ตอนที่ 7
ตอนที่ 7 เสือร้ายตัวท็อปวิศวะ
November 4, 2026
เสือตกลงไปในห้วงภวังค์ความคิด ครั้งหนึ่งสิงห์เคยขอเขาไว้เรื่องส้มหวาน และเขาก็ไม่กล้าล้ำเส้นนั้นมาโดยตลอด สิงห์คงจะกลัวคนที่ไม่จริงจังกับใครจะทำน้องเขาเสียใจ
ส้มหวานทำท่าจะโน้มหน้าไปจูบเขา แต่เสือกลับหันหน้าหนีแล้วหอบหายใจเพื่อระงับอารมณ์แทน
“อย่าหันหน้าหนีเรานะ” เธอทำหน้างอใส่เขา ความน้อยใจตีตื้นขึ้นอกเพราะเขาปฏิเสธที่จะจูบ
“พอเหอะ”
“หื้อ”
“ไม่จูบแล้ว”
เสือสูดลมหายใจเข้าเพื่อปรับอารมณ์ให้คงที่ ก่อนจะรวบตัวเธอแบกขึ้นบนบ่ากว้าง ทั้งที่ช่วงล่างเขามันปวดหนึบไปทั้งลำจนอยากหาที่ปลดปล่อย
“อ่ะ พี่จะพาเราไปไหน”
ส้มหวานร้องเสียงหลง เธออยู่ในอาการลุ่มร้อนจนอยากหาที่ระบาย แต่ตอนนี้กลับถูกอุ้มพาดบ่าจนหัวห้อยโตงเตงอยู่
“ไปทำให้เธอเลิกเสียสติ”
“เราเวียนหัวไปหมดแล้วนะ”
เธอเริ่มดีดดิ้นตีเท้ากลางอากาศ จนกระทั่งคนตัวสูงวางเธอลงในอ่างน้ำ ก่อนที่จะเปิดน้ำจนตัวเธอเปียกแล้วก็กดไหล่ไม่ให้ส้มหวานลุกหนี
“พี่เสือเราเปียก... พี่เสือบอกว่าเปียกไงคะ” ส้มหวานยกมือปัดป่ายไม่ให้เขาจ่อฝักบัวลงมาบนตัว
“ได้สติหรือยัง”
“เรามีสตินะ”
“แล้วอาการแบบนี้มันมีสติตรงไหนวะ” เขาขึ้นเสียงอย่างหมดความอดทน แต่สะกดกลั้นความต้องการไว้
ส้มหวานไม่เป็นตัวของตัวเอง ในแววตาเธอวาบหวามจนความปรารถนาเอ่อล้น พยายามจะไขว่คว้าตัวเขาเข้าไปจูบ
“พี่จูบเราหน่อย...”
“ไม่เอาหมวย”
“จูบ... จูบเราหน่อยพี่เสือ”
เธอตาพร่ามัวหูอื้อสมองดับไปหมดแล้ว รู้แค่ว่าตอนนี้อยากอยู่ใกล้เขาให้มากกว่าเดิม อยากได้จูบจากเสือเหมือนเมื่อกี้อีก
คนตัวสูงก้าวลงไปนั่งในอ่างซ้อนหลังเธอ พร้อมกับดึงร่างบางเข้ามากอดเพราะส้มหวานไม่มีสติแล้ว เธอพยายามจะดึงคอเขาไปจูบอย่างเดียวเลย
“หมวยจิ๋วใจเย็นก่อนดิ” เขาผงะใบหน้าออกห่างไม่ให้จูบ
“พี่เสือเราอยากให้พี่จูบ” เธอบอกความต้องการ เมื่อรู้สึกที่ตัวร้อนขึ้นเรื่อยๆ จนน้ำในอ่างก็ช่วยดับไฟไม่ได้ ตอนนี้ในซอกเนื้อเธอมันเปียกแฉะจนรู้สึกได้เลย
“ทำไม่ได้...”
“พี่เสือ”
“พี่ทำแบบนั้นไม่ได้ว่ะเธอ”
เสือกอดกระชับแล้วซุกใบหน้าที่ไหล่เธอ ส้มหวานชะงักไปแต่ความต้องการไม่ลดลงสักนิด เธอลูบไล้มือที่ต้นแขนกำยำเขาไปมา ไม่เคยรู้สึกกระสันแบบนี้มาก่อนเลย
“แต่เรา... รู้สึกไม่ค่อยดีเลย มันร้อนแปลกๆ” เธอเบียดตัวเข้าหาเขาด้วยท่าทียั่วยวน แต่เสือก็ไม่ยอมใจอ่อนให้อยู่ดี
“เดี๋ยวก็ดีขึ้น นั่งนิ่งๆ ก็พอ”
“พี่เสือ... อื้อ”
“หมวยจิ๋วอย่าขยับ”
“เราร้อน อึก อยากถอดเสื้อออก”
เสือขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น อาการเธอเหมือนคนโดนยามากกว่าเมาเหล้าอีก พอเห็นส้มหวานบิดเร่าตัวไปมาคล้ายว่าทรมาน จะถอดเสื้อออกก็รีบห้ามไว้แทบไม่ทัน
“ห้ามถอดนะเว้ย”
“ร้อน... เราร้อน”
เสือถอดแว่นของเธอวางไว้ขอบอ่าง ก่อนที่จะวักน้ำในอ่างขึ้นมาลูบหน้าแดงๆ ของเธอที่เอี้ยวหันมามอง
แต่นัยน์ตาสีสวยที่มองมา ทำเสือกลัดเกร็งแต่ยังใช้น้ำลูบหน้าเธอให้ได้สติกลับมา แต่พอนั่งแช่ในอ่างน้ำสักพักอาการที่ร้อนวูบวาบก็เริ่มหนาวสั่นขึ้นมา
“ตั้งสติหน่อย อย่าทำอะไรที่เสียใจทีหลังเลย”
“เราไม่เสียใจหรอก...”
“เชื่อเถอะว่าเธอจะเสียใจ แล้วไอ้สิงห์ก็จะเสียใจด้วย”
เขาไม่ได้พูดเอาหล่อแม้จะหล่ออยู่แล้ว แต่ถ้าเขาตอบสนองเธอทั้งที่เธออยู่ในอาการสติไม่ครบถ้วน มีหวังสิงห์เพื่อนรักได้หักคอเขาหมกป่าช้าไม่ต้องสวดศพแน่
ขนาดจูบแรกยังอยากเก็บไว้ให้แฟนเลย แล้วนับประสาอะไรกับความบริสุทธิ์ครั้งแรกของเธอ ถ้าโดนเปิดซิงขึ้นมาคงนอนร้องไห้เจ็ดวันแปดคืนนั่นล่ะ
“ฮื่อ... ฮึก” คนตัวเล็กเริ่มเบะปาก อารมณ์แปรปรวนเดี๋ยวก็ร้อนแล้วก็หนาวบอกไม่ถูก
“ส้มหวาน”
“พี่กอด- กอดเราให้แน่นๆ ได้มั้ย”