บทที่1374 ฆาตกรทั่วโลก

รัศมีแห่งการสังหารนั้นน่าสะพรึงกลัวและความหนาวเย็นก็หนาวสั่น ทุกคนในห้อง รู้สึกหวาดกลัวอยู่ครู่หนึ่ง

รัศมีแห่งการสังหารนี้ทำให้พวกเขารู้สึกถึงภัยคุกคามที่รุนแรง

"เกิดอะไรขึ้น?"

สีหน้าของเซียวจ้านเปลี่ยนไปอย่างมาก

"ออกไปดูสิ" หลังจากที่เยี่ยชิวพูดจบ เขาก็พาทุกคนออกจากห้องอย่างรวดเร็ว เพียงแต่เห็นหู่จื่อยืนอยู่ที่ประตูห้องที่สามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

สิงโตไฟนอนอยู่ไม่ไกล มองที่ประตูห้องด้วยความหวาดกลัว

“มีอะไรผิดปกติ?” เยี่ยชิวถาม

“มีบางอย่างอยู่ภายในที่มีกลิ่นอายการสังหารที่รุนแรง” หู่จื่อกล่าว

เยี่ยชิวมองขึ้นไปและเห็นว่ามีโต๊ะอยู่ในห้องที่สามและมีกล่องไม้สี่เหลี่ยมอยู่บนโต๊ะ

กล่องไม้นี้มีความยาวประมาณสี่ถึงห้าเมตรและมีสีดำราวกับหมึก

“ดูเหมือนว่าจะมีสิ่งดี ๆ อยู่ในกล่อง” ฉางเหม่ยกลอกตาแล้วพูด "หู่จื่อ ออกไป ข้าจะเป็นคนเข้าไปดูเอง"

หลังจากพูดอย่างนั้น ฉางเหม่ยก็เข้าไปในห้อง

ทันทีที่เขาก้าวไปข้างหน้าด้วยเท้าข้างเดียวหู่จื่อก็จับไหล่ของเขาไว้

“หู่จื่อ คุณกำลังทำอะไรอยู่” ฉางเหม่ยหันกลับมาถาม

“ของข้างในนั้นเป็นของฉัน” หู่จื่อกล่าว

“ล้อเล่นน่า ของที่นี่ล้วนแต่ไม่มีเจ้าของ ถ้าชื่อของคุณไม่ได้เขียนไว้ แล้วทำไมมันถึงเป็นของคุณล่ะ?” ฉางเหม่ยพูด “ไอเด็กน้อยนั่น บอกว่าสมบัติเป็นของผู้ที่สามารถซื้อมันได้"

หูจื่อกล่าว "ยังไงก็ตาม ฉันสนใจสิ่งนั้นข้างใน ฉันจะทุบตีใครก็ตามที่ปล้นมันไปจากฉัน"

"คุณคิดว่าข้ากลัวเจ้าหรือเปล่า..." ก่อนที่ฉางเหม่ยจะพูดจบ เขาเห็นหมอกสีดำเป็นลูกคลื่นออกมาจากร่างของหู่จื่อ และเขาก็ยิ้มอย่างซุกซนอย่างรวดเร็ว " ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าแค่ล้อเล่นกับเจ้าน่ะ ทำไมต้องจริงจังด้วย?"

“ข้าซื่อสัตย์และเหนือกว่ามาตลอดชีวิต ข้าจะแย่งสมบัติจากรุ่นน้องอย่างเจ้าได้อย่างไร ในเมื่อคุณค้นพบห้องนี้ สมบัติก็เป็นของเจ้าณโดยธรรมชาติ”

“แต่หู่จื่อ ถ้าคุณไม่ได้รับสมบัตินี้ ฉันจะไม่สุภาพกับคุณ”

“สมบัติชิ้นนี้ต้องเป็นของฉัน อาจารย์ กรุณาอยู่ห่างๆ ไว้ด้วย” หลังจากหู่จื่อพูดจบ เขาก็เดินเข้าไปในห้อง

“ระวังตัวด้วย” เยี่ยชิวเตือน

หู่จื่อพยักหน้าเล็กน้อย เดินไปที่โต๊ะ หายใจเข้าลึกๆ แล้วเปิดกล่องไม้อย่างระมัดระวัง

ทันทีที่มีช่องว่างเปิดอยู่ในกล่องไม้ ออร่าสังหารอันเยือกเย็นก็ถูกปล่อยออกมาจากภายใน

อุณหภูมิในที่เกิดเหตุลดลงถึงจุดเยือกแข็งทันที

"ปัง!"

หู่จื่อเปิดฝาออก และวินาทีต่อมา หอกลายมังกรสีแดงก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

ออร่าสังหารอันแข็งแกร่งถูกปลดปล่อยออกมาจากหอกลายมังกร

“ทหารที่ดุร้ายไร้เทียมทาน!” ฉางเหม่ยหรี่ตาลงและใบหน้าของเขาเริ่มจริงจัง

หู่จื่อเอื้อมมือออกไปคว้าหอกที่มีเครื่องหมายมังกร ในขณะที่เขากำลังจะคว้าหอกที่มีเครื่องหมายมังกร มีบางอย่างที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น

"พ่าง!"

ทันใดนั้นหอกลายมังกรก็ขยับ และหอกหนึ่งอันแทงทะลุหน้าผากของหู่จื่อราวกับว่ามีคนถือมัน

ความเร็วนั้นเร็วมาก

หู่จื่อหันศีรษะและหลบการโจมตีของหอกที่มีเครื่องหมายมังกรอย่างรวดเร็ว จากนั้น เขาก็หันไปด้านหนึ่งและคว้าหอกที่มีเครื่องหมายมังกรไว้ในมือ

หอกที่มีเครื่องหมายมังกรดูเหมือนไม่เต็มใจที่จะถูกผู้อื่นจับไว้ พยายามดิ้นรนอย่างรุนแรง และปล่อยกระแสเจตนาฆ่าอันมหาศาลออกมา

ทันใดนั้นฝ่ามือของหู่จื่อก็ระเบิดและมีเลือดสีดำไหลออกมา

"พ่าง!"

หลังจากที่หอกที่มีเครื่องหมายมังกรหลุดออกจากฝ่ามือของหู่จื่อเขาก็โจมตีหู่จืออีกครั้ง

หอกที่มีเครื่องหมายมังกรนี้ราวกับว่ามันครอบครองวิญญาณอาวุธ มันคมมาก ทุกครั้งที่แทงหอกออกไปมันจะทำให้เกิดรูในอากาศ

ในไม่ช้า ทั้งห้องก็เต็มไปด้วยเงาปืนหนาทึบ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือหลังจากที่เงาปืนเหล่านี้ปรากฏขึ้น กลิ่นเลือดอันรุนแรงก็ปรากฏขึ้นในห้อง ราวกับภูเขาซากศพและทะเลเลือด

หู่จื่อโจมตีอย่างต่อเนื่องด้วยหมัดของเขา และใช้หอกลายมังกรอย่างดุเดือด

ทุกครั้งที่มีการเผชิญหน้ากัน ประกายไฟก็จะพุ่งออกมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้