บทที่ 3

นับหนึ่งพาใยไหมมาเอารถที่ผับเสร็จก็รีบกลับไปทันที ส่วนเธอก็ขับรถกลับบ้านด้วยใจที่ห่อเหี่ยว เวลาที่เธอไม่อยากให้ถึงในแต่ละวันมาถึงอีกแล้ว

ในชีวิตนี้ตั้งแต่แม่เสียไป เธอก็ไม่เคยมีช่วงเวลากับครอบครัวที่มีความสุขอีกเลย ช่วงเวลาเดียวที่เธอมีความสุขคือช่วงเวลาที่อยู่กับเพื่อน

เพราะเธอต้องมาอยู่กับพ่อที่แต่งงานมีภรรยาใหม่ตั้งแต่แม่เธอเพิ่งเสียไปได้เพียงสองเดือน พอจะเข้าใจนะว่าพ่อคงไม่ได้มีความเสียใจหรือรักแม่ของเธอมากพอ และคงเป็นสัจธรรมของชีวิตว่าเราคงไม่สามารถอยู่กับความเสียใจไปตลอด ชีวิตต้องดำเนินต่อไป เธอเองก็ไม่ได้โกรธเคืองพ่อขนาดนั้น หากว่าครอบครัวใหม่ของพ่อไม่ได้มีลูกติดมาด้วย และแถมคนเป็นแม่เลี้ยงก็ไม่ได้รักใคร่ใยดีเธออีกต่างหาก ทุกอย่างที่ผู้หญิงคนนั้นแสดงออกว่าเอ็นดูเธอ ก็เป็นเพียงภาพลวงตาที่แสดงต่อหน้าพ่อเธอเท่านั้น เพราะลับหลังพ่อ ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยพูดจาดีกับเธอ มีแต่พูดจาส่อเสียดเธอตลอดเวลา

ลูกติดของผู้หญิงคนนั้นที่ชื่อคีย์ก็ด้วย อายุแก่กว่าเธอสามปี เรียนจบแล้วแต่ก็ยังทำตัวลอยไปลอยมา เที่ยวเล่นดื่มกิน ไร้สาระไปวัน ๆ ชอบแข่งรถเป็นชีวิตจิตใจ และที่สำคัญลูกติดแม่เลี้ยงคนนี้ชอบพอเธอ พยายามหาทางเข้าใกล้เธอตลอด ถึงจะไม่ถึงขั้นจะลวนลามแต่เธอก็รู้สึกขยะแขยงเป็นที่สุด เพราะชอบคอยส่งข้อความมาหา พูดจาหวานชวนเลี่ยน ช่วงเวลาอยู่บ้านของเธอจึงเปรียบเหมือนการตกนรกทั้งเป็น

“เมื่อคืนใครมาส่งแก”ภูมิพัฒน์คนเป็นพ่อถามลูกสาวทันทีเมื่อเห็นหน้า เมื่อคืนเขาได้ข่าวจากเอมอรคนเป็นภรรยาว่าลูกสาวตัวดีกลับบ้านเกือบตีสอง ทำตัวเหมือนเด็กมีปัญหาเข้าไปทุกที

“คนขับรถที่บ้านเอวาค่ะ”

“เที่ยวกลางคืน กลับบ้านดึกดื่น ทำตัวไม่เหมือนเป็นผู้หญิงที่ดี แกจะให้ฉันบังคับแกไม่ให้ออกไปไหนแบบนั้นหรือเปล่า ฉันทำให้แกได้นะ”

“ทำไมพ่อไม่ให้ไหมไปอยู่คอนโดล่ะคะ ไหมโตแล้วนะพ่อ ไหมก็อยากมีอิสระได้ทำตามใจตัวเองบ้าง ไหมจะเรียนจบอยู่แล้วนะคะพ่อ”

“อิสระที่แกว่าคือตะลอนเที่ยวกลางคืนแบบนั้นนะเหรอ ถ้าฉันไม่ควบคุมแกอยู่ ป่านนี้แกไม่เสียคนไปแล้วเหรอ”

