บทที่ 17

เมื่อเห็นคนที่ถูกวางออกจากโลงศพ ฉันชะงักไปชั่วครู่ คนๆ นี้คือผีที่บูชาฉันไม่ใช่หรือ? ทำไมเขาถึงอยู่ที่นี่?

ฉันมองไปที่เท้าของเขาและกลายเป็นเท้ายาว

"นี่คือ Zi'er หลานชายของลุงของฉัน ลูกชายของบุคคลนั้น ซึ่งเพิ่งกลับมาเมื่อไม่กี่วันก่อน และเคยอยู่ที่อื่นมาก่อน" Wenwen พูดและยิ้มให้ Zi'er: "คุณทำอะไรตอนกลางคืน? “ถ้าไม่หลับออกไปทำอะไรข้างนอก”

เซียร์?

หลุมฝังศพบนเนินเขาด้านหลังแวบเข้ามาในความคิดของฉันอย่างรวดเร็ว และชื่อบนหลุมฝังศพก็ท่วมท้นเข้ามาในความคิดของฉันอย่างรวดเร็ว

“Ouyang Xuanzi?” ฉันกลืนน้ำลาย เกิดอะไรขึ้น

ฉันมองไปที่เหวินเหวิน: "เพื่อนของคุณตายแล้วไม่ใช่หรือ"

“คุณรู้ได้อย่างไร” เหวินเหวินถามฉัน ฉันตกตะลึง “ในเมื่อเขาตายแล้ว ทำไมเขาถึงมีเท้า”

"ผีก็มีเท้าเช่นกัน และเขาไม่ใช่ผีธรรมดา ดังนั้นอย่ากังวลไป ตอนนี้เขาคล้ายกับเรา ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน มานี่สิ" เหวินเหวินพูดและดึงฉันไปหาโอวหยางซวนจือ แล้วพา มือของฉันฉันไปแตะมือของ Ouyang Xuanzi แต่ Ouyang Xuanzi ไม่ได้หลบ แต่เป็นฉันเองที่ดึงมือออก

Ouyang Xuanzi มองมาที่ฉัน การจ้องมองของ Shi Shiran ทำให้ฉันรู้สึกแปลก ๆ ทำไมฉันถึงรู้สึกว่า Ouyang Xuanzi ไม่รู้จักฉัน

"เธอคือใคร" Ouyang Xuanzi ถาม Wenwen ฉันประหลาดใจมากยิ่งขึ้น ขอ Ouyang Xuanzi อีกสองคนได้ไหม

"เพื่อนร่วมชั้นของฉัน เพิ่งมาที่นี่ เธอมีดวงตาหยินหยาง" เหวินเหวินอธิบายสั้นๆ และโอวหยางซวนจื่อก็มายืนตรงหน้าฉัน มองมาที่ฉันอย่างระมัดระวังสักพักแล้วพูดว่า "คุณอายุเท่าไหร่"

"สิบแปด" ฉันตอบ เมื่อเห็นปฏิกิริยาของ Ouyang Xuanzi แล้ว Ouyang Xuanzi ก็คิดอยู่พักหนึ่ง: "เราอายุเท่ากัน"

"ใช่ เราอายุเท่ากันด้วย" เหวินเหวินพูด ทันใดนั้นก็มีลมกระโชกแรงพัดผ่านร้านธูปเทียน ประตูร้านธูปเทียนเปิดออก และมีคนออกมาจากข้างใน เมื่อเหวินเหวินเห็นเขา เธอวิ่งกลับไป ฉันกลับบ้าน วิ่งเร็วกว่ากระต่าย และมองไปที่คนที่ออกมาจากร้านธูปเทียน ฉันเห็น Ouyang Xuanzi และฉันขยี้ตา และฉันแน่ใจว่าฉันเห็น Ouyang Xuanzi กับฉันก่อนที่จะถามว่า: "เธอมาจากไหน" สาวน้อย?

"เป็นเพื่อนของเหวินเหวิน" โอวหยาง ซวนจือพูด ผู้หญิงคนนั้นเดินมาหาฉันครู่หนึ่ง: "เหวินเหวินอยู่ที่ไหน"

ฉันไม่ตอบและไม่ได้เข้าไปดูด้านในของสำนักหยินหยางแต่ผู้หญิงคนนั้นยังคงเดินไปทางด้านในของสำนักหยินหยางหลังจากนั้นไม่นานฉันก็ได้ยินเสียงของเหวินเหวินร้องไห้และตะโกนอยู่ข้างใน สำนักงาน Yin Yang ฉันยุ่งอยู่กับการเฝ้าดู Xiang Yinyang Office แต่ในขณะนี้ Ouyang Xuanzi ได้หันหลังและจากไป

เมื่อฉันไปดู Ouyang Xuanzi เขาเปิดประตูแล้วและกลับไปที่ร้านขายโลงศพ เข้าไปและปิดประตู

สักพักฉันก็หันหลังกลับไปที่บ้านของตัวเอง

เมื่อฉันไปถึงประตูบ้าน ฉันยกมือขึ้นเคาะประตู หลังจากนั้นไม่นาน ลุงคนที่สองของฉันก็ถามฉันจากข้างในว่า "กี่โมงแล้ว ใครมา"

“คุณลุงคนที่สอง ฉันเอง” ฉันพูดที่ประตู ทันทีที่คุณลุงคนที่สองได้ยินว่าเป็นฉันที่อยู่นอกประตู เขาก็เดินเร็วขึ้นมาก

เมื่อฉันเปิดประตูและเห็นฉัน ลุงคนที่สองก็แปลกใจเล็กน้อย: "คุณกลับมาทำไม"

“เข้าไปบอกฉันสิ” เมื่อลุงคนที่สองปิดประตูฉันจึงเล่าเรื่องนั้นให้ฟัง แล้วลุงคนที่สองก็พูดว่า “นั่นคือเพื่อนร่วมชั้นที่ฉันเห็นเมื่อกลางวันหรือเปล่า”