บทที่ 6

"เชี่ยยยยย"

ราเชนทร์อุทานขึ้นตกใจที่เห็นสาวสวยคนนั้นยืนอยู่หลังน้องสาวเพื่อนตัวเอง ส่วนมาวินเมื่อเห็นสาวน้อยเดินเข้ามาก็ชะงักตกใจไม่ต่างจากเพื่อน เพราะไม่คิดว่าคนที่ตัวเองหมายปองจะเป็นเพื่อนน้องสาวตัวเอง เมื่อได้สติมาวินก็ยิ้มออกมาทันทีแบบนี้พรหมลิขิตชัดๆ ได้แต่คิดว่าเธอถูกส่งมาเป็นของเขาแน่ๆ

"ตกใจกับความสวยของน้องหรอคะพี่เชนทร์"

เมย์เอ่ยขึ้นพร้อมทำหน้ากวนๆ ใส่ เพราะคิดว่าพี่ๆ คงตกใจที่เห็นเธอแต่งตัวแบบนี้ แต่จริงๆ แล้วพวกเขาตกใจที่เห็นสาวสวยข้างหลังมากกว่า จนดินแดนตั้งสติแล้วมาโฟกัสชุดแฟนตัวเองก็ตกใจขึ้นมาทันที"

"บี๋ใส่ชุดอะไรมาเนี่ยยยยย"

ดินแดนพูดขึ้นพร้อมกับเดินไปโอบเอวเล็กแฟนตัวเองไว้

"แต่งมาเซอร์ไพรส์วันเกิดบี๋ไงคะ หนูไม่สวยหรอคะ"

เมย์หน้าเจื่อนลงทันที เมื่อเห็นแฟนตัวเองพูดแบบนั้น

"สวยมากครับ แต่แต่งแค่ตอนอยู่สองคนได้มั้ย พี่หวงงงง"

ดินแดนตอบกลับไปตามความจริงเพราะเขาหวงแฟนเขามาก ยิ่งมาแต่งแบบนี้อย่าหวังว่าจะได้ลงไปเต้นข้างล่างเลยวันนี้

"ขอแต่งสวยวันนึงนะคะบี๋ เออ พี่ๆ คะนี่เพลงขวัญเพื่อนหนูเองค่ะ คนนี้น้องรักมากนะจะบอกให้"

เมย์เดินออกจากดินแดนมาข้างหลังแล้วจูงมือเพลงขวัญเดินขึ้นมาข้างหน้าแนะนำเพื่อนตัวเองให้พี่ๆ ได้รู้จัก

"สวัสดีค่ะพี่ๆ"

เพลงขวัญยกมือไหว้ทักทายพี่ๆ ของเมย์ตามมารยาท เธอตกใจตั้งแต่เดินเข้ามาแล้วเพราะมาเจอผู้ชายหน้าหล่อเสียงโหดคนนั้น ไม่คิดว่าจะเป็นกลุ่มพี่ชายของเพื่อนตัวเอง เมื่อเธอเงยหน้ามองพี่ๆ เขา ก็เหมือนจะเห็นผู้ชายคนที่ทำให้เธอเสียอาการนั่งยิ้มให้เธอก่อนแล้ว เพลงขวัญคิดได้ทันทีผู้ชายคนนี้คงไม่ได้เป็นพี่ชายเมย์หรอกนะแต่ถ้าเป็นจริงๆ แสดงว่าเค้ามีคนที่ชอบอยู่แล้วสิ เมื่อเพลงขวัญคิดได้แบบไหนก็หน้าซึมออกมาทันทีแต่ก็ไม่ได้ออกอาการมาก

"แก นี่พี่ดินแดนแฟนฉัน ส่วนคนที่นั่งตรงมุมซ้ายคือพี่ราเชนทร์ คนนี้คือพี่มาวินพี่ชายฉันเอง"

นั่นไง เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ด้วย คนนี้คือพี่ชายเพื่อนตัวเองจริงๆ เพลงขวัญทำตัวไม่ถูกได้แต่ยิ้มบางๆ แล้วก้มหัวให้เพราะต้านสายตาของคนเสียงดุที่จ้องเธอไม่วางตาซะที

"นั่งเถอะแก พี่วินไปนั่งกับพี่เชนทร์ได้มั้ยคะ ให้น้องนั่งกับเพื่อน"

