บทที่ 29 ยกเลิกช่วงเต้นรำ

ดวงตาของกู้อันหนิงหรี่ลง

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นสีโม่เฉิงกับตาตัวเองจริงๆ

เธอเคยเห็นในนิตยสาร รู้สึกแค่ว่าชายผู้นี้เหมือนพระเจ้าที่อยู่ห่างไกลจากเธอมาก ไกลจนคนอย่างเธอไม่กล้าคิดเอื้อมไปหา

คิดไม่ถึงว่า เทพนิยายจะมาปรากฏในชีวิตจริงๆ นี่เธอได้พบสีโม่เฉิงแล้ว!

ทันทีที่สีโม่เฉิงเข้ามา แขกหลายคนก็รีบเข้าไปทักทาย

คำเยินยอ คำชมอะไรก็มี

สีโม่เฉิงตอบอย่างราบเรียบ เขาเหลือบมองฝูงชนและจ้องไปที่เฉิงเฟยเฟยที่อยู่นอกฝูงชน

เฉิงเฟยเฟยยังคงไม่รู้ว่าเขากำลังถูกคนอื่นหลอกใช้อยู่ เมื่อเห็นเขามองมา ก็คิดว่าเขาสนใจ เธอเขินอายเล็กน้อยและลังเลเล็กน้อย

เมื่อถูกกระตุ้นโดยคนในตระกูลเฉิง เขากำลังจะออกไปกล่าวทักทาย ไม่คาดคิด สีโม่เฉิงได้ออกคำสั่งให้คนรอบตัวเขาแล้วจากไป

มีคนถามด้วยความสงสัย “คุณสีโม่เฉิงจะไปไหน”

“เดี๋ยวจะมีช่วงเต้นรำไม่ใช่เหรอ? ปีก่อนหน้านี้ คุณโม่เฉิงก็เข้าร่วม วันนี้เขาจะไปแล้วเหรอ”

“ไม่หรอก ฉันคิดว่าเขาน่าจะกลับห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้ามั้ง”

กู้อันหนิงรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยในใจของเธอ

จุดประสงค์หลักของการมาของเธอในวันนี้คือการทำให้สีโม่เฉิงมองมาที่เธอ

เธอเคยเรียนการเต้นมาก่อนจึงมั่นใจในทักษะการเต้นของตัวเองมาก เธอเชื่อว่า ตราบใดที่เธอมีโอกาส เธอจะทำให้สีโม่เฉิงสนใจเธอให้ได้

ฉันแค่กลัวว่าจะไม่มีแม้แต่โอกาสได้แสดงมันเลย

หลัวอะไร ก็จะเจอสิ่งนั้น

ไม่นานหลังจากที่เธอคิดถึงเรื่องนี้ ใครบางคนก็ออกมาประกาศเสียงดัง โดยบอกว่าการเต้นรำคืนนี้ถูกยกเลิก

ทันใดนั้น ผู้ชมต่างก็ตกตะลึง

อย่างที่ทุกคนรู้ คืนนี้มีผู้หญิงที่มีชื่อเสียงและมีเกียรติต่างก็รอคอยโอกาสนี้

ตอนนี้ยกเลิกแล้ว เพราะอะไร?

แน่นอนว่า สีโม่เฉิงไม่ให้คำตอบกับพวกเขา

อันที่จริง การเต้นรำทุกครั้งในปีก่อนหน้านี้ ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการเข้าร่วม แต่ถูกบังคับตามคำสั่งของท่านสี

อันที่จริง แม้แต่ข่าวลือจากโลกภายนอก ที่เป็นประโยชน์ต่ออีกฝ่าย ก็จะถูกจัดการโดยท่านสี