ตอนที่3 โลกกลมพ่อลิขิต

ขวัญตาที่นอนร้องไห้ตั้งแต่เมื่อคืนหลังจากรู้ว่าพ่อบังคับให้แต่งงาน วันนี้เธอมาเรียนในสภาพขอบตาบวมเป่ง แถมดำคล้ำจากอดหลับอดนอนทั้งคืน แต่ทว่าคนตั้งใจเรียนแบบขวัญตาก็ยังไม่คิดหยุดเรียนแม้ว่าสภาพจะไม่ไหวขนาดไหนก็ตาม

"อีขวัญ ทำไมสภาพมึงเป็นอย่างนี้ว่ะ"ลินดาที่มาถึงม้าหิน โต๊ะประจำของสามสาวเพื่อนรักทักขึ้นทันทีที่เห็นสภาพของเพื่อนสาว

"มึงหยุดเรียนไหมเดี๋ยวกูลาให้"

"ไม่เอา ถ้ากูหยุดกูคงไม่มานั่งอยู่ในสภาพนี้หรอก"มือบางใช้นวดขมับแรงๆ เพราะรู้สึกปวดหัวจากการที่ไม่ได้นอน

"แล้วมึงมีปัญหาอะไร อ้าว!!!อีปิ่นมึงมาพอดี มาดูสภาพเพื่อนมึงสิ อย่างกับถูกรุมโทรม"

ปิ่นมุกรีบเดินเร็วเข้ามาหาขวัญตาทันที เมื่อได้ยินลินดาบอก"มึงเป็นไรขวัญ"

ขวัญตาถอนหายใจแรงๆ"พ่อให้กูแต่งงาน"

"ห๊า!!!"เสียงอุทานพร้อมกันของเพื่อนสองคนดังไปทั่วบริเวณ จนนักศึกษาแถวนี้หันมามองกันเป็นตาเดียว

"กับใคร?"เป็นปิ่นมุกที่ตั้งสติได้ก่อนถามขึ้น

"ไม่รู้ พ่อบอกว่าเป็นลูกชายของบริษัทคู่ค้า ตอนนี้ธุรกิจที่บ้านกูกำลังแย่"

"อย่างกับในละครเลย ถูกบังคับให้แต่งงาน...โอ้ย!!!"ลินดาที่ปากไวใจเร็วพูดขึ้นอย่างไม่ทันคิด จนโดนปิ่นมุกหยิกขาไปหนึ่งที เพราะเพื่อนกำลังอยู่ในอาการเสียใจ

"ไม่นึกว่าจะได้เป็นเพื่อนเจ้าสาวเร็วขนาดนี้ คิดว่าอีปิ่นแต่งก่อนมึงเสียอีก"

"นี่อีลินดา กูว่ามึงควรหุบปากไปบ้างนะ พูดแต่ละอย่าง"ลินดาที่เริ่มรู้ตัวว่าพูดเล่นมากไปก็เงียบทันที

"อีกสองวันกูต้องไปเจอเขา นัดกินข้าวกับครอบครัวกัน แล้วอีกวันกูก็ต้องไปจดทะเบียนแล้วย้ายไปอยู่กับเขา"

"นี่ไม่ได้พูดเล่นนะ อย่ามองกูแบบนั้นปิ่น กูจริงจังคราวนี้"ลินดาที่จะเข้าโหมดจริงจังแต่ถูกปิ่นมุกมองหน้าให้หยุด เพราะไม่อยากให้ไปกระทบจิตใจเพื่อนที่กำลังเสียใจ

"กูแค่อยากรู้ว่าถ้าเกิดเจ้าบ่าวมันเป็นประเภทโรคจิตหรือเคยเป็นฆาตกรล่ะ มึงคิดดูนะมันต้องไปอยู่กับเขาเลยนะโว้ย"

"พ่อมันคงไม่หาคนแบบนั้นมาให้หรอก ถึงจะบังคับให้มึงแต่งนะขวัญ แต่กูเชื่อว่าคนที่มึงแต่งด้วยพ่อมึงคงสแกนมาแล้วแหละ ไม่ใช่จะเอาใครก็ได้หรอก ใครจะอยากยกลูกสาวให้คนแบบนั้นจริงไหม"ปิ่นมุกพยายามพูดให้เพื่อนคลายความกังวล ทั้งที่จริงเธอเองก็แอบคิดตามลินดาว่าเหมือนกัน ใครจะมาแต่งงานกับคนที่ไม่เคยเห็นหน้า คงไม่ใช่คนปกติสักเท่าไหร่

"ช่างเถอะ ถึงกูจะคิดมากไปก็เท่านั้น เพราะยังไงกูก็ไม่มีทางเลือกอยู่ดี"ขวัญตาทำใจยอมรับได้ตั้งแต่เมื่อคืนว่ายังไงชีวิตนี้มันก็ไม่มีวันเป็นของเธอ

ถึงวันนัดที่สองครอบครัวเจอกัน เป็นร้านอาหารหรูที่มีห้องส่วนตัวไว้สำหรับพวกนักธุรกิจพูดคุยกัน ซึ่งครอบครัวของขวัญตามาถึงก่อน

"เหงื่อแตกเต็มเลยลูกไม่สบายหรือเปล่าขวัญ"กชนิภาเอ่ยทักลูกสาวคนโตที่เหงื่อผุดพลายทั่วใบหน้าขาว ทั้งที่ห้องอาหารเปิดแอร์เย็นฉ่ำ

"สงสัยพี่ขวัญคงตื่นเต้นค่ะแม่"ขวัญตาตวัดมองน้องสาว ที่ในเวลาที่เธอเครียดแบบนี้ยังมาพูดเล่น

"จัดการความรู้สึกตัวเองซะนะ เดี๋ยวพ่อผัวแม่ผัวแกมาเขาจะได้เอ็นดู"ขวัญตาเม้มปากแน่น ไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้ยินคำพูดแบบนี้จากคนเป็นพ่อ ส่วนคนเป็นแม่ก็ได้แค่บีบมือให้กำลังใจลูกสาว ถึงจะไม่อยากให้ลูกต้องแต่งงานในวัยเพียงเท่านี้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

แกร๊ก!!!

เสียงประตูห้องอาหารถูกเปิดออก พร้อมบุคคลเข้ามาใหม่สี่คน แต่ทว่าชายหนุ่มที่เดินเข้ามาคนสุดท้ายทำขวัญตาอ้าปากเหวอด้วยความตกใจ

ซึ่งไม่ต่างจากคิณที่เดินเข้ามาในห้องอาหาร ก็ตกอยู่ในอาการตกใจไม่ต่างกัน เพียงแต่เขาเก็บอาการได้ดีกว่าเธอ