บทที่ 182 สร้างเรื่องปล่อยข่าวลือ

แต่หญิงชราสวี่ชิงชุ่ยกลับยังสามารถคุมสติได้

เธอกล่าวอย่างเคร่งขรึม “เอาล่ะ ดูท่าทางแกสิ ใช้ได้ไหม ในเมื่อกู้หรันเป็นลูกสาวแท้ๆ ของแก ก็เป็นเรื่องที่ดี บ่งบอกได้ว่าฉินว่างเสวี่ยยังมีสติ ไม่ได้สวมเขาให้กับแก ไม่ได้ให้แกเลี้ยงลูกคนอื่นฟรีๆ มายี่สิบกว่าปี”

“แกควรจะดีใจกับสิ่งนี้ ยังหัวร้อนอยู่ตรงนั้น เพื่ออะไรกัน”

กู้จิ่งเซิ่งได้ยินดังนั้น ฉับพลันน้อยใจอย่างยิ่ง

“แม่คิดว่าผมโกรธเพราะเรื่องนี้เหรอ ผมโกรธเรื่องที่เนื้อกำลังจะเข้าปากแล้วหลุดไปต่างหาก!”

“แม่คิดดู ในเมื่อกู้หรันเป็นลูกสาวแท้ๆ ของผม อย่างนั้นมรดกที่ท่านฉินคนนั้นทิ้งเอาไว้ก็ยังต้องเป็นของเธอใช่ไหม งั้นสิ่งที่พวกเราทุ่มเทไป ก็สูญเปล่าน่ะสิ”

กู้อันหนิงหญิงชราที่อยู่ด้านข้างพยักหน้าเห็นด้วย

หญิงชราได้ยินดังนั้นก็ยิ้มอย่างดูแคลนขึ้น

เธอกล่าวด้วยสีหน้าดุดัน “ใครบอกว่าผลตรวจออกมาว่าเป็นลูกแท้ๆ แล้วจะต้องเป็นลูกแท้ๆ”

กู้จิ่งเซิ่งชะงัก งุนงงเล็กน้อย

“แม่ แม่หมายความว่ายังไงครับ”

“ความหมายของฉันก็คือ แกอยากได้มรดกในมือของเธอ แต่ไม่ใช่อยากได้ความจริงใชไหม! ดังนั้นผลการตรวจดีเอ็นเอจึงไม่สำคัญ ที่สำคัญคือผลตรวจที่พวกเราต้องการ!”

ประโยคนี้ ทำให้กู้จิ่งเซิ่งตกใจ

ทุกคนต่างหันไปมองหญิงชราอย่างไม่อยากจะเชื่อ

กู้อันหนิงเป็นคนแรกที่มีการตอบสนอง และก็อุทานด้วยความประหลาดใจ “ใช่ ทำไมฉันถึงคิดไม่ถึงนะ คุณย่าพูดถูก ต่อให้ผลตรวจออกมาว่าใช่ พวกเราก็สามารถบอกว่าไม่ใช่”

“ขอเพียงพวกเรายืนกรานว่าพี่สาวไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของคุณพ่อ งั้นความผิดนี้ก็สามารถโยนให้เธอได้แล้วไม่ใช่เหรอ”

“เมื่อถึงเวลานั้น หนูไม่เชื่อหรอกว่าพี่สาวจะไม่ยอมมอบเงินนั้นออกมา!”

กู้จิ่งเซิ่งเวลานี้ก็คิดได้

เขากล่าวอย่างตื่นเต้น “ใช่! อย่างที่แม่พูด แม่นี่ช่างฉลาดมากๆ วิธีที่ฉลาดเช่นนี้ก็สามารถคิดออกมาได้”

หญิงชราสวี่ชิงชุ่ยส่งเสียงฮึดฮัด ยกมุมปากขึ้นอย่างกระหยิ่มใจ

“น้ำร้อนที่ฉันอาบมามากกว่าเธอเยอะ อยากจะต่อกรกับฉันเหรอ ไม่มีทาง”

ครั้นแล้วในคืนนั้น ในโลกอินเทอร์เน็ตก็แพร่ข่าวสะพัดขึ้น