บทที่ 18

ลุงคนที่สองผลักฉันออกจากประตูในภายหลัง แต่ฉันไม่ชอบนั่งรถ ฉันจึงพูดกับ Shui Yihan ว่า: "ฉันไม่ต้องการนั่งรถ ฉันแค่เดินไปทางนั้น คุณต้องเอา ดูแลลุงคนที่สองของฉันให้ดี แล้วฉันจะทำอาหารให้คุณเมื่อฉันกลับมา" ,คุณชอบกินอะไร"

ทันใดนั้น Shui Yihan ก็ยิ้มเมื่อเขาได้ยินฉัน และถามฉันว่า: "คุณติดสินบนฉันหรือเปล่า"

ฉันไม่ได้ตอบ นั่นคือสิ่งที่ฉันหมายถึง ฉันต้องการหลอก Shui Yihan เนื่องจากทุกคนรู้จักหัวใจของ Sima Zhao ทำไมฉันถึงไม่ยอมรับ

ตรงไปตรงมาฉันคิดว่าดีกว่า

เมื่อเห็นว่าฉันไม่พูด Shui Yihan จึงพูดว่า: "ฉันชอบกินซาลาเปาไส้นึ่ง, อันที่มีผิวบางและไส้ใหญ่ และอันที่มีเนื้อ"

“เข้าใจแล้ว ลุงคนที่สองของฉันจะรบกวนพี่ชาย ฉันไม่ไปเรียนตอนบ่ายวันศุกร์ ฉันไปซื้อเนื้อแต่เช้าและทำอาหารอร่อยๆ ให้คุณกิน มีซาลาเปาเนื้อหนังบางและชิ้นใหญ่ด้วย” การบรรจุ."

"ตกลง ฉันจะรอซาลาเปานึ่งของคุณ" หลังจากที่ Shui Yihan พูดจบฉันก็หันหลังกลับและจากไปพร้อมกับคิดว่าฉันกำลังเดินไป ลุงคนที่สองหมายความว่าอย่างไร?

หลังจากเดินไปข้างหน้าสักพักเหวินเหวินก็ออกมาโดยเจตนาทำให้ฉันกลัว แต่ฉันยืนอยู่ที่นั่นโดยไม่ตอบสนอง

จู่ๆ เหวินเหวินก็พูดด้วยความผิดหวัง "ทำไมคุณถึงไม่ตอบสนองเลย"

ฉันมองไปที่เหวินเหวินและถามว่า "แล้วฉันควรจะตอบสนองอย่างไร ฉันเห็นคุณเมื่อคุณออกมา"

เหวินเหวินพูดไม่ออก: "คุณรู้ได้อย่างไรว่าฉันออกมา ฉันซ่อนมันไว้"

ฉันมองไปที่คนสองคนที่เดินตามหลังมาด้วยกัน เย่เผิงและโอวหยางซวนจื่อ

เหวินเหวินทำสีหน้าไม่พูดอะไร หันหลังกลับและไปชำระบัญชีกับพวกเขาสองคน ในขณะที่ฉันหันหลังกลับและเดินไปโรงเรียนที่อยู่ด้านหน้า

เราอยู่ไม่ไกลจากฝั่งของเหวินเหวิน ห่างกันกว่า 10 ก้าว ดังนั้นฉันจึงได้ยินทุกอย่างที่เหวินเหวินพูด อย่างแรก ฉันได้ยินเหวินเหวินซิงซีถามคนสองคนถึงบาปของพวกเขา จากนั้นฉันก็ได้ยินเหวินเหวินถามเย่เผิงและโอวหยางซวนซี ฉันถาม ถามว่าสวยมั้ยก็ไม่มีใครตอบ

"มันน่าเบื่อจริงๆ ฉันไม่อยากเล่นแล้ว" เหวินเหวินจับตัวฉันและโอบแขนของเธอแล้วถามฉัน: "พวกเขาทั้งยอดเยี่ยมและเป็นที่นิยมมาก คุณชอบพวกเขาไหม"

ฉันมองไปที่เหวินเหวิน: "ฉันมีแฟนแล้ว และฉันหมั้นแล้ว"

สิ่งที่ฉันกำลังพูดถึงคือผีที่ชื่อว่า Ouyang Xuanzi แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าทำไม Ouyang Xuanzi คนนี้ถึงแตกต่างจาก Ouyang Xuanzi และ Wenwen ยังบอกด้วยว่า Ouyang Xuanzi นี้เป็นผี

ตอนนี้ฉันสับสน ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันจึงได้แต่สำรวจต่อไป

เดินต่อไปอีกสักพักก็จะถึงโรงเรียน ในตอนนี้ เหวินเหวินถามฉันว่า: "บ้านของคุณอยู่บนถนนนี้ด้วยเหรอ"

“ก็เราเพิ่งมาใหม่นี่”

“ฉันรู้ เธอบอกฉันว่าเธอไม่รู้ทาง ฉันจะบอกให้เธอรู้ทีหลัง มันไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น หาง่าย”

เหวินเหวินเป็นคนอบอุ่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับฉัน การตีฉันเป็นเพื่อนแบบทันทีทันใดก็เหมือนใส่กางเกงกับฉันในชาติที่แล้ว

“ตอนนี้ฉันหาบ้านได้แล้ว” ฉันพูดราวกับว่ายังหาบ้านไม่ได้

เหวินเหวินพูดกับฉันว่า "อ้อ บ้านคุณเป็นร้านขายของเก่า มีผีหรือเปล่า"

"ครอบครัวของฉันเพิ่งย้ายมาที่นี่และฉันไม่รู้เรื่องพวกนี้ ฉันจะตรวจสอบและบอกคุณเมื่อมองย้อนกลับไป" ฉันพูด และเย่เผิงที่อยู่ข้างหลังก็พูดว่า "เธอคิดว่าเธอเฉยเมยมากไหม"

Ouyang Xuanzi ถามว่า: "อันไหน?"

"ลมเบาและเมฆเบา" Ye Peng กล่าว ในขณะที่ Ouyang Xuanzi กล่าวว่า "อาจจะ แต่คุณจะไม่รู้สึกถ้าคุณมองไม่กี่ครั้ง"

"ฉันดูเมื่อไหร่ ฉันกำลังดู Wenwen"