ตอนที่ 8 คืนนี้ฉันไม่กลับ

ไม่นาน เสียงน้ำไหลก็ดังมาจากในครัว

“หนูจะไปดูสักหน่อยนะคะคุณปู่” อมีเลียกังวล เธอยิ้มและจับมือชายชราไว้ “เขาต้องไม่เคยล้างจานมาก่อนแน่ หนูต้องสอนเขาค่ะ”

จากนั้นก็ลุกขึ้นแล้วเดินเข้าครัว

ไอแซคยืนอยู่หน้าอ่างล้างจานและกำลังใช้น้ำยาล้างจาน

“คุณทำได้ไหมคะ? อยากให้ฉันช่วยหรือเปล่า?” อมีเลียรู้ดีว่าจะทำให้อีกฝ่ายหัวเสียไม่ได้เมื่อตัวเธออยู่ในบ้านของเขา

“มีคุณปู่อยู่ด้วย ผมจะกล้ารบกวนคุณนายแมร์โรว์ได้ไง?”

อมีเลียออกจะขัดเขินกับน้ำเสียงที่แปลกไปของไอแซค เธอยืนข้างเขาอยู่ครู่หนึ่งและเม้มปากก่อนจะทำเนียนเดินออกไป

ไอแซคไม่เข้าใจทำไมคุณปู่ถึงเข้าข้างเธอ?

ไม่ช้าเสียงหัวเราะร่วนอย่างมีความสุขของวิลเฟรดก็แว่วมาจากด้านนอก

“ลีอา คืนนี้ฉันไม่กลับนะ! ฉันจะอยู่ดูเธอสองคนใช้เวลาในคืนวันแต่งงานร่วมกัน!”

นิ้วของชายหนุ่มที่กำลังล้างจานสั่นเทาและเกือบทำจานหล่น เขาผงะและมีสีหน้าเคร่งเครียด

อมีเลียไม่ได้กลุ้มใจกับการที่วิลเฟรดจะค้างคืน เธอคิดว่ามีที่ให้อีกฝ่ายอยู่แน่ เพราะอพาร์ทเมนต์นี้ใหญ่มาก!

“ลีอา” ผู้เฒ่าตีหน้าขรึมและพูดกับเธอ “หาเวลาและจัดการให้ครอบครัวของเธอกับไอแซคได้พบปะกันดีไหม? ถึงเธอกับมันจะจดทะเบียนสมรสกันแล้ว แต่ก็ต้องทำตามธรรมเนียมและจัดงานแต่ง ต้องทำตามขั้นตอนนะ”

อมีเลียนึกกังวลเรื่องนี้อยู่ แล้ววิลเฟรดก็พูดขึ้นมา

“คุณปู่คะ หนูไม่อยากทำตามธรรมเนียม ไม่อยากจัดงานแต่งงาน” หญิงสาวพูดตามตรง “ครอบครัวหนูกำลังวุ่นวายค่ะ พ่อเลี้ยงของหนูเป็นผีพนัน มีหนี้สินรุงรัง”

“ส่วนแม่เลี้ยงของหนูก็กำลังดูแลน้องชาย เพิ่งขึ้นมัธยมปลายปีแรก แม่ไม่มีเวลาสนใจหนูหรอกค่ะ ที่หนูแต่งงาน…ก็เพราะอยากมีที่อยู่และมีคนเคียงข้าง ขอบคุณที่เลือกหนูนะคะคุณปู่”

ผู้เฒ่าแมร์โรว์ไม่ประหลาดใจที่ได้ฟัง และไม่นึกดูแคลนเธอด้วย อันที่จริงกลับรู้สึกว่าหญิงสาวมีความซื่อตรงดี

ตัวเขาสืบเสาะเรื่องสถานการณ์ในครอบครัวของอมีเลียมานานแล้ว

“ลีอา ไม่ว่ายังไง ในฐานะครอบครัวของเจ้าบ่าว เราจะต้องทำตามพิธีการและธรรมเนียมอย่างดีที่สุด เธอจะอยู่ไปเรื่อยๆ โดยที่ครอบครัวสองฝ่ายไม่พบปะกันไม่ได้หรอก จริงไหม?” วิลเฟรดเข้าใจมุมมองของเธอ

อมีเลียอึ้งไปและออกจะกระอักกระอ่วน