บทที่ 256 ไม่หวังดี

ทุกคนนำตัวอย่างที่เก็บได้กลับไป ทว่าสิ่งที่ไม่รู้ก็คือ ในชั่วขณะนี้เอง มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นในตระกูลเฉิงแล้ว ผู้หญิงวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่าวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในบ้านพูดกับหญิงชราที่นั่งอยู่ด้านหน้าโต๊ะหมู่บูชาว่า “แย่แล้วค่ะ เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้วค่ะ”

คุณย่าตระกูลเฉิงคิ้วชนกัน เส้นผมสีดอกเลา ทำให้เธอดูน่ายำเกรงขึ้นมาจากความจิตใจดีของเธอ เธอกล่าวอย่างไม่พอใจ “เกิดเรื่องอะไรขึ้นถึงได้ตื่นตระหนกแบบนี้ มาทำกิริยาแบบนี้ต่อหน้าพระได้ยังไงกัน” หญิงวัยกลางคนพลันยกมือขึ้นไหว้พระพุทธรูป จากนั้นจึงพูดว่า“เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้วจริงๆค่ะ เมื่อกี้ฉันได้ยินมาว่า ชวนโม่พาคนไปขุดหลุมฝังศพน้องสาวคนเล็กขึ้นมาค่ะ!”

“อะไรนะ!” หญิงชราลุกขึ้นยืนอย่างตื่นตกใจ

“เธอพูดว่าเขาไปขุดหลุมศพของใครนะ”

“น้องสาวคนเล็ก! เสี่ยวหยุนค่ะ” หญิงชรารู้สึกแค่ว่าภาพด้านหน้ามืดลง จนเกือบจะเป็นลมล้มพับไป

“ไอ้ทรพี! มันอยู่ไหน มันไปไหนแล้ว”

“สวนในสุสานค่ะ ฉันรู้ว่าห้ามเขาไม่ได้แน่ เลยตั้งใจรีบมาเรียนให้ท่านได้ทราบก่อนค่ะ”

“ไป พวกเราไปเดี๋ยวนี้! ไปที่สุสาน! ”

ทางนี้ เฉิงชวนโม่เพิ่งพาสีโม่เฉิงกับกู้หรันกลับออกมาจากสุสาน เขาให้เจ้าหน้าที่เอาตัวอย่างกลับไปตรวจ DNA ก่อน จากนั้นถึงกลับบ้าน

เพราะว่าตระกูลเฉิงอยู่ค่อนข้างใกล้กับศูนย์วิจัย ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้กลับตระกูลสีทันทีแต่วางแผนว่าจะไปนั่งเล่นที่ตระกูลเฉิงด้วยกันก่อน

สิ่งที่ไม่คาดคิดคือเมื่อเดินออกมาจากประตูแล้ว พลันมองเห็นผู้หญิงวัยกลางคนหนึ่งกำลังประคองหญิงชราอีกคนอยู่ ทางด้านหลังยังมีคนกลุ่มใหญ่ที่เสียงดังเอะอะ เดินออกมาพร้อมๆกัน

เฉิงชวนโม่ตกใจเล็กน้อย “แม่ พี่ใหญ่ นี่พวกคุณจะไปไหนกันครับ”

พอหญิงชรามองเห็นเขา ก็ใช้ไม้เท้าฟาดลงบนตัวของเขาทันทีด้วยความโกรธ

“แกยังมีหน้ามาถามพวกเราอีกว่าจะไปไหน พูดมา! เมื่อกี้แกไปไหนมา แกไปขุดหลุมศพของน้องสาวแกมาใช่หรือเปล่า”

เฉิงชวนโม่ขมวดคิ้ว เขาเหล่มองหญิงวัยกลางคนนั้นแวบหนึ่ง สีหน้าเคร่งขรึมลงถนัดตา “พี่ใหญ่บอกแม่เหรอครับ”

หญิงชราตอบว่า “แกไม่ต้องสนว่าใครเป็นคนบอก แกบอกฉันมา ว่าแกไปยุ่งวุ่นวายกับสุสานน้องสาวแกมาใช่มั้ย”

เฉิงชวนโม่จนปัญญา พลันถอนหายใจ “แม่ แม่ฟังผมอธิบายนะครับ...”

“แกนี่มันชั่วช้าสารเลว!” หญิงชราแทบไม่ฟังเขาเลย ใช้ไม้เท้าฟาดลงบนตัวเขาอีก

หญิงวัยกลางคนที่อยู่ด้านข้าง พูดด้วยความสะใจว่า “ชวนโม่ ฉันบอกแกแล้วนะ น้องก็ตายไปตั้งหลายปีแล้ว ไปสู่สุขคตินานแล้ว แกก็จ้องไปรบกวนเธออยู่นั่นแกไม่ไปรบกวนวิญญาณของเธอให้อยู่ไม่เป็นสุข ไปเกิดใหม่ในภพภูมิที่ดีไม่ได้แกก็ไม่สบายใจงั้นสิ”