บทที่1418 ครั้งแรกที่ฝึกฝนบทโลกแห่งความจริง

“แล้วฉันบอกว่าตาเฒ่าจะไม่ทำให้เราผิดหวังใช่ไหม?”

เยี่ยชิวพูดอะไรบางอย่างกับนางฟ้าไป่ฮวาจากนั้นเขาก็กำหมัดของเขากับฉงซูและพูดว่า "อาจารย์ฉงซูฉันจะฝากภูเขาคุนหลุนไว้ให้คุณ"

ฉงซูจับมือของเขาแล้วพูดว่า "ยินดีต้อนรับ ฉันจะไปสู่โลกแห่งการฝึกฝน ดังนั้นระวังตัวด้วย"

"ใช่" เยี่ยชิวพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดกับนางฟ้าไป๋ฮวา "ไปกันเถอะ!"

หลังจากพูดอย่างนั้น หลายคนก็เดินไปที่ประตูไฟ

"รอสักครู่!"

จู่ๆ ฉงซูก็ตะโกนออกมา

หลายคนหันกลับมามองฉงซูด้วยความสับสน

เยี่ยชิวถาม "อาจารย์ฉงซู คุณมีอะไรให้ทำอีกไหม?"

ฉงซูมองไปที่อาจารย์ฉางเหม่ยแล้วพูดว่า "ให้ตายเถอะ เราเคยแข่งขันมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน และไม่มีความแตกต่าง มาแข่งขันกันอีกครั้งในวันนี้"

อาจารย์ฉางเหม่ยยิ้มและกล่าว "ไม่ต้องกังวล เราจะหารือเรื่องนี้อีกครั้งเมื่อ้ากลับมาจากโลกแห่งการฝึกฝน"

ฉงซูกล่าว "นังสารเลว คุณกลัวฉันหรือเปล่า"

“ล้อเล่นน่า ฉันเป็นลัทธิเต๋าผู้น่าสงสารที่สูงกว่าคุณ แล้วฉันจะกลัวคุณได้อย่างไร” อาจารย์ฉางเหม่ยกล่าวว่า “ถ้าฉันไม่แข่งขันกับคุณ ฉันจะพยายามรักษาหน้าไว้เพื่อคุณ” เกรงว่าคุณจะอับอายตัวเอง ดังนั้น ฉันควรรอให้ลัทธิเต๋าของฉันเริ่มฝึกฝนดีกว่า ไว้ค่อยคุยกันใหม่เมื่อเรากลับมาจากโลกนี้!”

“ไม่ วันนี้เราต้องแข่งขันกัน” ฉงซูกล่าว “หากเจ้าไม่กลับมาจากโลกแห่งการฝึกฝน ข้าจะไม่เสียใจไปตลอดชีวิตหรือ?”

อาจารย์ฉางเหม่ยโกรธมาก "ไอเด็กโง่ คุณหมายถึงอะไรด้วยการเหยียบม้า?"

“คุณจะสาปแช่งฉันให้ตายก่อนที่ฉันจะเข้าสู่โลกแห่งการฝึกฝน?”

"คุณกำลังมองหาเซ็กส์?"

“คุณตีฉันได้ถ้าทำได้ ตราบใดที่คุณตีฉันได้ ฉันจะแพ้” หลังจากที่ลัทธิเต๋าฉงซูพูดจบ เขาก็ปัดนิ้วขึ้นไปในอากาศ

โทรออก!

รังสีแห่งพลังงานดาบได้รับแรงบันดาลใจจากปลายนิ้วของเขา เร็วเท่ากับกระแสแสง และฟันไปทางฉางเหม่ย

นี่เป็นรูปแบบแรกของดาบยี่สิบสี่

ทรงพลังมาก

“ฮึ หากคุณต้องการถูกทุบตี ฉันจะช่วยคุณ” ฉางเหม่ยขยับตัว และทันใดนั้น แสงสีม่วงก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเขา และเขาก็หลีกเลี่ยงพลังงานดาบได้อย่างง่ายดาย

“ช่างเป็นการเคลื่อนไหวที่ลึกลับจริงๆ!” เยี่ยชิวรู้สึกประหลาดใจ

หลังจากนั้นทันที อาจารย์ฉางเหม่ยก้าวไปข้างหน้า ปรากฏตัวอย่างแปลกประหลาดข้างๆ ฉงซู ยกมือขึ้นแล้วตบฉงซูที่ด้านซ้ายของใบหน้า

ฉงซูตกใจและโกรธจึงถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว

โดยไม่คาดคิด ทันทีที่เขาถอยหลังไปสองก้าว ก็มีเสียง "ปึก" และความเจ็บปวดอันแหลมคมดังมาจากด้านขวาของใบหน้าของเขา

เมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นชายผมยาวยืนอยู่ข้างๆ ถือรองเท้าผ้าอยู่ในมือ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “รู้สึกอย่างไรกับพื้นรองเท้า?”

"ฉันจะฆ่าคุณ" ฉงซูโกรธจัด มือของเขาก็ขยับไปพร้อมๆ กัน และพลังดาบก็พุ่งออกมา

พ่าง!

ร่างของอาจารย์ฉางเหม่ยขยับอีกครั้ง โดยทิ้งภาพติดตาไว้เป็นชุด เขาถอยห่างออกไปกว่าสิบเมตรแล้วพูดว่า "เด็กโง่ ข้าเพิ่งตีคุณ คุณก็แพ้"

“ไม่นับการแอบโจมตีฉัน” ฉงซูตะโกน “วันนี้ฉันอยากให้คุณเห็นว่าฉันแข็งแกร่งแค่ไหน”

“ข้าเกือบอดตายแล้วข้าต้องอวดคุณสมบัติอะไรต่อหนีอีก ข้าลืมไป ข้ามีเยอะ ข้าจะไม่เถียงเจ้า บาย”

หลังจากที่อาจารย์ฉางเหม่ยพูดจบ เขาก็สะบัดแขนเสื้อ และวัตถุสีดำก็เข้าโจมตีฉงซู

ฉงซูจับได้และพบว่าเป็นโทรศัพท์มือถือจริงๆ ในเวลานี้ อาจารย์ฉางเหม่ยรีบเข้าไปในประตูไฟแล้วหายตัวไป

“สารเลว เมื่อคุณกลับมา ฉันจะตีก้นของคุณจนแดง” ฉงซูบ่นแช่ง

“อาจารย์ใหญ่ฉงซู ภูเขาสูงและแม่น้ำก็ยาว เราจะได้พบกันใหม่ในภายหลัง”

หลังจากที่เยี่ยชิวพูดจบ เขาก็คว้ามือของลู่หลัวด้วยมือซ้าย และจับนางฟ้า ด้วยมือขวา ทั้งสามคนก้าวเข้าไปในประตูแสงพร้อมกัน

พึบ!

ประตูไฟหายไปทันที และหน้าผาก็กลับมาเป็นปกติ