยชิวชั่วขณะหนึ่ง จากนั้นก็พุ่งเข้าสู่เหว

เยี่ยชิวกล่าว "ฉันแน่ใจว่าพ่อของฉันลงไปแล้ว"

ฉางเหม่ยสังเกตเห็นมันสองสามครั้งเอะใจและพูดว่า "มันแปลก หวู่ซวงทำอะไรลงไปที่นั่น? ดูเหมือนว่าที่นี่จะไม่มีเส้นเลือดมังกรเลย"

“ตาเฒ่า คุณจะลงไปไหม?” เยี่ยชิวถาม

“คุณอยู่ที่นี่แล้ว แน่นอนว่าคุณต้องลงไป บางทีคุณอาจจะพบสมบัติบางอย่างอีกครั้ง” ฉางเหม่ยหัวเราะ

ระหว่างทาง เขากินดอกบัวหิมะอายุหมื่นปี และระดับพลังยุทธ์ของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก และเขาสามารถเอาชนะภัยพิบัติได้ตลอดเวลา

“ไปกันเลย!” หลังจากที่เยี่ยชิวพูดอย่างนั้น เขาก็กระโดดลงไปทันทีโดยไม่มีมาตรการป้องกันใดๆ

“ไอเด็กน้อยนี้กล้าหาญจริงๆ และเขาไม่กลัวที่จะล้มลงจนตาย” หลังจากพูดจบ ฉางเหม่ยก็เลื่อนลงไปที่ขอบหลุม

ห้านาทีต่อมา

"บูม!"

ใบไม้ร่วงหล่นลงสู่พื้น

เมื่อกระโดดลงมาก็ลืมตาขึ้นเมื่อเห็นว่าอยู่ใกล้พื้นจึงพลิกตัวขึ้นไปในอากาศสองสามครั้งแล้วร่อนลงอย่างแผ่วเบาไม่ได้รับบาดเจ็บ

เยี่ยชิวมองไปรอบ ๆ และพบว่านี่คือถ้ำ

เขายืนอยู่ที่นั่นและรออีกสองสามนาทีก่อนที่ฉางเหม่ยเจินจะลงจอด

ฉางเหม่ยถือยันต์เปลวเพลิงไว้ในมือและสาปแช่ง "โอโห ที่นี่มันอะไรกันแน่วะ"

“ไปกันเถอะ!” เยี่ยชิวเดินนำหน้า

หลังจากนั้นไม่นาน

พวกเขาทั้งสองเดินออกจากถ้ำ และทันใดนั้น ดวงตาของพวกเขาก็เปิดขึ้น เมื่อมองแวบแรก มันเป็นความงามที่ไม่มีใครเทียบได้

มันเหมือนสวรรค์ที่นี่

ยอดเขาสูงตระหง่าน ต้นไม้เขียวขจี บริเวณโดยรอบเป็นหญ้าสีเขียว ดอกไม้ป่าบานสะพรั่ง ไม่ไกลนัก มีหินรูปทรงแปลกตาและต้นไม้โบราณหนาทึบให้ความรู้สึกสงบ

ยิ่งกว่านั้นคุณจะไม่รู้สึกถึงความหนาวเย็นที่นี่เหมือนกับเดือนเมษายนบนโลก

เยี่ยชิวและฉางเหม่ย ดูประหลาดใจ

พวกเขาไม่คาดคิดว่าจะมีเหตุการณ์เช่นนี้ที่ก้นหลุม

ทันใดนั้น ดวงตาของเยี่ยชิวก็จับจ้องไปที่ต้นสนโบราณ

ต้นสนโบราณสูงประมาณสิบฟุต หนามาก เปลือกมีรอยด่างมาก มีเถาวัลย์เก่าพันรอบรากต้นไม้ ขดขดเหมือนเขามังกร

ดวงตาของเยี่ยชิวตกลงไปบนยอดต้นสนโบราณ

เห็นบัวหิมะขนาดใหญ่เติบโตบนยอดสนโบราณ มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณหนึ่งฟุต และแต่ละกลีบก็ใหญ่กว่าที่ตักผง

กลีบดอกสีขาวเหมือนหิมะมีความศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง ราวกับนางฟ้าบนท้องฟ้า ทำให้ผู้คนรู้สึกศักดิ์สิทธิ์

"นี่คือ... บัวหิมะหมื่นปี!"

การหายใจของเยี่ยชิวเร็วขึ้น