บทที่ 4

"ไอ้วิน กูเห็นนะมึงยิ้ม มึงโดนสาวสวยคนนั้นตกแล้วใช่มั้ย"

ดินแดนเอ่ยถามหลังสาวน้อยคนนั้นวิ่งออกจากลิฟต์ไป เพราะเห็นเพื่อนตัวเองยืนยิ้มแบบไม่เคยเห็นมาก่อน

"สัส กูขนลุกว่ะเห็นไอ้วินยิ้ม มึงเป็นใครมาสิงเพื่อนกูทำไมออกไปจากร่างเพื่อนกูเดี๋ยวนี้ ไปๆๆ" ราเชนทร์พูดขึ้นพร้อมกับทำท่าไล่ผีจนมาวินทำท่าจะเตะราเชนทร์เพราะหมั่นไส้กับท่าทีของเพื่อน

"ไร้สาระมากมึง"

มาวินพูดขึ้นพร้อมกับทำท่าจะเตะราเชนทร์

"มึงตอบกูมาก่อน มึงชอบเค้าหรอ"

ดินแดนยังถามอีกรอบเพราะอยากได้ยินคำตอบจากเพื่อน

"อืม" มาวินตอบสั้นๆ ไปตามจริง

"เฮ้ย จริงหรอวะ มึงชอบเค้าจริงๆ หรอ ไอ้วินมึงทำกูตกใจ ร้อยวันพันปีกูไม่เคยเห็นมึงเป็นแบบนี้ ขนาดยัยพะพายที่มึงคบด้วยมึงยังไม่มีท่าทีสนใจมันแบบสาวน้อยคนนี้ด้วยซ้ำ ถามจริงๆ มึงจะจีบเค้ามั้ยวะ"

ราเชนทร์พูดขึ้นพร้อมทำหน้าอึ้งกับท่าทางและคำตอบของเพื่อนตัวเอง ถึงมันจะตอบแค่ อืม ก็บ่งบอกว่ามันชอบจริงเพราะไม่เคยเห็นมันเอ่ยปากบอกชอบใครเลย

"หึ คนที่กูถูกใจ กูไม่ปล่อยอยู่แล้ว คงต้องได้เดินไปตึกครุศาสตร์บ่อยๆ แล้วล่ะ"

มาวินพูดจบก็เดินขึ้นรถสปอร์ตคันโปรดตัวเองแล้วขับกลับคอนโดทันที

"กูว่าคนนี้คงเป็นตัวจริงของมันแล้วล่ะ มึงว่ามั้ยไอ้แดน แล้วถ้าเค้ามีแฟนล่ะวะ"

ราเชนทร์เอ่ยถามดินแดนขณะมองมาวินขับรถออกไป

"เออว่ะ ลืมจุดนี้ไปเลย มึงว่าถ้าเค้ามีแฟนมันจะแย่งเค้าจากแฟนมามั้ยวะดูมันจะชอบเค้ามาก"

ดินแดนเอ่ยตอบไปพร้อมทำหน้ากังวลเพราะกลัวเพื่อนตัวเองอกหักทั้งที่เจอคนที่ถูกใจแล้วแท้ๆ

"กูว่ารอลุ้นเอา ตอนนี้กลับไปนอนพักเตรียมปาร์ตี้คืนนี้ดีกว่า เรียกเด็กสวยๆ ให้ผมด้วยนะครับไอ้เจ้าภาพวันเกิด ไปล่ะ"

ราเชนทร์พูดจบก็เดินขึ้นรถออกไปทันที ปล่อยให้ดินแดนได้แต่มองค้อนเบื่อหน่ายกับความเจ้าชู้ของเพื่อนตัวเอง

ทางด้านเพลงขวัญหลังจากวิ่งออกมาจากลิฟต์แล้วก็มาหยุดหน้าตึก

"ฉันจะวิ่งทำไมเนี่ย โอ้ย! ยัยเพลงนะยัยเพลงโก๊ะจริงๆ ทำไมต้องมาเสียอาการให้กับผู้ชายเสียงโหดคนนั้นด้วยเนี่ย"

เพลงขวัญบ่นพึมพำให้ตัวเอง เพราะปกติตัวเองเป็นคนใจแข็งมาก ผู้ชายมาจีบเยอะแยะแต่ไม่มีท่าทีจะชอบหรือเสียอาการและใจเต้นแรงกับใครเลย แต่กับผู้ชายหน้าหล่อแต่เสียงโหดคนนั้นทำให้เธอทั้งใจเต้นทั้งรู้สึกเขินเวลาสบตาเขา ทั้งที่เขาไม่ได้มีท่าทีจะจีบเธอด้วยซ้ำ

"พอๆ เลิกคิดยัยเพลง เฮ้ย!"

