ตอนที่4 อยากอยู่กับเสือ

ดูหนังไปได้สักพัก ก็รู้สึกว่าดูไปก็แค่นั้น เพราะแทบไม่เข้าหัว ดูไม่รู้เรื่อง คิดถึงคนที่นอนอยู่ในห้อง ไม่รู้ซื่อบื้อนอนรอเขาอยู่หรือเปล่า แต่ทว่าเมื่อเข้ามาในห้องก็อยากจะบ้าตาย ร่างเล็กนอนผ้าก็ไม่ห่ม เสือยืดที่ใส่ร่นขึ้นไปถึงเอว

ขาวชิบ!!!

จากคิดว่าจะนอน ใจมันก็เต้นตึกตัก กรามขบกันแน่น ระงับอารมณ์ เขาไม่อยากทำเธอวันนี้ ไม่อยากให้เธอมองว่าเขาจ้องจะทำแต่เรื่องอย่างว่า แม้จะไม่ทันแล้วก็เถอะ

"นับหนึ่งถึงสิบไอ้เสือ มึงต้องทนได้ ขาวกว่านี้มึงก็เคยเห็นมาแล้ว"เสียงทุ้มพึมพำ บ่นภาพตรงหน้าที่ตายังคงจ้องอยู่ ทำไงดี เขาล่ะสายตาไปไม่ได้เลย ตัวแข็งทื่อ แล้วเหมือนคนนอนหลับจะแกล้ง พลิกเปลี่ยนท่าเป็นนอนหงาย

อะไรๆที่เห็นไม่ชัดก็โผล่มาให้เห็นเต็มตา ซ่อนรูปเป็นบ้า เนินอวบอูมภายใต้กางเกงในสีขาวนั่นคงจะขาวไม่ต่างจากขาอ่อนของเธอ จุกยอดเล็กที่ดุดดันเสื้อนั่นอีก พลันเหงื่อก็ไหลออกมา และคิดไปว่าทำไมเขาต้องอดทน ถ้าจะทำก็ไม่ผิด แถมเธอยังเชิญชวนเขาแทบตลอดเวลา แล้วจะอดทนไปเพื่ออะไร

ยืนเถียงกับตัวเองอยู่สักพัก เหมือนคนตัวเล็กจะรู้สึกตัว ลืมตามองเขาที่ยังยืนมองเธออยู่ที่เดิม

"มะ มาแล้วเหรอ"

"หลับไปแล้วไม่ใช่?"

คนตัวเล็กสีหน้างัวเงียเล็กน้อย ใช้มือลูบใบหน้าสวยเบาๆ เพื่อเรียกสติ ที่จริงเธอรอเขาแต่เผลอหลับไป

"เผลอหลับ อยากให้เราทำอะไรไหม"

คิ้วหนาขมวดมุ่น ผู้หญิงคนนี้แปลก เธอไม่เหมือนเพื่อนสมัยมัธยมเขาเลยหรือเหมือนเขาเองก็จำไม่ค่อยได้

"เป็นคนหมกมุ่นสินะ"

"ไม่ได้หมกมุ่น แต่เรารับเงินเสือมาแล้ว เราจะทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด"

เสือถอนหายใจเสียงดัง อย่างยอมแพ้ ในเมื่อเธอจะทำ เขาก็จะทำ เดี๋ยวเธอเสียความตั้งใจ แม้ในใจจะเริงโลดที่ไม่ต้องอดทนนอนมองร่างขาวๆทั้งคืน

"งั้นลุกขึ้น"มะปรางลุกขึ้นทันที เธอก้าวเดินไปหาเขา ก่อนหยุดยืนตรงหน้าพอดี

"เคยทำมาก่อนหรือเปล่า"ถึงจะพอเดาคำตอบได้ แต่อยากถามเพื่อความแน่ใจ

"ไม่เคย...แต่เราจะพยายาม"

"รู้แล้ว...ว่าจะพยายาม ยังยืนยันคำเดิม ฉันชอบคนเป็นงาน ตอนนี้ฉันยังไม่มีอารมณ์ เธอจะทำยังไงให้ฉันอยากเอาเธอ"ไม่มีอารมณ์ของจริง เพราะพอเธอตื่น หน้าเย็นชาของเธอทำลูกชายเขาหดกลับไป จากก่อนหน้าที่เห็นเธอนอน ตอนนั้นรู้สึกคึกคักอยากทำมากกว่าตอนนี้

ร่างเล็กขยับเข้ามาจนชิดเขา สัมผัสได้ถึงอกอวบหยุ่น ที่เสียดสีกับอกแกร่งเขาไปมา มือเรียวยกขึ้นโอบรอบคอเขา ก่อนยื่นหน้าขึ้นมาประกบจูบ เธอจูบเหมือนตอนอยู่ที่ห้องผับเฮียพายุ เป็นจูบที่ไร้อารมณ์ ไร้ความรู้สึก เงอะๆงะๆไม่ประสา

มือหนาผลักเธอออกเบาๆ เมื่อรับไม่ไหวกับจูบของเธอ ทำเอามะปรางหน้าตึงขึ้นมาเล็กน้อย แต่เขาไม่สน กระซิบเสียงลอดไรฟัน

"จูบของเธอเหมือนอะไรรู้ไหม?"

"เราไม่เคยจูบ ถ้ามันไม่ดี เสือก็สอนเราสิ"

อ่า...นี้เขาต้องเสียเงินห้าแสนเพื่อมาสอนผู้หญิงไร้ประสบการณ์สินะ รู้ไปถึงไหน อายไปถึงนั่น

"เธอไม่เหมาะกับเรื่องนี้จริงๆ หน้าเธอมันไม่ได้ มันดูไร้อารมณ์ ของฉันไม่แข็ง ขนาดเธอเอานมถูไปถูมายังไม่ขึ้นเลย แบบนี้เอากันไปพาลอารมณ์เสียเปล่าๆ"