เมย์เอ่ยขอพี่ชายตัวเอง เพราะที่นั่งเป็นโซฟาสำหรับนั่งสองคนสามที่ โดยจัดเป็นมุมสามเหลี่ยมที่มีโต๊ะกระจกสำหรับวางเครื่องดื่มอยู่ตรงกลาง

"มีแฟนก็ไปนั่งกับแฟนสิ จะให้แฟนตัวเองนั่งคนเดียวรึไง ถ้าให้มันนั่งคนเดียวพี่จะเรียกเด็กมานั่งเป็นเพื่อนมันแทนเธอ"

มาวินพูดขึ้นจนทำให้เมย์อึ้งกับคำพูดพี่ตัวเอง ปกติไม่เห็นจะมาเรื่องมากแบบนี้

"อะไรกัน เรื่องแค่นี่ถึงกับจะเอาผู้หญิงคนอื่นมาขู่ ถ้าบี๋กล้าก็ลองดู"

เมย์เอ่ยบ่นกับพี่ชายตัวเองแล้วหันไปหน้าตึงใส่แฟนตัวเองแทน

"ไอ้สัสวิน กูอยู่ดีๆ ก็หาเรื่องให้กูคอขาด บี๋มานั่งกับพี่เถอะให้น้องเพลงขวัญนั่งกับไอ้วินก็ได้"

ดินแดนมองค้อนให้มาวินแล้วหันกลับมาดึงแฟนตัวเองมานั่งตักทำเสียงอ้อนให้แฟนตัวเองมานั่งด้วยกัน ทางด้านเพลงขวัญที่ยืนดูเหตุการณ์ก็ทำตัวไม่ถูกเพราะไม่รู้จะต้องนั่งตรงไหน

"แล้วทำไมถึงไม่ไปนั่งกับพี่เชนทร์ละคะพี่วิน ให้ยัยเพลงนั่งคนเดียวก็ได้นิ"

เมย์ยังคงเอ่ยถามพี่ชายตัวเองอย่างไม่เข้าใจ เพราะปกติหวงเนื้อหวงตัวไม่ให้ใครได้เข้ามาด้วยซ้ำ

"คือพี่เรียกเด็กๆ นั่งดริ๊งมาทดลองงานครับน้องเมย์ สาวๆ พวกนั้นต้องมานั่งกับพี่ หรือจะให้น้องเพลงขวัญมานั่งกับพี่ดีครับ"

ราเชนทร์พูดขึ้นพร้อมกับลองทำท่าชวนสาวสวยมานั่งรอดูท่าทีของมาวินว่ามันจะมีอาการอะไรมั้ย

"ไม่ต้อง"

มาวินพูดเสียงดุขึ้นมาทันทีหลังจากได้ยินราเชนทร์เอ่ยชวนสาวน้อยตัวเองไปนั่งด้วยด้วยความไม่พอใจ จนทำให้ดินแดนและราเชนทร์มองหน้ากันแล้วยกยิ้มขึ้นมาทันที

"จะเสียงดุทำไมเนี่ยพี่วิน เพื่อนน้องตกใจหมด"

สิ้นเสียงของเมย์มาวินก็เงยหน้ามองสาวน้อยที่ยืนอยู่ด้วยความรู้สึกผิด เพราะสีหน้าของเธอดูตกใจและรู้สึกกลัวเขา และใช่อย่างที่มาวินคิดเพราะเพลงขวัญตกใจกลัวกับเสียงดุของคนตรงหน้า ได้แต่คิดผู้ชายอะไรดุมากขนาดนี้

"ขอโทษครับ มานั่งกับพี่นี่ล่ะไม่ต้องกลัวพี่นะ หรือถ้าลำบากใจพี่ให้คนเอาเก้าอี้มาเพิ่มก็ได้"

แค่ได้ยินเสียงมาวินที่พูดกับเธออย่างอ่อนโยนความกลัวก็หายไปทันที ตรงกันข้ามกับรู้สึกใจเต้นแรงเมื่อได้ยินเสียงทุ้มนุ่มนวลนั้นเหมือนเขาจะสนใจเธอรึป่าว เพลงขวัญสลัดความคิดนั้นไปเพราะมาวินมีคนที่ชอบอยู่แล้ว เขาคงพูดอ่อนโยนแบบนี้กับผู้หญิงทุกคน 'ห้ามหวั่นไหวนะยัยเพลง' เพลงขวัญได้แต่คิดห้ามตัวเองในใจ"

"ไม่เป็นไรค่ะ เพลงนั่งตรงนั้นก็ได้ค่ะ"