บทที่ 39 เปิดงานแถลงข่าว

ผู้คนต่างพากันตื่นตะลึง

แม้จะเคยเห็นกู้หรันมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว คนตระกูลกู้เห็นเธอตั้งแต่เล็กจนโต

แต่เมื่อได้เห็นอีกครั้งในวันนี้ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะตื่นตะลึงกับคนที่อยู่ตรงหน้า

เห็นว่าชุดกระโปรงที่อยู่บนร่างเธอนั้นสวยโดดเด่นมาก ไม่ได้มีการออกแบบที่ซับซ้อนอะไร แต่กลับทำให้ร่างเพรียวบางเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน ชุดเดรสไหล่เฉียงที่งดงาม ภายใต้ชุดกระโปรง ให้ความรู้สึกท่าทางเก่งกล้าและใจกว้างบางอย่าง

ผมน่าถูกหนีบมาอย่างสวยงาม ม้วนเป็นลอนเล็กน้อย เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาอย่างยิ่ง ผมประอยู่บนบ่า แกว่งไปมาเบาๆขณะที่เดินอยู่

ผิวขาวดุจหิมะยิ่งขาวขึ้นเมื่ออยู่ภายใต้แสงไฟราวกับว่าสะท้อนแสงออกมาได้ ทั่วทั้งตัว เต็มไปด้วยความสดใสสูงส่ง

กู้อันหนิงอดไม่ได้ที่จะแอบกำหมัดแน่น

เพราะรู้ว่าวันนี้ต้องเจอนักข่าว ดังนั้นก่อนที่เธอจะออกจากบ้านในตอนเช้า จึงแต่งตัวให้ดูดีเป็นพิเศษ

เพื่อที่จะ ทำให้กู้หรันสู้ไม่ได้ ดึงดูดความสนใจมาที่ตัวเองเพียงคนเดียว

แต่คิดไม่ถึงว่า เธออุตส่าห์แต่งตัวมาหลายชั่วโมง คิดว่าจะชนะได้แน่นอน มาตอนนี้เมื่อยืนอยู่ต่อหน้ากู้หรัน กลับกลายเป็นตัวตลกคนหนึ่ง ไม่อาจเทียบได้เลย

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป คนที่ใช้เวลาแต่งตัวยิ่งนาน ก็ยิ่งน่าขำอย่างเห็นได้ชัดในตอนนี้

ความโกรธแค้นพลุ่งพล่านภายในใจของกู้อันหนิง

สวี่ชิงชุ่ยมีสีหน้าย่ำแย่ไม่ต่างกัน

แต่ไม่ใช่เพราะว่ากู้หรันแต่งตัวสวยอะไร แต่เพราะความสวยของเธอ ทำให้มีร่างของคนผู้หนึ่งปรากฏขึ้นมาในหัวเธออย่างกะทันหัน

คนนั้นก็คือ เงาของคนที่เคยกดเธอเอาไว้ไม่ให้เติบโตเกือบยี่สิบปี

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าสถานะที่สูงส่งของเธอ วันนี้ตระกูลกู้ก็คงไม่โอกาสเดินมาถึงจุดนี้ได้

แต่ก็เพราะสถานะที่สูงส่งของเธอ ทำให้ไม่ว่าจะทำอะไร พูดอะไร ก็มักจะกดหัวแม่ผัวอย่างเธอเอาไว้ ไม่ได้เห็นแม่สามีอย่างเธออยู่ในสายตาเลย

เธอเกลียดฉินว่างเสวี่ย

แต่กลับต้องประจบเอาใจฉินว่างเสวี่ย

เพราะการทรมานแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอจึงยอมที่จะให้กู้จิ่งเซิ่งแอบเลี้ยงดูหลิ่วม่านหยินสองแม่ลูกไว้ หลังจากที่ฉินว่างเสวี่ยตายไปแล้ว ก็รีบรับสองแม่ลูกกลับมาที่บ้านตระกูลกู้ทันที เพื่อแสดงตัวตน

ก็เพราะว่า เธอต้องการให้ทุกคนรู้ว่า ที่บ้านตระกูลกู้ สวี่ชิงชุ่ยอย่างเธอคนนี้เป็นคนที่มีอำนาจตัดสินใจ!

เธออยากจะสนับสนุนใครก็สนับสนุน ไม่ต้องสนใจใคร และก็ไม่ต้องคำนึงถึงความพอใจของใคร!