บทที่1287 กวาดล้างปรมาจารย์เก้าประเทศตอนเจ็ด

หญิงชราแอบกรีดร้อง เธอพบว่าความแข็งแกร่งบนสองนิ้วของเยี่ยชิวเพิ่มขึ้นนับไม่ถ้วนในทันใด

ในขณะเดียวกัน พลังในร่างกายของเขาก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

"เพร้ง!"

วินาทีต่อมา ปลายปืนก็หักด้วยนิ้วของเยี่ยชิว

หลังจากนั้นทันที เยี่ยชิวต่อยหญิงชรา

"บูม!"

หมัดของเขาไม่มีท่าทีพิเศษใดๆ มันเรียบง่ายและตรงไปตรงมา

หญิงชราใช้กำลังของเธอและต่อยเขาไปข้างหน้า

"บูม!"

หมัดสองหมัดชนกันในอากาศ ทำให้เกิดเสียงดังที่ทำลายอากาศรอบตัวพวกเขา

หลังจากนั้นทันที หญิงชราก็ถอยหนีต่อไป

พึง พึง พึง — —

หญิงชราเดินหลายร้อยก้าวขึ้นไปในอากาศ ก่อนที่เธอจะรักษารูปร่างของเธอให้มั่นคง จากนั้นมองดูเยี่ยชิวด้วยความตกใจ

“คุณปิดบังการฝึกฝนของคุณหรือเปล่า”

“คุณไม่ใช่ขั้นแรกของราชา แต่คุณคือขั้นกลางของราชา!”

ใบหน้าของหญิงชราเต็มไปด้วยความโกรธ เธอไม่คิดว่าเยี่ยชิวจะแสดงสถานะที่แท้จริงของเขาจนกระทั่งขณะนี้ชี้ไปที่เยี่ยชิวและตะโกน "คุณน่ารังเกียจ!"

เยี่ยชิวยิ้มอย่างเหยียดหยามหญิงชรา "คุณกล้าที่จะว่าฉันน่ารังเกียจเหรอ? ไร้สาระจริงๆ!"

“ฉันขอถามคุณว่า เป็นเรื่องดีหรือไม่ที่ปรมาจารย์จากเก้าประเทศร่วมมือกันปิดล้อม”

“ ดังนั้น อย่าพูดกับฉันเกี่ยวกับสิ่งที่น่ารังเกียจในเวลานี้ แค่คิดว่าคุณจะตายยังไงจะดีกว่า!”

ขณะที่เยี่ยชิวพูด เขาก็เดินไปหาหญิงชรา

"บูม!"

สงครามดำเนินต่อ

เยี่ยชิวเปรียบเสมือนเทพเจ้าแห่งสงครามผู้กล้าหาญและไม่มีใครเทียบได้ เปล่งแสงสีทองไปทั่วร่างกายของเขา เขาโบกหมัดอย่างต่อเนื่อง แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงพลังการต่อสู้ของราชาระดับกลาง

ในอีกด้านหนึ่ง หญิงชราไม่อดกลั้นอีกต่อไป และใช้วิธีการทุกประเภทเพื่อป้องกันการโจมตีของเยี่ยชิวทีละคน

เยี่ยชิวไม่กังวลแต่กลับมีความสุข

เขาไม่ได้ใช้แส้ศักดิ์สิทธิ์ หรือแม้แต่หม้อเฉียนคุน จุดประสงค์ของการทำเช่นนั้นคือเพื่อใช้โอกาสนี้ทดสอบความกล้าหาญในการต่อสู้ของเขา

ดังนั้น ยิ่งคู่ต่อสู้ที่เขาเผชิญหน้าแข็งแกร่งขึ้นเท่าใด เยี่ยชิวก็จะยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น

"บูม!"

เยี่ยชิวเปิดใช้งานศิลปะมังกรศักดิ์สิทธิ์เก้าชั้นเชิงนด้วยพละกำลังทั้งหมดของเขา จากนั้นใช้หมัดสังหารมังกร แสงสีทองพร่างพรายปะทุออกมาจากหมัดของเขา

แสงสีทองเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ที่แผดเผาส่องผ่านกาลเวลา

"บูม!"

"บูม!"

"บูม!"

หมัดของเยี่ยชิวเหมือนกับพายุที่รุนแรง โจมตีหญิงชราอยู่ตลอดเวลา

พลังนั้นมีมหาศาลและพลังก็น่าทึ่ง

ใบหน้าของหญิงชราเปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอรู้สึกได้ถึงความคงกระพันจากหมัดของเยี่ยชิวในเวลาเดียวกัน หมัดที่รัดแน่นทำให้หญิงชรารู้สึกเหมือนเธอหายใจไม่ออก

พลังการต่อสู้ขั้นสุดยอดขอเยี่ยชิวทำให้หญิงชราไม่สบายใจอย่างยิ่ง

“เด็กคนนี้แข็งแกร่งเกินไป แข็งแกร่งกว่าที่ฉันคิดเอาไว้”

“โชคดีที่เขายังคงเป็นขั้นราชาระดับกลาง ถ้าเขาอยู่ในระดับเดียวกัน ฉันคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอย่างแน่นอน”

“หากบุคคลดังกล่าวไม่ถูกฆ่าในวันนี้ เขาจะกลายเป็นมหาอำนาจที่ไม่อาจหยุดยั้งได้อย่างแน่นอนในอนาคต”

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ จิตวิญญาณการต่อสู้ของหญิงชราก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้วเขาเป็นราชาที่มีอำนาจสูงสุดและเขามีอายุมากกว่าเยี่ยชิวมาก หากเขาพ่ายแพ้ให้กับเยี่ยมันจะเป็นความอัปยศและความอัปยศอดสูอย่างยิ่ง

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือนี่คือการประลองชีวิตและความตาย หากคุณแพ้ คุณจะเสียชีวิต

ดังนั้นไม่ว่ายังไงเธอก็จะแพ้ไม่ได้

"อ้าก……"

หญิงชรากรีดร้องออกมาดัง ๆ แหลมสูงและเบาบางราวกับเสียงกรีดร้องของปีศาจจากนรกทั้งเก้า ซึ่งทำให้หนังศีรษะของผู้คนมึนงง