บทที่ 274 อยู่เป็นเพื่อนเธอ

หญิงชราถลึงตาใส่เธอทันที

“แกคิดว่าทุกคนโง่ เหมือนเธอเหรอ ”

เธอส่งเสียงฮึ่มพูดว่า “บอกแกตามความจริงนะ DNAพวกเราก็ตรวจมาแล้ว หรันหรันก็คือลูกของเสี่ยวหยุน คือหลานสาวแท้ๆของฉัน หลานสาวแท้ๆของแก!”

“แกเป็นป้า ไม่ทำดีกับหลานสาวตัวเองไม่ว่า ยังจะคอยจ้องเล่นงานเธอ แกบอกว่าแกไม่ใช่คนโง่ แล้วใครโง่กันล่ะ”

พูดจบ ยังตีที่ศีรษะเธออย่างแรง ด้วยท่าทางเจ็บใจที่ไม่สามารถเลี้ยงลูกให้ดีได้

เฉิงชวนหงตกใจจนอึ้งไปเลย

แม้แต่DNAก็ตรวจเรียบร้อยแล้ว กู้หรันเป็นคนในตระกูลพวกเขาจริงเหรอ

นี่……

ทันใดนั้นเธอก็ตระหนักถึงอะไรบางอย่างได้ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

มองไปที่หญิงชราอย่างไม่พอใจ

“แม่ แม่บอกว่าฉันโง่ ฉันว่าแม่ต่างหากที่โง่!”

“ในบ้านเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ พวกคุณทุกคนต่างก็รู้ ปล่อยให้ฉันไม่รู้เรื่องอยู่คนเดียว ได้ ตอนนี้ฉันก็ปล่อยไก่ต่อหน้าพวกคุณแล้ว ขายหน้าอย่างสุดๆ พวกคุณก็มาโทษฉัน บอกว่าฉันไม่ควรจะไปเล่นงานเธอ ตกลงว่าฉันเล่นงานเธอ หรือว่าพวกคุณเล่นงานฉันกันแน่”

พอเธอพูดประโยคนี้ออกมา เฉิงชวนโม่ก็รู้สึกผิดเล็กน้อย

คนตระกูลเฉิงทุกคนรู้เรื่องแล้ว แม้แต่คนรับใช้ข้างกายของหญิงชราเองก็รู้ ก็มีแต่เฉิงชวนหงที่ไม่รู้

หญิงชรากลับส่งเสียงฮึ่มฮั่ม

“ทำไมพวกเราจะไม่บอกแก แกก็รู้ดีอยู่แก่ใจไม่ใช่เหรอ”

เฉิงชวนหง “？？？”

ได้ยินหญิงชราพูดว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะแกปากมาก เก็บเรื่องอะไรไว้ไม่ได้ พวกเราจะปิดบังแกทำไม”

“ก่อนหน้าที่ผลตรวจDNAยังไม่ออกมา สถานะของหรันหรันยังไม่แน่ชัด ถ้าบอกกับแกแล้ว คาดว่าคงไม่ต้องรอให้ผลออกมา แกก็คงไปป่าวประกาศให้คนเข้ารู้จนทั่วเลย”

“ฉันกับน้องชายแกต่างก็มองการณ์ไกล แกอย่าบ่น ถ้าแกควบคุมปากแกให้มากกว่านี้อีกหน่อย พวกเราก็ไม่ต้องทำแบบนี้”

เธอโกรธแทบตายแล้ว

หญิงชรากล้าพูดกับเธอแบบนี้เลย !

เธอหันหน้าไปมองกู้หรัน

ยิ่งมอง ก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นความผิดของเด็กคนนี้

จู่ๆหลานสาวคนหนึ่งก็โผล่ออกมาโดยไม่มีที่มาที่ไป

เธอพูดอย่างไม่พอใจว่า “แม่คะ แม่อย่าโทษหนูสิคะ เรื่องนี้มันแปลกมากจริงๆนะคะ ฉันก็แค่สงสัยอย่างมีเหตุมีผล ไม่ได้พูดอย่างอื่นอีก”

หญิงชราส่งเสียงฮึ่มเบาๆ

ถือว่าไม่ได้แสดงความเห็นอะไรต่อคำพูดของเธอ