บทที่ 58 รู้เท่าทันคนแล้ว

กู้อันหนิงมองเธอ

คิดแล้วคิดอีก จึงเอ่ยว่า“ได้ ฉันตกลง แต่พวกเราตกลงกันแล้วนะ ไม่ว่าสุดท้ายจะสำเร็จหรือไม่

เธอห้ามเอาฉันไปเปิดโปงนะ”

“แน่นอน”

หลังจากทั้งสองตกลงกันแล้ว ติงหยวนก็เดินไปพูดอะไรกับหลี่เฮ่อสองสามประโยค

หลี่เฮ่อเห็นอย่างนั้น ก็เหลือมองกู้อันหนิง

สุดท้าย ก็เห็นแก่หน้าติงหยวน ยอมตกลงด้วย

กู้อันหนิงถึงได้รีบเดินจากไป

กู้หรันมาถึงหลังจากที่กู้อันหนิงไปแล้วครึ่งชั่วโมง

ตอนนี้ ในห้องรับรองมีคนนั่งอยู่เต็ม

ไฟเปิดไว้อย่างสลัวมาก แสงไฟดิสโก้เธคที่อยู่เหนือศีรษะกะพริบสาดส่องไม่หยุด

ภายในเปิดเพลงดิสโก้ที่มีจังหวะเร่งเร้าไม่หยุด

ชายหนุ่มหญิงสาวที่มีความมั่นใจก็โยกย้ายกันอยู่บนฟลอร์อย่างเมามัน

เธอขมวดคิ้ว ความจริงไม่ค่อยชอบบรรยากาศแบบนี้เท่าไหร่นัก

แต่พอนึกได้ว่านี่เป็นงานเลี้ยงรุ่น ในเมื่อทุกคนชอบบรรยากาศแบบนี้

ก็คงจะไม่สามารถเปลี่ยนได้เพราะเธอคนเดียว ดังนั้นจึงไม่ได้พูดอะไร

เดินเข้าไป ทักทายกับทุกคน

“ว้าว นี่ไม่ใช่ดาวมหาวิทยาลัยของพวกเราเหรอ”

“ดาวมหาลัยมาแล้ว รีบนั่งเร็ว นั่งทางนี้”

“คุณหนูใหญ่ของพวกเรานานๆจะมาร่วมงานกับพวกเราสักครั้ง วันนี้ไม่ว่ายังไงก็ห้ามกลับเร็ว มา

ให้พวกเราเทเหล้าให้ วันนี้พวกเราไม่เมาไม่กลับ”

กู้หรันรู้สึกได้ถึงความกระตือรือร้นของทุกคน จนไม่เป็นตัวของตัวเองเล็กน้อย

แต่คิดว่าในเมื่อเป็นงานเลี้ยงรุ่น มาก็มาแล้ว จะหักหน้าคนอื่นก็คงไม่ดี ดังนั้นก็เลยดื่มไป

เวลานี้เอง ติงหยวนก็ถือเหล้าขวดหนึ่งเดินมา

“กู้หรัน หลังจากที่พวกเราเรียนจบ ก็ไม่ได้เจอกันนานมากเลย มา ดื่มเป็นเพื่อนฉันสักแก้ว”

กู้หรันยิ้ม ยกแก้วเหล้าขึ้นมาเพิ่งจะดื่มไปอึกหนึ่ง ทันใดนั้นก็รู้สึกผิดปกติ