บทที่1435 เครื่องราง

ระฆังโบราณมีความสูงประมาณสามฟุต โดยมีอักษรรูนสีดำไหลอยู่บนตัวระฆัง บ่งบอกถึงความผันผวนของเวลาและความเรียบง่าย ลึกลับ และคาดเดาไม่ได้

“ระฆังนี้ไม่ธรรมดา”

ทันทีที่เยี่ยชิวคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็รู้สึกหนาวไปทั้งตัวและเห็นเจียงเฟง มองมาที่เขาอย่างเย็นชา

“คุณยุยงให้คนของฉันกบฏต่อฉันจริงๆ ช่างเป็นกลอุบายอะไรเช่นนี้!”

“น่าเสียดายที่คุณไม่สามารถฆ่าฉันได้”

“วันนี้เจ้าเมืองญี่ปุ่นจะทำลายคุณทุกวิถีทาง!”

เมื่อเจียงเฟิงพูดจบ เขาก็ผลักด้วยมือทั้งสองข้าง และนาฬิกาโบราณก็บินไปหาเย่ชิวอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้น นาฬิกาโบราณก็ระเบิดออกมาด้วยแสงสีดำที่ไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับทะเลที่มีพายุ พุ่งเข้าหาเยี่ยชิว

จากระยะไกลเยี่ยชิวรู้สึกถึงพลังที่ไม่มีใครเทียบได้กำลังบดขยี้เขา

โดยไม่ลังเลใด ๆ เขาก็หลบเลี่ยงทันที จากนั้นปรากฏตัวถัดจากนาฬิกาโบราณและตบมันลง

"พ่าง!"

มีเสียงดัง คลื่นกริ่งโหมกระหน่ำ และเยี่ยชิวก็ถูกกระแทกไปข้างหลังและบินออกไป

อะไรกัน

เยี่ยชิวตกตะลึง เห็นได้ชัดว่าเขาตีระฆังโบราณด้วยฝ่ามือ แต่ทำไมมันถึงล้มลงแทน?

ก่อนที่เขาจะยืนนิ่ง เขาก็เห็นนาฬิกาโบราณบินมาหาเขาอีกครั้ง เร็วปานสายฟ้าแลบ

ช่วงเวลาสำคัญ

"บูม!"

เยี่ยชิวทุบนาฬิกาโบราณด้วยหมัดเดียว วินาทีต่อมา หมัดของเยี่ยชิวก็แตกสลายและเลือดสีทองก็สาดกระเซ็น

“เราไม่สามารถต้านทานมันได้ ดูเหมือนว่าเราจะทำได้เพียงใช้ภัยพิบัติเท่านั้น”

แม้ว่าเยี่ยชิวจะได้รับบาดเจ็บ แต่จิตใจของเขาก็สงบมาก ร่างกายของเขาหมุนตัวแปลก ๆ ในอากาศสองสามครั้งแล้วทำให้เกิดภัยพิบัติโดยตรง

"พลัง..."

ท้องฟ้าและโลกมีความรุนแรง และสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนก็รุมลงมา

เยี่ยชิวริเริ่มและรีบวิ่งไปหาเจียงเฟิง

“คุณยังต้องการใช้ความทุกข์ยากจากสวรรค์เพื่อฆ่าฉัน ต้องบอกว่าคุณไร้เดียงสามาก” ทันทีที่เจียงเฟิงพูดจบ นาฬิกาโบราณก็กลับมาที่หัวของเจียงเฟิง

พ่าง — —

นาฬิกาสั่นเล็กน้อย และแสงสีดำก็ตกลงมาปกคลุมเจียงเฟิง

"บูม!"

ระฆังโบราณมีสายฟ้าฟาดลงมา ระฆังโบราณ สั่นเล็กน้อย และฟ้าร้องก็ปลิวไป

“หืม?”

เยี่ยชิวหรี่ตาลง เขาไม่คาดคิดว่าระฆังโบราณของเจียงเฟิง จะสามารถป้องกันภัยพิบัติอันทรงพลังได้จริง ๆ

พ่าง!

ร่างของเยี่ยชิวกะพริบและปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วบนท้องฟ้าเหนือนาฬิกาโบราณ และมีสายฟ้าหลายลูกพุ่งตรงไปยังของเยี่ยชิว

เมื่อเห็นว่าฟ้าร้องกำลังจะโจมตีร่างของเยี่ยชิวทันใดนั้นเยี่ยชิวก็หลบเลี่ยงอย่างแปลกประหลาด

"บูม!"

สายฟ้าหลายลูกกระทบกับระฆังโบราณ

“พ่าง — —” ระฆังดังขึ้นอย่างไพเราะและฟ้าร้องก็ถูกเป่าออกไปอีกครั้งเจียงเฟิง ซึ่งได้รับการปกป้องโดยระฆังโบราณด้านล่างก็ปลอดภัยดี

เจียงเฟิงหัวเราะเยาะ "เจ้าเด็กน้อย เจ้าอ่อนแอเกินไป เจ้าเมืองนี้มีอาวุธวิเศษที่จะปกป้องข้า ความทุกข์ยากจากสวรรค์ไม่สามารถทำร้ายข้าได้"

“จริงเหรอ?” เยี่ยชิวใช้พลังของเขา และในทันใดนั้น หมัดขวาของเขาก็ระเบิดแสงสีทองเจิดจ้าออกมา

บูม!

เยี่ยชิวชกท้องฟ้า กระตุ้นให้เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างแข็งขัน

ภัยพิบัติจากสวรรค์ก็โกรธจัด

"บูม!"

ฟ้าร้องที่ไม่มีที่สิ้นสุดลงมาอย่างบ้าคลั่ง คราวนี้ ฟ้าร้องสีม่วงดั้งเดิมกลายเป็นฟ้าร้องนองเลือดและล้มลงอย่างท่วมท้น

แม้แต่เยี่ยชิวก็ไม่สามารถหลบเลี่ยงได้และถูกฟ้าร้องฟาดใส่นาฬิกาโบราณ

"ไม่ดี--"

เจียงเฟิงรู้สึกถึงวิกฤติของชีวิตและความตาย และรีบหลบหนีจากการคุ้มครองของกู่จง

"พัฟ!"