บทที่1681 ฉันขอถวายเลือดบริสุทธิ์ให้กับวัชระ！

อู๋ฮวาได้รับบาดเจ็บ

ถึงแม้ว่าเขาจะใช้วัชระบังการโจมตีของเยี่ยชิวทุกครั้ง แต่ว่าพลังของปืนนั้นทรงพลังมากทำให้มือเขาได้รับบาดเจ็บ

เขาทั้งตกใจทั้งโกรธ

ยังไงซะเขาก็มีร่างกายที่ไม่สามารถทำลายได้ คิดไม่ถึงว่าเยี่ยชิวจะใช้วิธีการโจมตีที่โหดมาก หักมือข้างซ้ายอย่างรุนแรง

"เยี่ยฉางเสิ่นคนนี้เป็นตัวประหลาดอะไรกัน ทำไมยิ่งสู้ยิ่งโหด?"

อู๋ฮวาใจรู้สึกเย็น

และในเวลานี้เยี่ยชิวก็กำลังจะเริ่มการโจมตีรอบใหม่ ปืนยาวลายมังกรยิงออกไปอย่างรวดเร็วแสงปืนเหมือนมังกรเป็นตัว ไม่หยุดที่จะพุ่งไปทางอู๋ฮวา

"พอแล้ว！"

หลังจากที่อู๋ฮวาบังการโจมตีครั้งนี้ไว้ก็ตะโกนเสียงดัง ดวงตาทั้งสองคู่เปล่งประกายเหมือนตะเกียงวิเศษยิงแสงคล้ายเปลวไฟออกมาอย่างน่ากลัว

ร่างกายของเขาทั้งหมดเหมือนทำมาจากทอง วัชระที่อยู่ในมือขวานั้นมีความรู้สึกทำให้ใจคนเต้นไม่เป็นจังหวะ

"ฆ่า！"

อู๋ฮวาเปิดการโจมตีที่คมออกมาม้วนเก็บวัชระในมือและทุบไปทางเยี่ยชิวอย่างรุนแรง

ทันทีทันใดนั้นท้องฟ้าอีกฝั่งก็เปลี่ยนเป็นสีทอง

เยี่ยชิวไม่มีท่าทีที่กลัวเลย เขาถือปืนลายมังกรและเผชิญหน้าอย่างกล้าหาญ

วัชระและปืนยาวลายมังกรพุ่งเข้าหากันอย่างรวดเร็ว ชนกันอย่างแรงจนเกิดประกายไฟสะท้านไปทั้งฟ้าดิน

ภายในพริบตาพวกเขาก็ต่อสู้โดยใช้ไปร้อยกว่าวิธีการจนยากที่จะตัดสินว่าใครจะชนะ

"ฉันขอถวายเลือดบริสุทธิ์ให้กับวัชระ！"

ทันใดนั้นอู๋ฮวาตะโกนเสียงดัง กัดปลายลิ้นตัวเองและถุยเลือดออกมาจากปากใส่ที่วัชระ

ทันใดนั้นวัชระเหมือถูกเปิดใช้งานอย่างสมบรูณ์แบบขยับตามอู๋ฮวา ปรากฏแสงสีทองที่ยาวหลายร้อยฟุต

แสงนี้วิ่งผ่านกลางอากาศเหมือนเป็นดาวตกที่มีหางยาวๆพุ่งมาทางเยี่ยชิวอย่างเร็ว

เยี่ยชิวสังเกตเห็นพลังทำลายล้างของท่านี้เลยรีบหลบ และมีแสงวิ่งผ่านตัวไปเล็กน้อยตกกระทบลงพื้น

"ตูม！"

ทันใดนั้นบนพื้นก็มีรอยแยกปรากฏขึ้นยาวหลายร้อยฟุตเหมือนแคนยอน

"บูม！"

วัชระถูกอู๋ฮวาขยับอีกครั้ง มีแสงถูกยิงขึ้นบนท้องฟ้าแล้วยิงอีกเรื่อยๆเหมือนเป็นลูกศรธนูยิ่งไปทางเยี่ยชิว

สีหน้าเยี่ยชิวเปลี่ยนไปเล็กน้อยและหลบหนีต่อ

"กริ๊ง——"

มีแสงผ่านตัวของเยี่ยชิวไปเล็กน้อย บินไประยะไกลชนเข้ากับภุเขาจนแตกละเอียด

รอบนี้สีหน้าของทุกคนที่ดูอยู่ต่างก็เปลี่ยนไป

การโจมตีของอู๋ฮวาโหดยิ่งกว่าอะไร ถึงแม้เขาจะเป็นแค่ตังเทียนสูงสุดแต่พลังที่ระเบิดออกมานั้นห่างไกลจากต้งเทียนขั้นสูงสุดมาก

"จากพละพลังเขาตอนนี้ นักพรตขั้นหยวนอิงทั่วไปไม่ใช่คู่ต่อสู้เขาหรอก"

"ศัตรูแบบนี้ช่างน่ากลัวจริง"

"ลูกพี่ใหญ่สามารถต้านไหวไหม?"โม่เทียนจีถามด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม

หลินต้าเหนี่ยวพูด"ฉันเชื่อว่าลูกพี่ใหญ่สามารถฆ่าเขาได้"

และในเวลานี้เสียงของอู๋ฮวาก็ดังขึ้น

"เยี่ยฉางเสิ่น มีปัญญาจริงก็อย่าหลบสิ!"อู๋ฮวายิ้มอย่างเย็นชา

เยี่ยชิวด่าว่า"ไอ่ลาหัวโล้น มีท่าไม้ตายอะไรอีกรีบออกมาให้หมด ไม่งั้นเดี๋ยวฉันก็จะส่งแกขึ้นสวรรค์แล้ว"

"หึ!"อู๋ฮวาหึเสียงเย็นชา มือซ้ายถือชามวัชระไว้มือขวาถือวัชระไว้แน่น จากนั้นพุ่งขึ้นอากาศตามด้วยการพุ่งตัวลงมาโจมตีที่หัวของเยี่ยชิว

ในเวลานี้พลังในตัวของอู๋ฮวาพุ่งสูงถึงขีดที่คาดไม่ถึง

"นายคิดว่าฉันจะกลัวนายหรอ?"

เยี่ยชิวตะโกนเสียงเย็นชาถือปืนชี้ขึ้นท้องฟ้าชนเข้ากับวัชระ