บทที่ 8

หลังจากกินดื่มกันจนอิ่มหนำสำราญแล้ว เป็นเวลา 10 โมงเย็น ลุงคนที่ 2 ให้ผมออกไปด้วย ผมถาม ลุงคนที่สองว่าจะไปไหน ลุงคนที่สอง บอกว่า " คุณจะรู้เมื่อคุณไป "

ลุงคนที่สองเดินนำหน้าและฉันก็เดินตามลุงคนที่สองไปไม่นานเราก็มาถึงหน้าสุสานแห่งหนึ่งการมองดูสุสานขนาดใหญ่นั้นหนักหนาสำหรับฉันมาก

ลุงคนที่สองหยุดและพูดว่า: "เหตุผลที่เจ้านายของคุณและฉันขอให้คุณดูลมทุกครั้งเพื่อฝึกให้คุณรับช่วงต่อจากเราในอนาคต แม้ว่าไม่มีใครเต็มใจที่จะทำหน้าที่เฝ้าหลุมฝังศพ ยังคงเป็นงานที่ดี" เพราะคุณสามารถสื่อสารกับโลกใต้พิภพได้ และคุณสามารถทำเงินได้จากการซื้อและขายอายุขัย"

เมื่อลุงคนที่สองพูดอย่างนั้น ฉันก็จ้องเขา: "มีอะไรอีก"

“แน่นอน ไม่อย่างนั้นคุณจะอยู่ได้ถึงสิบแปดปีได้อย่างไรในเมื่อคุณตายตั้งแต่ยังเด็ก” ลุงคนที่สองยิ้มราวกับว่าเขาไม่กังวลกับสิ่งที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย ยังลังเลเล็กน้อย

ลุงคนที่สองบอกฉันว่าตราบเท่าที่เราจับสิ่งที่กำลังจะออกมาจากสุสานเพื่อสร้างปัญหาและส่งพวกเขาไปยังราชาแห่งฮาเดส เราสามารถแลกเปลี่ยนเงินเพื่อซื้อชีวิตและใช้เงินเพื่อ ซื้อชีวิตจากราชาแห่งฮาเดส นี่คือทางรอด

“ถ้าไม่มีอุบัติเหตุ เซียวหง คุณสามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึงอายุอย่างน้อยหกสิบปี เจ้านายของคุณและฉันยังประหยัดเงินไว้สำหรับชีวิตของคุณด้วย คุณสามารถเก็บเพียงเล็กน้อยด้วยตัวเองและมันก็จะเพียงพอ” หลังจากวินาทีที่สอง ลุงพูดจบ ผมก็ถามว่า "แล้วทำไมอาจารย์กับอารองไม่รับเงินสักบาทล่ะ"

ลุงคนที่สองตกตะลึงไปครู่หนึ่ง: "เจ้านายของคุณและฉันแตกต่างจากคุณ เราไม่ต้องการให้คุณกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ คุณแค่อยู่ให้ดี ฟังลุงคนที่สอง อย่าถามในสิ่งที่ไม่ควร ถามและถามสิ่งที่ควรถาม”

ลุงคนที่สองไปดูสุสานหลังจากที่เขาพูดจบ ฉันจึงทำตาม แม้ว่าฉันจะเข้าใจในใจว่าบางสิ่งไม่ง่ายอย่างนั้น ลุงคนที่สองก็ต้องต้องการให้นายท่านมีชีวิตอยู่เช่นกัน แต่นายท่านเสียชีวิต จะต้องมี มีอะไรอยู่ข้างใน แค่ว่าลุงคนที่สองไม่อยากพูด

ถ้าลุงคนที่สองไม่บอกฉัน ฉันก็ไม่ถามอีก และฉันจะค่อย ๆ หาทางสืบต่อไป

ฉันเหลือบมองลุงคนที่สองของฉันซึ่งพาฉันไปที่สุสานแล้วพูดว่า: "เซียวหง งานหลักของยามเฝ้าสุสานของเราคือเฝ้าสุสาน ซึ่งคล้ายกับยามในบางแห่ง" ผู้คุมสุสานแบ่งออกเป็นฝ่ายใต้และฝ่ายเหนือ เราคือฝ่ายเหนือ และคนของฝ่ายใต้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรา หากคุณพบคุณและพยักหน้าให้พวกเขา พวกเขาจะพยักหน้าให้คุณ

ฝ่ายเหนือลดลงเล็กน้อยในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่ไม่เป็นไร คุณจะเป็นหัวหน้าผู้ดูแลหลุมฝังศพของฝ่ายเหนือนับจากนี้ "

เมื่อได้ยินสิ่งที่ลุงคนที่สองของฉันพูด ฉันก็รู้สึกว่าธุระของฉันไม่ค่อยดีนัก ปรากฎว่าไม่มีใครทำ เมื่อถึงตาฉัน ฉันจะกลายเป็นหัวหน้าธุรกิจโดยธรรมชาติ

พูดตรงๆ ฉันโชคดี แต่พูดตรงๆ ฉันหยุดงานหลายอย่างคนเดียว โชคไม่ดี!

“อารอง ถ้ามาที่นี่ต่อจากนี้ไปเราจะดูแลที่นี่ไหม” พอเข้าไปข้างในก็ถามลุงคนที่สองว่าเมื่อก่อนไม่รู้สึกตัวเลย ผีเข้า อากาศหนาวทุกที่

ลุงคนที่สองพูดว่า: "ลืมมันไปซะ ตอนที่ลุงคนที่สองฝึกงานกับอาจารย์ เขาเริ่มต้นจากสุสาน ซึ่งถือว่าเป็นระดับต่ำสุด ตอนนี้คุณพัฒนาดวงตาหยินและหยางแล้ว หมายความว่าถึงเวลาแล้วที่คุณจะต้อง เริ่มเลย ลุงคนที่ 2 จะเริ่มวันนี้ "ขอบอก สุสานไหนกำลังจะมีแมงเม่า"

หลังจากที่ลุงคนที่สองพูดจบ เขาก็เดินไปที่สุสาน ฉันรีบตามลุงคนที่สองไป บางทีฉันอาจจะตามนายของฉันไปปล้นสุสานตั้งแต่ฉันยังเด็ก ฉันเคยชินกับสถานที่มืดมนแบบนี้ ฉันจึงไม่ กลัวมาก แค่อึดอัดนิดหน่อย

เมื่อฉันไปถึงที่นั่น ลุงคนที่สองของฉันพาฉันเข้าไปในสุสาน เดินไปรอบ ๆ หลุมศพทีละคน หลังจากเดินไปสักพัก ลุงคนที่สองของฉันก็ชี้ไปที่หลุมศพและพูดกับฉันว่า: "เซียวหง ดูรูปถ่ายบนนี้สิ หลุมฝังศพ "

“อ๋อ” ฉันเห็นด้วย มองอย่างตั้งใจแต่ไม่เห็นอะไรเลย

ลุงคนที่สองพูดว่า: "คุณเพิ่งเกิดมาพร้อมกับดวงตาหยินและหยาง ลองดูใกล้ๆ" หลังจากได้ยินสิ่งที่ลุงคนที่สองพูด ฉันมองดูอย่างระมัดระวัง และฉันก็เห็นสิ่งแปลก ๆ รูปภาพบนหลุมฝังศพ และผู้คน ข้างในหัวเราะ