เพลงขวัญตบหน้าเรียกสติตัวเองเบาๆ แต่ก็ต้องตกใจกับเสียงของคนที่มาข้างหลังตัวเอง

"เป็นอะไรอ่ะ"

เมย์เอ่ยถามเพลงขวัญขณะเดินมายืนข้างหลังเพื่อนตัวเองตั้งนานแล้วแต่เหมือนเพื่อนตัวเองจะไม่รู้ตัว เพราะมัวแต่บ่นพึมพัมอะไรคนเดียว

"ยัยเมย์ ฉันตกใจหมดมาไม่ให้สุ้มให้เสียง"

เพลงขวัญแว๊ดเสียงใส่เมย์พร้อมกับเอามือลูบหน้าอกตัวเอง

"แหม! ฉันมายืนหลังแกนานแล้วจ้ะ แกนั่นล่ะไม่สนใจฉันเองแถมยังบ่นพึมพัมอะไรคนเดียวอีก เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ นี่แกหน้าแดงนิไปเจออะไรมาฮะ"

เพลงขวัญยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองหลังเพื่อนถามขึ้น ได้แต่คิดในใจนี่เราเขินจนหน้าแดงเลยหรอเนี่ย

"มะ...ไม่มีอะไร สงสัยอากาศร้อน ไปหาอะไรกินแก้ร้อนกันมั้ย นมปั่นคาเฟ่ที่ประจำก็ได้"

เพลงขวัญตอบเมย์กลับไปแบบเสียงกุกๆกักๆ พร้อมชวนไปหาของกินเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเพื่อน แต่คงไม่สำเร็จเพราะตอนนี้เมย์จ้องหน้าเพลงขวัญอย่างจับผิดแล้วยิ้มออกมาทำหน้าล้อเลียนใส่เพลงขวัญ

"หน้าแดงแบบนี้ แกไปตกหลุมรักหนุ่มวิศวะมารึไง ใช่มั้ยๆ คนนั้นหล่อมั้ยแก หล่อเท่ากลุ่มพี่ๆ ฉันมั้ย แต่คงไม่มีเพราะตอนนี้ ทั้งที่วิน พี่แดนและพี่เชนทร์ สามหนุ่มนี้ขึ้นชื่อว่าหนุ่มหล่อ 3 อันดับต้นของมหาลัยเราล่ะ ฮ่าๆ"

เมย์พูดร่ายยาวไปคนเดียว ไม่เปิดโอกาสให้เพลงขวัญได้อ้าปากแก้ตัวเลยแม้แต่น้อย จนเพลงขวัญอมยิ้มให้กับท่าทางการอวดพี่ชายและแฟนตัวเองของเพื่อน

"กลุ่มพี่ชายแกหล่อขนาดนั้นเลยหรอ แต่ก็ไม่แปลกถ้าพี่ชายแกจะหล่อเพราะแกก็สวยมากเลยนะ"

เพลงขวัญเอ่ยถามเมย์พร้อมกับชมเพื่อนตัวเองว่าสวย ไม่ได้จะยออะไรเพื่อนตัวเองเพราะเมย์สวยจริงๆ อยู่แล้ว

"ใช่ หล่อมาก พี่วิน พี่ชายฉันอันดับ 1 เลยนะ ฮอตพอตัวแต่นิสัยเย็นชามากเลยเป็นหนุ่มโสดมาตลอด ฮ่าๆ ส่วนอันดับ 2 จะเป็นพี่เชนทร์ รายนั้นเป็นหนุ่มเจ้าชู้มาก วันนี้ถ้าพี่เค้ามาเต๊าะแก แกอย่าเล่นกับพี่เค้านะไม่งั้นจะเสียตัวไม่รู้ด้วยนะจ้ะ แต่ฉันคงไม่ห่วงแก เพราะแกคงไม่สนใจเพราะทุกวันนี้หนุ่มๆ มาจีบ แกก็ตอบปฏิเสธตรงๆ จนหนุ่มหน้าเสียไปหลายคนล่ะ"

เมย์ยังคงเล่ารายละเอียดหนุ่มหล่อของมหาลัยให้ฉันฟัง ฉันก็พอรู้ว่าหนุ่มหล่ออันดับต้นๆ ของมหาลัยที่เกิดจากผลโหวตของเหล่านักศึกษาทุกชั้นได้โหวตให้คะแนนทางเพจมหาลัยเป็นหนุ่มวิศวกรรมส่วนมาก แต่มี พี่น่านฟ้ารุ่นพี่ปี 3 คณะฉันหนึ่งคนที่ติดอันดับ 5 ด้วย

"แล้วแฟนแก อยู่อันดับ 3 หรอเมย์"