บทที่ 9

“อืม ถ้ารู้ก็ไม่เป็นไร อีกอย่าง กำไลไม่ใช่ของนายกับของฉัน มันถูกลงมาในวันที่คุณเกิด พูดตามตรง ลุงคนที่สองไม่เชื่อ ทำไมคุณถึงมี กำไลหยกในมือเจ้าตอนเจ้าเกิด?” กำไลไม่หักเมื่อหล่นลงพื้น และจะใหญ่ขึ้นได้เมื่อเจ้าถอด มันเหมาะสมสำหรับเจ้าที่จะสวมใส่ แต่เมื่อฉันถอดมันออกเมื่อเจ้า เมื่อข้าพเจ้ายังเป็นเด็ก ดูก็ใหญ่ขึ้น ต่อมาข้าพเจ้าได้ให้เจ้านายของท่านสวม

ก่อนหน้านี้ ก่อนที่เจ้านายของคุณจะประสบอุบัติเหตุ เธอหยิบมันออกมาดู และสร้อยข้อมือก็เรืองแสงขึ้น เจ้านายของคุณบอกว่าอาจถึงเวลามอบมันให้กับคุณ จู่ๆ ก็มีบางอย่างเกิดขึ้นก่อนที่จะได้รับมัน

สร้อยข้อมือเส้นนี้เป็นของทางจิตวิญญาณ ถ้าเก็บไว้จะต้องมีประโยชน์ "

หลังจากที่ลุงคนที่สองพูดจบ ฉันก็ยกมือขึ้นและมองไปที่สร้อยข้อมือ ฉันเห็นว่ามันเป็นกำไลหยกสีขาวธรรมดา อย่างมากก็สีดีกว่า มันมอบให้ฉันโดยอาจารย์เมื่อเขาเสียชีวิต ฉันมักจะ นึกว่าอาจารย์ออกมาจากป่าช้าไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้

กำลังจะถอดแต่ลงไม่ได้ ผมอึ้ง และลำกล้องก็เล็กลง

"ฉันถอดไม่ได้" ฉันพูดกับลุงคนที่สองของฉัน และลุงคนที่สองก็ไม่รีบร้อน: "ในเมื่อถอดไม่ได้ ก็เอาติดตัวไปเถอะ จะได้ไม่เจ็บ" "

ตอนที่อาคนที่สองกำลังพูด ฉันก็ดึงมันลงมาสองครั้ง แต่ก็ยังไม่ถอดมันออก และอาคนที่สองก็พูดว่า: "อีกอย่าง ลุงคนที่สองก็ให้อะไรคุณด้วย"

หลังจากพูดจบ ลุงคนที่สองก็หยิบบางอย่างออกมาจากแขนของเขา แล้วยื่นให้ผม ผมเอื้อมมือไปหยิบมัน มันคือกระจก และมีอะไรบางอย่างคล้ายกลีบรอบๆ กระจก และลวดลายที่ด้านหลังก็เหมือนกัน กลีบดอก มีที่จับอยู่ข้างใต้ซึ่งดูเก่าเมื่อมองแวบแรกเหมือนกระจกที่ทำจากสุสานซึ่งเป็นกระจกที่ผู้หญิงใช้ในสมัยโบราณ

เห็นฉันมองกระจก ลุงคนที่สองก็พูดว่า: "นี่คือกระจกทองแดง หรือเรียกอีกอย่างว่ากระจกดอกท้อ แม้ว่ากระจกนี้จะดูไม่เด่น แต่ก็ทรงพลังมาก

กระจกเป็นกรรมหน้าผี ยิ่งเก่า กระจกยิ่งมีพลังต่อหน้าผี ตราบใดที่กระจกชี้หน้าผี ผีก็จะถูกฆ่า คนเฝ้าศพก็ต้องเป็นคนชอบธรรมด้วย ถ้า เป็นผีที่ดี จับไม่ได้ การจับผีไม่ใช่ธุระของเราสนใจแต่ของในสุสานเท่านั้นไม่สนใจอย่างอื่น "

ลุงคนที่สองบอกว่าฉันโล่งใจและขาดสิ่งหนึ่งไป

เมื่อสัมผัสกระจกดอกท้อ มันช่างสวยงามมาก ฉันเลยมองเข้าไปในกระจกสักพัก พื้นผิวกระจกทำจากทองแดง ฉันเคยเห็นกระจกที่คล้ายกัน แต่ไม่บอบบางเท่า

มองเข้าไปในกระจกข้างแสงจันทร์ก็ไม่เป็นไรถ้าคุณไม่มองหลังจากดูแล้วฉันกลัวมากที่จะไม่ทิ้งกระจกดอกท้อมีผู้หญิงสวยในชุดสีแดงอยู่ในกระจก และผู้หญิงคนนั้นกำลังส่องกระจกอยู่

ทันใดนั้นฉันก็หันไปดูว่ามีผีผู้หญิงหรือไม่

"มีอะไรเหรอ?" ลุงที่สองถามฉัน และฉันก็ไปหาคุณลุงคนที่สองแล้วถามว่า "คุณลุงคนที่สอง ที่นี่มีผีผู้หญิงไหม"

“เปล่า นี่เป็นแค่กระจกธรรมดา แม้ว่าจะบอกว่าผีกลัวกระจก แต่กระจกบานนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากจิตวิญญาณที่สูงส่งของมัน” พอลุงคนที่สองพูดอย่างนั้น ฉันก็พูดไม่ออกเล็กน้อย ฉันไม่’ ไม่รู้ว่าที่นี่มีผีผู้หญิงหรือเปล่า แต่...

"ลุงคนที่สอง คุณได้กระจกนี้มาจากไหน" ฉันถามลุงคนที่สอง ลุงคนที่สองตอบว่า "กระจกนี้มีที่มาบางอย่าง ฉันจะบอกคุณเมื่อฉันกลับมา เรามาคุยกันที่นี่ก่อน"

"ดี."

ฉันวางกระจกไว้ก่อน แม้ว่ามันจะใช้ไม่ได้จริง แต่ฉันก็ยังติดกระจกไว้ที่หน้าอกของฉันและแขวนมันตามที่ลุงคนที่สองของฉันบอก

ลุงคนที่สองยังกล่าวอีกว่า: "คนธรรมดาไม่มีความคิดมากนักเกี่ยวกับกระจกดอกท้อ แต่คนที่มีศีลธรรมและการกระทำไม่จำเป็น ฉันอยากจะระวังคนที่มีศีลธรรมและการกระทำเพื่อไม่ให้เป็น วางแผนโดยคนอื่น ๆ ส่งกระจกดอกท้อให้ฉัน " ฉันรับมัน