37 ง้อ

กริ้ง.... ตอนนี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว อันดางัวเงียหันมามองโทรศัพท์เมื่อเรามองเห็นว่าใครเป็นคนโทรเข้ามาอันดาดีใจมาก รีบรับโทรศัพท์ทันทีเพราะอันดารอโทรศัพท์จากชีรันอยู่อยากคุยเรื่องหย่าให้จบสิ้นไปสักที

"สวัสดีค่ะคุณโทรมาซะดึกเลย"

"พี่คิดถึงอันดาพี่มีเรื่องอยากคุยด้วย" เค้าดีใจมากเมื่อผู้เป็นภรรยารับโทรศัพท์

"ฉันก็คิดถึงคุณค่ะคิดถึงมากด้วย"

ได้ยินแบบนี้ชีรันดีใจยกใหญ่คิดว่าอันดาคิดถึงตัวเองจริงๆ

"ฉันนับคืนนับวันเพื่อที่จะให้คุณโทรหาฉัน เพราะฉันต้องการให้คุณเซ็นใบหย่าให้ฉันเร็วที่สุด" เมื่อได้ยินคำพูดแบบนี้ของอันดาแล้วเหมือนสายฟ้าฟาดผ่าลงมาที่กลางกบาล

"พรุ่งนี้ 10 โมงพี่จะเข้าไปหาอันดาที่ออฟฟิศนะ"

"ได้ค่ะพรุ่งนี้ 10 โมงเจอกัน"

ฝั่งอันดามันก็คิดในใจพรุ่งนี้แล้วสินะที่ตัวเองจะได้เป็นอิสระสักที

ฝั่งของชีรันก็กำลังคิดว่าพรุ่งนี้สินะเค้าจะบอกความจริงกับเธอว่าเค้ารักเธอ และเขาอยากจะเริ่มต้นใหม่กับผู้หญิงอันเป็นที่รัก

เช้าวันใหม่อันดาก็มาทำงานตามปกติ ส่วนชีรันเมื่อถึงเวลา 10.00 น. ก็ได้ขึ้นมาหาอันดาที่ออฟฟิศทันที

ชายหนุ่มเปิดประตูเข้าไปได้เห็นกับทนายที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว ทนายของอันดาทักทายชีรันตามธรรมเนียม

"คุณลุงทนายได้เตรียมเอกสารหย่าให้คุณเรียบร้อย เอกสารเรียบร้อยเชิญเซ็นได้เลยค่ะใบหย่าอยู่ตรงข้างหน้าแล้วคุณชีรัน " อันดาบอกเขา

" คุณลุงครับผมขอคุยกับอันดาเป็นการส่วนตัวซัก 1 ชั่วโมงจะได้ไหมครับ "... ชีรันหันไปบอกกับทนายของอันดา

ทนายประจำตะกูลได้หันมามองหน้าเป็นเชิงถามอันดาว่าจะให้เค้าออกไปหรือไม่ ปรากฏว่าอันดาพยักหน้าให้กับทนายประจำตระกูลเบาเบาเป็นเชิงว่าออกไปได้

เมื่อทนายได้เดินออกจากห้องทำงานของอันดาไปแล้ว ชีรันก็เดินตรงเข้าไปหาอันดาพร้อมจะโอบกอดหญิงสาวทันที

"คุณอย่ามาทำลุ่มร่ามกับฉันที่ไหนออฟฟิศหยุดเดี๋ยวนี้เลย!? หญิงสาวตวาดแว๊ด

"อันดาพี่ขอโทษ ตลอดเวลาที่ผ่านมาทุกสิ่งทุกอย่างพี่ขอโทษพี่ผิดไปแล้ว พี่ไม่เคยรู้หัวใจตัวเองเลย ตลอดเวลาที่ผ่านมาพี่รักอันดามาโดยตลอด แต่พี่มันเลวพี่ไม่รู้ตัว ก็เลย ทำอะไรลงไปโดยขาดสติ"

"บอกตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้วนะคะ วันเวลาทุกสิ่งทุกอย่างไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้ค่ะ คุณมีอะไรจะพูดอีกไหม"

"พี่ขอโอกาสอันดาเถิดนะ เรามาเริ่มต้นกันใหม่ พี่รักอันดานะ"

"ตอนนี้ฉันไม่มีความรู้สึกอะไรกับคุณแล้วคะ มีความว่างเปล่า เท่านั้นที่จะมอบให้คุณ เซ็นใบหย่าเถอะจะได้จบๆ" อันดาชักสีหน้า

"อันดาพี่ขอโทษ ยกโทษให้พี่นะ"