บทที่ 89 เกิดอาการหูฝาด?

ข้างล่างเวทีเงียบสงัด

ทุกคนต่างมองจับจ้องไปยังกู้อันหนิง รอชมการแสดงของเธอ

กู้อันหนิงรู้สึกพออกพอใจในตัวเองไม่น้อย

ถึงยังไง ก็ไม่ใช่ว่าใครจะมีโอกาสได้มาแสดงแบบนี้

พูดให้ชัดเจนก็คือ คนที่มาในงานวันนี้ ต่างมีฐานะร่ำรวยทั้งนั้น แม้ว่าตระกูลชางจะเป็นพี่ใหญ่ในเมืองL แต่ก็มีเส้นสายไปทั่วทั้งประเทศ

วันเกิดของท่านชางในวันนี้ ก็มีแขกผู้มีเกียรติมากมายมาจากต่างเมืองต่างถิ่นเพื่อมาเข้าร่วม

ถ้าได้เปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่ในงานเลี้ยงแบบในวันนี้ แล้วเข้าตาคนชั้นสูงเข้าสักคนล่ะก็ ไม่ว่าจะเป็นตระกูลหรือว่าตัวเอง ก็จะมีแต่ได้กับได้ทั้งนั้น

พอคิดแบบนี้ กู้อันหนิงก็ยิ่งเชิดหน้าเชิดตามากขึ้น ขณะที่เผยให้เห็นถึงคอที่ยาวระหงส์นั้น สองมือก็วางอยู่บนคีย์บอร์ด

แตะเบาๆ เสียงเปียโนที่บรรเลงก็ลอยละล่องออกมาจากปลายนิ้ว

พูดตามตรง ระดับฝีมือการเล่นเปียโนของกู้อันหนิงไม่เลวเลยจริงๆ

อย่างอื่นไม่ว่า แต่ดูจากปฏิกิริยาตอบสนองกลับมาของพวกแขกพวกนั้นแล้ว ก็มองออกอยู่ไม่น้อย

ได้ยินเสียงคนซุบซิบพูดคุยกันเบาๆ

“คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าคุณอันหนิงคนนี้จะเล่นเปียโนได้ไม่เลวเลย ให้ความรู้สึกเหมือนนางฟ้าเทียนสุ่ยอยู่ไม่น้อยเลยนะ”

“ใช่ๆ ถึงยังไงก็เป็นคุณหนูรองของตระกูลกู้นะ ก่อนหน้านี้ได้ยินมาว่าเธอเป็นผู้หญิงเก่งมากความสามารถที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งเลย พอได้มาเห็นวันนี้ ก็เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ไม่มีผิดจริงๆด้วย”

“ทั้งสวย ทั้งเก่งมากความสามารถอีก ไม่แปลกที่คุณชายเฟิงถึงได้ชอบโปรดปรานเธอ ยอมทิ้งคู่หมั้นคนก่อนหน้านี้”

ตอนที่พูดประโยคนี้ ก็มีคนแอบชำเลืองตามองไปยังกู้หรันที่นั่งอยู่ข้างหน้า

แน่นอนว่ากู้หรันก็รู้สึกได้เหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้รู้สึกโมโหอะไร แค่ยกมุมปากยิ้มเบาๆ

กู้อันหนิงมากความสามารถ?

ในสายตาของคนธรรมดาทั่วไป บางทีก็อาจจะใช่

แต่ว่า……

เทียบกับนางฟ้าเทียนสุ่ยได้เลยนี่สิ?

ใครกันที่ให้เกียรติกับเธอขนาดนั้น?

นางฟ้าเทียนสุ่ยชื่อเต็มๆก็คือเสิ่นเทียนสุ่ย เป็นดาราหน้าใหม่ที่โด่งดังขึ้นมาในแวดวงเปียโนเมื่อสองสามปีก่อน

เธอเล่นเปียโนได้อย่างน่ามหัศจรรย์มาก ถูกเรียกว่าเป็นเทพแห่งเปียโนรุ่นใหม่ตั้งแต่อายุยั้งน้อย รุ่นก่อนคือเซียวจื้ออันที่อายุประมาณหกสิบกว่าๆ

ที่น่าเสียดายก็คือ เสิ่นเทียนสุ่ยไม่เคยเปิดเผยหน้าตามาก่อน

ทุกครั้งที่ขึ้นแสดง เธอก็มักจะสวมใส่หน้ากากหงส์สีเงินอยู่ตลอด