บทที่ 9 ทั้งหมดคือแผนการ

เธอไม่เข้าใจความหมายของประโยคนั้น

หลังจากนั้น สติของเธอก็เหมือนกับเรือในกลางทะเล ที่ค่อยๆ จมลงสู่ทะเลที่กว้างใหญ่ ไพศาล...

วันถัดไป

กู้หรันตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเจ็บปวด

ร่างกายของเธอราวกับถูกรถบรรทุกขนาดใหญ่วิ่งทับ ปากของเธอแห้ง และเธอก็ปวดหัวมากๆ

เธอลุกจากเตียงอย่างยากลำบาก และหลังจากนั้นไม่นาน เธอก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง

เมื่อคืน เธอได้รับข้อความจากเฉินจินซาน และไปที่ Club De Emperor เพื่อคุยธุระกับเขา ก่อนที่เธอจะถูกวางยา จากนั้น...

ความทรงจำที่คลุมเครือค่อยๆ กลับมา กู้หรันนวกขมับอย่างหดหู่

สมควรตายจริงๆ!

น่าอายมากๆ!

ต่อจากนั้นแม้ว่าเธอจะจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอก็จำได้ว่า เมื่อวานหลังจากที่เธอหนีไปห้องข้างๆ เธอก็ได้พบกับสีโม่เฉิง

ส่วนจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น ไม่ต้องคิด แค่เห็นสถานการณ์ปัจจุบันเธฮก็รู้แล้ว

หัวใจเธอก็แตกสลายในทันใด

แต่ในขณะนั้น จู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

จากนั้นเธอก็เพิ่งรู้ว่า กระเป๋าที่เธอทำหายไปตอนไหนไม่รู้ ได้วางไว้บนโต๊ะข้างเตียง และหมายเลขที่โทรมาคือลุงหลิน

เมื่อนึกถึงเมื่อคืนที่ลุงหลินขาดการติดต่อ ใบหน้าเธอก็มืดมน

“ฮัลโหล”

“คุณหนูใหญ่”

น้ำเสียงของลุงหลินฟังดูรู้สึกผิดเล็กน้อย “คุณหนูไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?”

กู้หรันหัวเราะเยาะ “ลุงคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฉันล่ะ?”

ลุงหลิน “...”

เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ผมขอโทษ ผมทำอะไรไม่ได้จริงๆ...”

หัวใจของกู้หรันสั่นไหว

แม้ว่าเมื่อคืนเธอจะไม่ได้รับสาย แต่เธอก็เดาได้ว่าลุงหลินอาจจะทรยศต่อเธอ

แต่ตอนที่ได้ยินประโยคนี้จริงๆ เธอก็อดที่จะรู้สึกเสียใจไม่ได้

อย่างที่รู้กันดี ลุงหลินคือคนเดียวที่แม่ของเธอทิ้งไว้ให้เธอ และก็เป็นเพียงคนเดียวที่เธอไว้ใจได้ในตระกูลกู้

แต่ตอนนี้...

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วถามว่า “ทำไมถึงทำอย่างนั้น”

ลุงหลินลังเล “คือ คือคุณท่าน”

“เมื่อวานตอนบ่าย จู่ๆ คุณท่านก็มาหาผม และบอกว่าเขาจะมอบเงินให้กับผม และให้ผมช่วยเขา”

“ตอนแรกผมไม่อยากตกลง แต่ท่านบอกว่าถ้าผมไม่ตกลง เขาจะเปิดโปงเรื่องราวในอดีตของลูกชายผมทั้งหมด”

“คุณก็รู้ว่าลูกชายผมนั้น แม้ว่าเขาจะทำผิดมามากมายในอดีต แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้เขาเป็นเด็กฝึกของเทียนเซิ่ง เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ผมได้ยินมาว่าเขาจะมีอนาคตที่ดี”