บทที่ 12

ลุงคนที่สองอธิบายให้ฉันฟังมากมายราวกับว่าเขากำลังจะแต่งงานกับลูกสาวของเขา ฉันยอมรับมัน และพยักหน้าให้ลุงคนที่สอง ในเวลานี้ ลุงคนที่สองพูดกับฉัน: "เอาล่ะ เราควรเข้าไปข้างใน อย่าเข้าไป" หลังจากที่เราเข้าไปแล้ว" ดูรอบๆ เถิด เจ้ายังเด็กเมื่อเจ้าไม่เชื่อฟัง เจ้าอย่าตกใจ เมื่อเจ้าเข้าไป จงยืนเคียงข้างเรา"

"ค่ะ" ฉันรับปากลุงคนที่สองของฉัน และเขาเปิดประตูและพาฉันเข้าไป เมื่อประตูไม้สีดำถูกผลักเปิด คุณลุงคนที่สองของฉันก็ก้าวเข้ามา และฉันก็เดินตามเข้าไป แม้ว่าฉันจะสัญญากับลุงคนที่สองว่าจะไม่มองไปรอบๆ แต่หลังจากที่ฉันเข้าไป ฉันก็ยังอดไม่ได้ที่จะมองเข้าไปข้างใน แต่ฉันไม่เห็นอะไรเลย ฉันเห็นเพียงว่ามันว่างเปล่า มันมืดไปหมดทุกที่ และมันก็หนาวมาก

ตอนนี้ฉันไม่กล้าพูดเรื่องไร้สาระ ได้แต่ก้มหน้าเงียบ ๆ แล้วฉันก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนออกมา ฉันจึงเงยหน้าขึ้นมองไปข้างหน้า เพียงเห็นคนในชุดคลุมสีแดงกำลังมา จากด้านบน เดินขึ้นและลงไม่มีใครอยู่ในห้องโถงมีเพียงชายรูปงามในชุดคลุมสีแดงกำลังมาท่าเดินของเขาดูดีมากและดวงตาของเขาก็อ่อนโยนเช่นกันคราวนี้เขาล้มล้าง ความประทับใจของฉันที่มีต่อฮาเดส

เมื่อเขามาถึง อันดับแรกเขามองไปที่หมาป่าที่หอน จากนั้นมองมาที่ฉัน มองมาที่ฉันอย่างแผ่วเบา และจากนั้นก็เข้ามาที่ด้านข้างของฉันและหยุด

ลุงคนที่สองรีบพูดว่า "ฉันเห็นราชาฮาเดสแล้ว"

ลุงคนที่สองกำลังจะไปดูพิธี แต่ชายคนนั้นยกมือสนับสนุนเขา: "ไม่จำเป็น ผู้คนไม่คุ้นเคยกับพิธีคุกเข่าแบบนี้"

Yan Wang ช่วยลุงคนที่สองลุกขึ้น และยิ้มให้ลุงคนที่สองอย่างขบขัน ฉันขมวดคิ้ว และยิ่งแน่ใจในสิ่งที่ลุงคนที่สองพูด เขาต้องเป็นคนที่มาจากยมโลก เป็นคนที่ยังมีมิตรภาพกับฮาเดส

"ขอบคุณ Yan Wang" ลุงคนที่สองพูด Yan Wang ไม่ตอบ เขาปล่อยมือแล้วมองมาที่ฉัน เดินอ้อมไปข้างหลัง มองมาที่ฉันสักพัก กลับมาแล้วถามฉันว่า "Langhao ลูกสาวของคุณอายุสิบแปดปีในปีนี้ อายุ?"

"ใช่" ลุงคนที่สองตอบ Yan Wang มองมาที่ฉันแล้วพูดว่า "ทำไมรูปที่คุณส่งมาก่อนหน้านี้ถึงไม่เป็นแบบนี้"

"ตอนนั้นเธอยังเป็นเด็กผู้หญิง เธอดูไม่เหมือนเดิมแล้ว" ลุงคนที่สองตอบ และ Yan Wang ก็พูดว่า "อาจจะใช่"

ลุงคนที่สองเงยหน้าขึ้นมอง Yan Wang ผู้ซึ่งพูดว่า "ลูกสาวของคุณ..."

เหยียนหวังไม่ได้พูดต่อ และฉันรู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อย จึงถามว่า "ฉันเป็นอะไรไป"

ฮาเดสมองมาที่ฉันและยิ้มทันที: "การเห็นคุณทำให้ฉันนึกถึงคนๆ หนึ่ง บางทีนี่อาจเป็นโชคดีของคุณ โชคดีของคุณ โชคดีของเรา โชคดีของโลกนี้"

มองไปที่ราชาหยาน ยิ่งฉันพูด ฉันยิ่งไม่เข้าใจว่าเขากำลังพูดถึงอะไร ดังนั้นเขาจึงไม่พูดต่อ หันไปหาราชาฮาเดสและมองไปที่อารองแล้วพูดว่า "หลางห่าว คุณรู้หรือไม่ว่า กำเนิดลูกสาวของคุณ?”

ลุงคนที่สองส่ายหัว: "ฉันถามผู้พิพากษาแล้ว ผู้พิพากษาบอกว่าฉันรู้ได้ แต่ไม่ใช่เธอ ฉันเลยไม่ถามอะไรอีก"

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะบอกคุณในวันนี้ว่าลูกสาวของคุณมาที่นี่เพื่อตอบสนองต่อภัยพิบัติ เธอจะต้องประสบกับภัยพิบัติมากมายในอนาคต แต่นี่ก็เป็นการเดินทางของเธอเช่นกัน ดังนั้นไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง เธอควรรู้ไว้ไม่ว่าจะเป็น พรหรือคำสาป เหตุที่มิอาจหลีกเลี่ยงภัยพิบัติได้ ราชาองค์นี้ไม่กล้าเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง แต่ราชาองค์นี้บอกได้ว่าคุณกับเธอมีความสัมพันธ์ที่ดีเช่นกัน”

หลังจากที่ Yan Wang พูดจบ ฉันพึมพำว่า ถ้าไม่มีความสัมพันธ์ฉันกับอาคนรองจะเป็นพ่อลูกกันได้ยังไง?

“ราชาผู้นี้บอกได้เพียงสิ่งเดียว เจ้าหมาป่าหอน เจ้าอยากรู้ที่อยู่ของภรรยาหรือลูกสาวของเจ้ามาจากไหน?”

ฉันคิดว่าฮาเดสเป็นตัวร้าย แต่เขาไม่ได้ทำตัวดีขนาดนั้น

ลุงคนที่สองหันมามองฉัน และฉันก็พูดว่า "ฉันอยากรู้ที่อยู่ของนาย"

ยามะมองมาที่ฉัน: "ยังมีความแตกต่างบางอย่าง คุณแตกต่างจากบุคคลนั้นมาก"