ตอนที่5 ทะเบียนสมรส

"คงเป็นไปไม่ได้หรอก เขาคงไม่มารักมาชอบกูหรอก ขนาดวันนี้เขายังว่ากู ว่าเขาต้องใช้เงินซื้อมาให้เป็นเมียเขา ยังเรียกร้องให้กูทำหน้าที่เมียทุกอย่างอยู่เลย"

เสียงถอนหายใจของเพื่อนสองคนดังขึ้นพร้อมกัน ถึงจะรู้สถานการณ์บ้านของขวัญตาดี แต่ก็อดสงสารเพื่อนไม่ได้ ไม่รู้ว่าต่อไปนี้ต้องเจอกับอะไรอีกบ้าง

"ทำไมเขาเป็นคนแบบนั้นว่ะ แล้วมึงจะทนได้ไหมขวัญ"

"ทนได้สิ กูจะทน"ขวัญตาตอบไปด้วยเสียงสั่นเครือ เธออยากร้องไห้อีกแล้ว เลยเงยหน้าขึ้นเพื่อไม่ให้น้ำตาไหลออกมา

"พวกกูเป็นกำลังใจให้มึงนะ"

พูดกันต่อไม่กี่ประโยคก็วางสายกันไป ขวัญตาจัดของเสร็จ เธอก็ลงไปร้านขายยา วันนี้รู้สึกปวดหัวมาก ยิ่งอาทิตย์ที่ผ่านมามีแต่เรื่องเครียด

หลังจากบอกอาการกับเภสัชกรและได้ยาตามที่ต้องการ ตาก็เหลือบไปเห็นแผงยาคุมหลายยี่ห้อ แล้วนึกขึ้นมาว่ามันจำเป็นต้องกินหรือเปล่า

ระหว่างที่กำลังยืนลังเล เภสัชกรคงเห็นอาการเธอเลยเป็นคนเอ่ยถามขึ้น

"สนใจจะทานไหมคะ กินแบบรายเดือนดีกว่าแบบฉุกเฉินนะคะ เดี๋ยวเภสัชกรแนะนำให้ค่ะ"ขวัญตายิ้มเจื่อน อายเหมือนกัน แต่ตอนนี้ในร้านมีเธอแค่คนเดียว

"คือมันดีกว่าใช่ไหมคะ สำหรับคนที่แต่งงานแล้วอ่ะค่ะ"เภสัชยิ้มหวานนึกรู้ว่าเธออายในเรื่องที่กำลังพูด

"ถ้ายังไม่พร้อมมีลูก คุมกำเนิดไว้ก็ดีค่ะ แต่ที่จริงถ้าไม่อยากกินยาพวกนี้ ให้แฟนเป็นคนป้องกันโดยใส่ถุงยางอนามัยก็ได้นะคะ"

"ถุงยางเหรอคะ?"ตากลมโตหันมองอุปกรณ์ป้องกันที่ว่า ที่เห็นได้ตามร้านสะดวกซื้อทั่วไป

"ไม่ทราบว่ารู้หรือเปล่าว่าแฟนใช้ขนาดไหน เราสามารถซื้อไปเตรียมไว้ได้นะคะ เผื่อฉุกเฉิน"

"เอ่...มันมีไซส์ด้วยเหรอคะ"รอยยิ้มหวานถูกส่งมาอีกแล้ว ก่อนเภสัชกรคนสวยจะหยิบกล่องสี่เหลี่ยมหลายแบบขึ้นมาเรียงราวกับให้เธอเลือก

"นี่ค่ะ ถ้าเป็นมาตรฐานชายไทยทั่วไปจะอยู่ที่ 49/52/54/56ประมาณนี้ค่ะ"ขวัญตามองกล่องสี่เหลี่ยมเหล่านั้นด้วยความงง เพิ่งรู้ว่าของผู้ชายมันมีขนาดอะไรแบบนั้นด้วย แล้ว เอ่อ...แบบพี่คิณนี่ขนาดไหน จากที่ก้นเธอสัมผัสมันเมื่อตอนเย็น ก็น่าจะไม่ใช่เล็กๆ

"เอ่อคือ มีใหญ่กว่านี้ไหมคะ"เภสัชกรสาวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนเลื่อนถุงยางที่กล่องใหญ่กว่าทุกกล่องที่วางเรียงกันมาตรงหน้าเธอ

"ไซส์พิเศษค่ะ แต่ไม่มีใหญ่กว่านี้แล้วนะคะ เพราะถ้าเอามาขายคงขายยาก"อายเหลือเกินที่ต้องมายืนซักถามเรื่องพวกนี้ นี่เธอคงไม่ได้หมกมุ่นเรื่องนี้ใช่ไหม แต่คิณบอกเองว่าให้เธอเตรียมตัว ถ้าเธอเตรียมถุงยางไปคงไม่น่าเกลียดอะไรหรอกใช่ไหม

"งั้นขอยาคุมแบบรายเดือนกับถุงยางไซส์พิเศษค่ะ"

"ถุงยางเอาแบบกล่องใหญ่เลยไหมคะ ราคาถูกกว่าเยอะเลย"เภสัชกรยังคงแนะนำด้วยท่าทีปกติ ในขณะที่เธอหน้าแดงครั้งแล้วครั้งเล่า

"เอ่อ...ค่ะ"

สิบโมงเช้าของอีกวัน ขวัญตาแต่งตัวและจัดของเรียบร้อยแล้ว เธอนั่งรอเวลาที่คิณจะมารับ เขาโทรมาบอกว่าให้เธอรออยู่บนห้องเขาจะขึ้นมาขนกระเป๋าลงไปเอง

รอไม่นานคิณก็มาถึง เขาแต่งตัวในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงยีนส์ ใบหน้าหล่อเหลานั้นยังคงบึ้งตึงเหมือนเมื่อวาน

"แล้วของอื่นล่ะ"เขาถามเมื่อเห็นเธอเอากระเป๋าไปแค่สามใบ แต่ยังมีของในห้องอีกหลายอย่าง

"ไม่เอาแล้ว ที่สำคัญฉันก็เก็บมาไว้หมดแล้ว"เธอช่วยเขาลากกระเป๋าใบเล็กสุดลงมาที่รถ ตลอดเวลาที่อยู่ในรถเราสองคนก็ยังคงไม่พูดคุยอะไรกันเหมือนเดิม จนรถเข้ามาจอดที่สำนักงานเขต