บทที่1473 ฉางเหม่ยเจออันตราย

ตาของเยี่ยชิวจ้องมองไปที่ตัวน้อยๆ โดยไม่ละสายตา

สังเกตดูอย่างค่อยๆ

ตัวน้อยมีลักษณะคล้ายหนูแฮมสเตอร์ แต่มีขนาดเล็กกว่าหนูแฮมสเตอร์และมีขนสีขาวทั้งตัว

หลังจากที่มันคลานออกมาจากรู มันก็กลิ้งไปบนพื้นโดยหลับตาและเกาท้องกลมๆ ด้วยอุ้งเท้าเล็กๆ สองข้างอย่างน่าเอ็นดู

ถ้าคนที่รักสัตว์ในโลกฆราวาสเห็นฉากนี้ก็อดไม่ได้ที่จะบอกว่าน่ารัก

แน่นอน หลังจากที่นางฟ้าไป๋ฮวาเห็นเจ้าตัวน้อยนี้ เธอก็พูดอย่างเอ็นดู "มันน่ารักมาก!"

อย่างไรก็ตามเยี่ยชิวก็เริ่มระมัดระวังมากขึ้น

สถานที่แห่งนี้หนาวจัดและมีศพอยู่ทุกหนทุกแห่ง เขาไม่เข้าใจว่าทำไมที่นี่เจ้าตัวน้อยถึงสามารถอยู่รอดได้

“ไป๋ฮวา เจ้าตัวน้อยนี้คืออะไร คุณรู้จักมันไหม?” เยี่ยชิวถาม

นางฟ้าไป๋ฮวาจ้องมองเจ้าตัวน้อย ขมวดคิ้วแล้วพูด "ฉันเหมือนจะเคยเห็นมันที่ไหนสักแห่ง แต่ฉันก็จำไม่ได้แล้ว"

“มันแปลก สภาพแวดล้อมที่นี่แย่มากจนแม้แต่สัตว์วิญญาณก็ไม่สามารถอยู่รอดได้ แล้วเจ้าตัวน้อยนี้จะมีชีวิตอยู่ได้ยังไงกัน?”

เยี่ยชิวกล่าว "มันเป็นสัตว์เทพควบคุมน้ำไม่ใช่หรือ?"

"ก็เป็นไปได้นั" นางฟ้าไป๋ฮวานั่งยองๆ แล้วค่อยๆ ยื่นมือออกไปข้างหน้าเจ้าตัวเล็กๆนี่

เจ้าตัวเล็กยังคงหลับตา เกาท้องด้วยอุ้งเท้าทั้งสองข้าง

“ไม่ต้องกลัวนะเจ้าตัวน้อย ฉันจะไม่ทำร้ายเธอ”

นางฟ้าไป๋ฮวาเป็นเหมือนพี่ที่สนิท เธอพูดค่อยๆในขณะที่ฝ่ามือของเธอยังคงเข้าใกล้มากขึ้น

ขณะที่ฝ่ามือของนางฟ้าไป๋ฮวากำลังจะสัมผัสกับเจ้าตัวน้อย ทันใดนั้น เจ้าตัวน้อย ก็ลืมตาขึ้นมาและยิ้มให้กับนางฟ้าไป๋ฮวา

"อา — —"

นางฟ้าไป๋ฮวาสะดุ้งเมื่อเห็นดวงตาของเจ้าตัวน้อยนี่ นั้นราวกับมรกต เปล่งแสงสีเขียวพร่ามัว ฟันเหมือนหนามสีดำสองอัน แหลมคมมาก

"อือ อือ!"

เจ้าตัวน้อยกรีดร้อง แล้วก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า และพุ่งเข้าหานางฟ้าไป๋ฮวา

“ระวัง!” เยี่ยชิวชี้ไปที่พลังงานดาบ

อย่างไรก็ตามเจ้าตัวน้อยนี่ นี้ไม่เพียงแต่เร็วมากเท่านั้น แต่ยังมีไหวพริบมากอีกด้วย มันหลบพลังงานดาบอย่างว่องไว จากนั้นกัดมือของเยี่ยชิวด้วยความเร็วที่คาดเดาไม่ได้

ทันใดนั้นก็มีความเจ็บปวดแสนสาหัสที่หลังมือของเยี่นชิว

"อะไรน่ะ!"

เยี่ยชิวตกใจมาก ร่างกายของเขาเปรียบได้กับผิวหนังเหล็กและกระดูกทองแดง ไม่ต้องพูดถึงเจ้าตัวน้อย แม้แต่อาวุธธรรมดาก็ไม่สามารถทำร้ายผิวหนังของเขาได้

ฉันไม่เคยคิดว่าฟันของเจ้าตัวน้อยนี้จะแหลมได้ขนาดนี้

ในเวลานี้เยี่ยชิวค้นพบว่ามือขวาของเขาบวมอย่างรวดเร็วและกลายเป็นสีดำ

“เจ้าตัวน้อยนี่มันมีพิษ!”

เมื่อเยี่ยชิวคิดถึงสิ่งนี้ ความโกรธก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

อย่างไรก็ตาม เจ้าตัวน้อยกัดไม่ปล่อยที่หลังมือของเยี่ยชิวดวงตาสีฟ้าของมันมองไปยังเยี่ยชิวที่เต็มไปด้วยความสงสัยราวกับจะพูดว่าทำไมคุณยังไม่ตาย?

ในเวลานี้เยี่ยชิวกำหมัดด้วยมือซ้าย

"ตูม!"

กระเด็นออกไป

เจ้าตัวน้อยรู้สึกถึงความโหด เขาจึงเลิกกัด จากนั้นหลีกเลี่ยงหมัดอย่างชาญฉลาด จากนั้นรีบวิ่งไปหานางฟ้าไป๋ฮวาที่อยู่ข้างๆ เยี่ยชิว

“รนหาที่ตาย!”

เยี่ยชิวเปิดนิ้วทั้งห้าของมือขวาแล้วหยิบมันขึ้นมาจากอากาศ พุ่งออกมาและการดูดอันแรงกล้าก็ติดอยู่กับร่างกายของตัวเล็ก

หลังจากนั้นทันที พลังงานดาบก็ระเบิดออกมาจากปลายนิ้วของเขา

พึบ — —

พลังงานดาบทะลุร่างของเจ้าตัวน้อย ทันใดนั้นมันกรีดร้องและล้มลงกับพื้น

วินาทีต่อมา ร่างของเขากลายเป็นแอ่งน้ำสีดำซึ่งมีกลิ่นเหม็นมาก