บทที่109 ขอโทษเขา

อะ อะไรนะ?

หยูเทียนตั้งสติไม่ทัน

ภรรยาของเขางั้นเหรอ?

ภรรยาของใครนะ? !

เขาไม่เคยรู้มาก่อนเยว่าสีโม่เฉิงแต่งงานแล้ว ก็เลยไม่ได้คิดไปในทางนี้

หลังจากนั้น สีโม่เฉิงก็ไม่ได้ให้โอกาสเขาอีก

เขาเหยียบลงไปอย่างแรง และหยูเทียนก็กรีดร้องออกมาจนหมดสติไป

คนอื่นที่เห็นเหตุการณ์นี้ ก็กลัวจนหน้าซีด

สีโม่เฉิงเดินกลับมาหากู้หรัน

“ไม่เป็นไรใช่ไหม？”

กู้หรันส่ายหน้า “ฉันไม่เป็นไร”

ตอนนี้เอง เซี่ยหนันก็สร่างเมาแล้ว พอเห็นสีโม่เฉิง เธอก็ตกใจจะอ้าปากค้างเป็นรูปO

“คุณ คุณๆๆๆๆ ……คุณไม่ใช่……”

สีโม่เฉิงมองเธออย่างเย็นชา นี่คือคนที่หาเรื่องเดือดร้อนมาให้ภรรยาของเขา สีหน้าของเขาก็เลยไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก

เพราะถึงยังไง วันนี้มันบังเอิญที่เขาผ่านมาพอดีก็เลยเจอ แล้วถ้าเกิดว่าไม่เจอล่ะ?

ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับกู้หรัน

สีโม่เฉิงพูดด้วยเสียงที่เย็นชา “พวกเราออกไปกันก่อนเถอะ”

กู้หรันพยักหน้า

หลังจากผ่านไปห้านาที

กู้หรันก็นั่งอยู่บนรถของสีโม่เฉิง

ส่วนเซี่ยหนันนั่งอยู่บนรถอีกคันหนึ่ง จริงๆ เธอก็อยากนั่งคันเดียวกับกู้หรัน แต่ว่าสีโม่เฉิงไม่เห็นด้วย

เพราะว่าทำอะไรไม่ได้ ก็เลยต้องให้เธอนั่งรถที่ฉินจูเป็นคนขับ

บรรยากาศภายในรถนั้นเงียบมาก

กู้หรันมองดูผู้ชายที่อยู่ด้านข้างเธอ พอเห็นว่าสีหน้าของเขาไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก ก็เลยไม่รู้ว่าเขาโกรธรึเปล่า เลยได้แต่ถามอย่างระมัดระวัง “คุณ……ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

ชายหนุ่มแค่ทำเสียงฟึดฟัดในลำคอ แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร

กู้หรัน “……”

หรือว่าจะงอนเธองั้นเหรอ?

เธออดไม่ได้ที่จะอมยิ้ม