บทที่ 276 ไม่เสียใจภายหลังเด็ดขาด

หญิงชรารีบตอบรับว่า “ได้ ยายจะดูแลรักษาสุขภาพให้ดี งั้นก็ตกลงกันแล้วนะ กลับคำไม่ได้นะ”

“อืม ไม่กลับคำเด็ดขาดค่ะ”

กว่ากู้หรันจะกล่อมให้หญิงชราหลับได้ไม่ใช่เรื่องง่าย

ตอนที่ออกไป ก็มองเห็นสีโม่เฉิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องรับแขก กำลังดื่มชาอยู่

เห็นเธอออกมา เขาวางถ้วยชาลงทันที เดินมาพูดว่า “คุณยายหลับไปแล้วเหรอ”

กู้หรันอึ้งไปชั่วขณะ ถลึงตาใส่เขา

“คุณนี่มันทำตัวเนียนเก่งจริงๆนะคะ”

เธอเพิ่งจะมีคุณยาย ยังเรียกไม่คล่องปากเลย เขาก็เรียกได้ก่อนแล้ว

สีโม่เฉิงยิ้ม บีบมือเล็กของเธอ

คุณยายของเธอ แน่นอนว่าก็ต้องเป็นคุณยายเขาด้วย

เพื่อต่อไปจะได้อยู่กับภรรยาอย่างมีความสุขมากขึ้น แน่นอนว่าเขาก็ต้องปากหวานหน่อย

กู้หรันหันไปมองทางห้องของหญิงชรา พูดกับสีโม่เฉิงว่า “คุณยายบอกว่าเธอมีเวลาว่างแล้วอยากจะไปเยี่ยมคุณตากับแม่ที่เมืองJค่ะ”

สีโม่เฉิงพูดว่า “นั่นมันก็สมเหตุสมผลดี”

กู้หรันเม้มปาก

ทุกอย่างในวันนี้ สำหรับเธอแล้วเหมือนดั่งความฝัน

เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า หลังจากที่ไปจากตระกูลกู้แล้ว เธอยังจะได้เจอครอบครัวอื่นอีก

สำหรับความรักของหญิงชรา เธอทะนุถนอมมาก

อย่างไรเสียความสัมพันธ์ทางเครือญาติ ไม่ใช่ทุกคนจะสามารถสัมผัสได้

ดังนั้นถ้าเธออยากจะไปที่เมือง J เธอก็จะพาคุณยายไปแน่นอน

กู้หรันไม่ได้อยู่ในห้องนี้ต่อ เกรงว่าจะรบกวนการพักผ่อนของหญิงชรา ดังนั้นจึงไปห้องที่เฉิงชวนโม่ตกแต่งให้เธอกับสีโม่เฉิง

เห็นแค่ว่าห้องตกแต่งเอาไว้พอสมควรแล้ว การตกแต่งด้านในทั้งหมดล้วนใช้แบรนด์สุดหรูระดับพรีเมียม โต๊ะตัวหนึ่งเอามาขายไปส่งๆยังได้ราคาสูงลิบมา

เห็นถึงความตั้งใจของคนตระกูลเฉิงที่มีต่อเธอ

กู้หรันมองดูเฟอร์นิเจอร์สวยงามหรูหราพวกนั้น พูดไม่ออกเล็กน้อย

ผ่านไปไม่นาน เฉิงชวนโม่ก็พาเฉิงชวนหงมา

“เสี่ยวหรัน ลองดูสิว่ามีอะไรที่ไม่ชอบหรือเปล่า บอกลุง ลุงจะให้คนมาช่วยหลานเปลี่ยน”

กู้หรันรีบตอบว่า “ดีมากแล้วค่ะ ไม่ต้องเปลี่ยนอะไร ขอบคุณลุงมากนะคะ”