บทที่ 258 มาจากไหน

แต่เห็นชัดว่าหญิงชราไม่อยากสนใจเธอ

หลังจากพูดจบ ก็พากลุ่มคนนี้เข้าห้องไปเลย

เฉิงชวนหงโดนทิ้งให้อยู่ตรงนั้นคนเดียว เข้าไปก็ไม่ได้ ไม่เข้าไปก็ไม่ได้

สุดท้าย ได้แต่กระทืบเท้าแรงๆ ตะคอกใส่เข้าไปในห้องเสียงดังว่า “ฉันมองออกแล้วลูกสาวที่แต่งออกก็เหมือนน้ำที่สาดออก แม่ลำเอียง! เพื่อลูกชายถึงขั้นดูถูกหลาน มียายที่ไหนที่ทำเหมือนแม่บ้าง”

ไม่มีเสียงตอบโต้กลับจากคนด้านใน

เฉิงชวนหงยืนอยู่สักพัก จนค้นพบว่าไม่มีคนสนใจเธอจริงๆ

สุดท้าย ได้แต่พูดอย่างโกรธเคืองและอับอายว่า “ไม่ฟังก็ไม่ฟัง ฉันก็ไม่สน ฉันกลับบ้านแล้ว”

พูดจบ ก็หันหลังเดินออกไปเลย

ในกลุ่มคนที่เดินมุ่งหน้าเข้าห้องนั้น กู้หรันค้นพบว่าเฉิงชวนหงไปแล้วจริงๆ ก็ตกใจเล็กน้อย

ราวกับเห็นอาการลังเลของเธอ คุณย่าตระกูลเฉิงก็พูดขึ้นมาว่า “ไม่ต้องสนใจหล่อน นิสัยเขาก็เป็นแบบนี้แหละ ตอนนี้โกรธ อีกสองวันก็เสนอหน้ากลับมาแล้ว ดังนั้นไม่ต้องไปสนใจ”

กู้หรันจึงได้หัวเราะอย่างเขินๆ อดที่จะแอบคิดไม่ได้ว่า ได้ยินมานานแล้วว่าตระกูลเฉิงภายนอกดูสง่า ความจริงแล้วภายในกลับเน่าเฟะ ดูท่าข่าวที่เขาลือกันจะไม่ผิด

ตามที่เธอรู้มา ถึงแม้เฉิงชวนโม่จะอายุสี่สิบกว่าเข้าไปแล้ว แต่กลับโสดอยู่จนถึงปัจจุบัน

ส่วนสาเหตุที่โสด ไม่มีใครรู้ อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้แต่งงาน และก็ไม่มีลูก

ส่วนเฉิงหยุนหยุนที่เป็นลูกสาวคนเล็กเสียชีวิตไปแล้ว เฉิงชวนหงที่เป็นพี่ใหญ่ก็ได้แต่งงานไปนานแล้ว

คุณย่าตระกูลเฉิงมีลูกสามคน รุ่นต่อมา ปรากฏว่าไม่มีทายาทแล้วจริงๆ

กู้หรันนึกถึงคำพูดของหญิงชราที่พูดกับเฉิงชวนหงเมื่อครู่

เฉิงชวนโม่ไม่มีลูก มิน่าล่ะเธอถึงจิตใจจดจ่ออยู่กับเฉิงซื่อกรุ๊ป อยากจะให้ลูกชายทั้งสองคนของตนเองเข้ามารับช่วงต่อ

พูดตามหลักการ เรื่องนี้ไม่มีปัญหาอะไร

แต่เมื่อได้ยินน้ำเสียงในคำพูดของหญิงชราแล้ว ลูกชายสองคนนี้ ดูจะไม่เอาการเอางานอะไรนัก

เช่นนี้เอง จึงอดที่จะกังวลไม่ได้ ขณะที่กำลังครุ่นคิดไปเรื่อยเปื่อยอยู่นั้น

ทุกคนก็มาถึงห้องรับแขกแล้วบ้านของตระกูลเฉิงเป็นคฤหาสน์โบราณงดงามแปลกตา สถาปัตยกรรมภายในก็หรูหรามาก หลังจากทุกคนนั่งในห้องรับแขกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว คนรับใช้ก็ยกน้ำชามาเสิร์ฟ รินน้ำชาให้แก่ทุกคนคนละแก้ว

หลังจากที่กู้หรันกล่าวคำขอบคุณเรียบร้อย ก็ยกถ้วยชาขึ้นมาจิบ พบว่าเป็นชาหลงจิ่งก่อนหน้าฝนชั้นเลิศ แรกเริ่มจิบติดขมเล็กน้อย มีรสหวานตาม อร่อยมาก

ทุกคนนั่งกันอยู่ประมาณหนึ่งนาที หญิงชราจึงกล่าวว่า “ ชวนโม่ ที่ลูกพูดเมื่อกี้นี้หมายความว่ายังไง ช่วยอธิบายรายละเอียดให้แม่ฟังได้มั้ย”

ทว่าเฉิงชวนโม่กลับไม่ได้รีบร้อน เหลือบมองกู้หรันแวบหนึ่ง