ใยไหมสะบัดหน้าหนีคนเป็นพ่อ ไม่ว่าเธอจะพูดเรื่องนี้กี่ครั้ง พ่อก็ไม่เคยฟังและต้องด่าเธอแบบนี้ทุกที มันเป็นเพราะว่าแม่เลี้ยงของเธอเป็นคนเป่าหูเรื่องเธอทุกอย่าง ทำให้พ่อต้องคอยระแวงเธอทุกเรื่อง พ่อเลยต้องบงการชีวิตเธอตั้งแต่เรียนปีหนึ่งจนจะเรียนจบอยู่แล้ว พ่อก็ยังไม่เลิกสั่งให้เธอทำตามที่พ่อต้องการ

“ทำไมทีกับพี่คีย์พ่อตามใจคะ ทั้งที่เรียนจบมาตั้งนานไม่เห็นเขาทำงานอะไร เขาไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของพ่อด้วยซ้ำ แต่กลับเกาะพ่อกินได้สบาย มีเงินใช้ไม่ขาดมือ อยากไปไหนก็ได้ไป ไหมอิจฉาเขาเป็นบ้าเลยค่ะ แต่กับลูกตัวเองพ่อกลับควบคุมจนกระดิกตัวไปไหนไม่ได้ แบบนี้มันลำเอียงชัด ๆ”ใยไหมตะโกนออกไปทันที ทำให้คนเป็นพ่อโมโหหน้าดำหน้าแดงที่โดนลูกพูดใส่หน้าแบบนี้

เพี๊ยะ!!!

มือหนาของผู้สูงวัยฟาดลงตรงแก้มขวาของลูกสาวทันทีอย่างไม่ตั้งใจ“หยุดพูดเปรียบเทียบสักที แกแค่ทำตัวเองให้ดี ฉันในฐานะพ่อขอแค่นี้แกทำให้ไม่ได้เหรอ”

ตั้งแต่เลี้ยงมาภูมิพัฒน์ไม่เคยลงไม้ลงมือกับลูกสาวเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้มันเหลืออดจริง ๆ เพราะคำพูดที่แทงใจดำของใยไหมที่ทำให้เขาขาดสติทำสิ่งที่ไม่คาดคิดลงไป ทั้งที่ไม่อยากทำ

“ฮึก ฮึก พ่อตบไหมเหรอคะ ไหมไม่ใช่ลูกพ่อแล้วใช่ไหมคะ”

หญิงสาวเอามือจับหน้าตัวเองที่ชาวาบจากการโดนฟาดอย่างแรง ในชีวิตไม่เคยรู้สึกเจ็บขนาดนี้มาก่อน นอกเหนือจากเจ็บตรงแก้มแล้ว เธอยังเจ็บปวดกับสายตาของคนเป็นพ่อที่ไม่ได้เสียใจกับการกระทำของตัวเอง และยังมีแม่เลี้ยงและลูกติดของแม่เลี้ยงที่ยืนมองเหตุการณ์ด้วยสายตาสมน้ำหน้าเธอที่โดนแบบนี้

“ขึ้นห้องไปได้แล้ว หลังจากนี้นอกจากมหาลัยห้ามแกออกไปไหนทั้งนั้น จนกว่าแกจะเรียนจบ แกถึงจะได้อิสระที่แกต้องการ”

“ไม่ค่ะ ไหมจะไปจากที่นี่ ไหมไม่อยากอยู่กับพ่อ ที่นี่ไม่ใช่ครอบครัวของไหม ที่นี่มันนรก!!!”ใยไหมตะโกนออกไปเสียงดังอย่างไม่กลัว เธอรีบวิ่งขึ้นบันไดเพื่อไปเก็บของที่จำเป็นของตัวเอง โดยไม่สนใจเสียงตะโกนตามหลังของคนเป็นพ่อ