ตอนที่ 1 บทความเบื้องต้น

ธมกานต์ พิพัฒนพงศ์

อายุ 31 ปี

น้ำหนัก 75 กิโลกรัม สูง 180 เซนติเมตร

การศึกษา ปริญญาเอก ด้านบริหารธุรกิจการโรงแรม สวิสเซอร์แลนด์

ปริญญาโท ด้าน บริหารธุรกิจ สหรัฐอเมริกา

หล่อ รวย หยิ่ง เชื่อมั่นในตัวเอง

เจ้าชู้ เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น คิดอยู่เสมอว่าผู้หญิงซื้อได้ด้วยเงิน

ตรีรินทร์ มนัสสุกานต์

อายุ 22 ปี

การศึกษา ปริญญาตรี สถาปัตย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

สวย ตาโต ผิวขาวอมชมพู ผมยาวสลวย

เกลียดคนเจ้าชู้เข้าไส้

เรื่องย่อ

ธมกานต์ มหาเศรษฐีหนุ่มรูปงาม ไร้หัวใจ ใช้ชีวิตอย่างเสเพลเปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่นจนกระทั่ง ถูกแม่จับให้แต่งงานอย่างมีแผนการกับมัณฑนากรสาวที่เป็นลูกสาวของเพื่อนรัก ธมกานต์ผู้ใช้เงินซื้อผู้หญิงมาตลอดจึงใช้วาจาดูถูกตรีรินทร์ซึ่งตัวเองคิดเสมอว่าแม่คงใช้เงินเพื่อมาแต่งงานกับตนต่างคนต่างพยศ ต่างๆนานา

ตรีรินทร์ สาวสวย พึ่งจบ ไฟแรง ได้ทำงานบริษัทออกแบบที่มีชื่อเสียงของกรุงเทพฯแต่งานแรกที่ได้ทำคือการไปตกแต่งบ้านให้ชายหนุ่มที่เธอเกลียดเข้าไส้ตั้งแต่ยังไม่ได้เห็นหน้า เหตุเป็นเพราะเค้าเคยหักอกเพื่อนรักของเธอ จึงเป็นเรื่องฝังใจมาตั้งแต่นั้น การร่วมงานที่ต่างฝ่ายต่างไม่ชอบหน้ากันจะลงเอยอย่างไร เพราะอะไรจึงทำให้ทั้งสองต้องแต่งงานกัน ทั้งธมกานต์และตรีรินทร์จะจัดการยังไงเมื่อถูกบังคับให้แต่งงาน โปรดติดตามเนื้อเรื่องต่อไป

ณ บ้านพิพัฒนพงศ์

“เจ้ากานต์เมื่อไหร่แกจะเลิกพาผู้หญิงของแกมาค้างที่บ้านสักที บ้านฉันไม่ใช่โรงแรมนะ” เสียงคุณหญิงมณีจันทร์ตวาดลูกชาย

“ โถ แม่จะซีเรียสทำไมเนี่ยแต่เช้า แม่ยังไม่ชินอีกเหรอ? ”

“ ไม่ชิน เดี๋ยวฉันจะให้เค้าเก็บกวาดเรือนรับรองของพ่อแกแล้วให้คนมาตกแต่งใหม่ ทีหลังก็ไปใช้ที่โน่น ฉันไม่ชอบให้คนแปลกหน้ามาเดินเผ่นพ่านบ้านฉัน เข้าใจไหม เรื่องงานไม่มีปัญหาทำได้ดีแต่เรื่องส่วนตัวก็อย่าให้เสีย”

“ครับผม” ธมกานต์เข้ามากอดคุณหญิงมณีจันทร์

“ ฉันมีลูกคนเดียว จะได้ดั่งใจไหมเนี่ย” คุณหญิงมณีจันทร์บ่นต่อ

“เมื่อคืนมันดึกไปหน่อยผมไม่อยากขับรถตอนเมา แล้วจีจี้เค้าก็เมาด้วย”

“เมื่อไหร่นะกานต์แกจะคบกับใครเป็นตัวเป็นตนสักที แม่เห็นแกเปลี่ยนผู้หญิงเหมือนผัก เหมือนปลา แม่ไม่ชอบเลย”

“ก็ผมยังหาใครดีเหมือนแม่ไม่ได้นี่ครับ ไว้เจอใครแบบแม่รับรองผมไม่คบซ้อนแน่นอนครับ”

“แม่หาให้เอาไหม? แม่รู้จักลูกสาวเพื่อนแม่ น่ารักมาก”

“ไม่เอา ผมชอบหาของผมเอง หมดสมัยคลุมถุงชนแล้วนะแม่” ธมกานต์โบกไม้โบกมือ

“ตามใจแก แต่แม่ไม่เอาลูกสะใภ้ที่ไปค้างอ้างแรมบ้านผู้ชายทั้งที่ยังไม่ได้ตบแต่งหรอกนะ”

“ครับ ถ้าผมเจอตัวจริงเมื่อไหร่จะรีบพามาไหว้แม่คนแรก”

“ขอให้จริงเถอะ แล้วนั่นจะไปไหนอีก”

“ผมมีประชุมตอนเก้าโมงแม่ จะไปเตรียมงานก่อนเวลา ไปนะครับแม่”

ธมกานต์เข้ามาหอมแก้มผู้เป็นแม่ซ้ายขวา คุณหญิงมณีจันทร์ส่ายหัวไปมาอย่างระอาแกมเอ็นดูลูกชายเพียงคนเดียว อาจเป็นเพราะชีวิตครอบครัวที่ไม่ค่อยสมบูรณ์ทำให้ลูกชายเธอเป็นแบบนี้ นายพลธรรมจักรผู้เป็นพ่อก็มีบ้านเล็กบ้านน้อยทำให้เธอต้องเจ็บปวด โชคดีว่าสามีเธอไม่ได้ไปมีบุตรกับผู้หญิงคนไหนอีก อาจเป็นเพราะให้เกียรติเธอที่เป็นเมียเอก อาทิตย์หนึ่งเธอจะพบกับสามีแค่สามสี่วันที่เหลือก็ตามบ้านเล็กบ้านน้อย แรกๆก็มีเจ็บปวดทุกข์ใจ ตอนหลังพอได้เข้าวัดไปปฏิบัติธรรมทำให้คุณหญิงปลงไปได้มาก จึงมองเรื่องนี้เป็นเรื่องธรรมชาติของผู้ชาย สำหรับเธออยากให้ลูกชายเพียงคนเดียวมีครอบครัวที่ดีมีภรรยาที่น่ารัก

สุขุมวิท บริษัทชื่อดังด้านการออกแบบตกแต่ง..

“ตกลงเรารับคุณเป็นพนักงานของเราครับคุณตรีรินทร์ พรุ่งนี้คุณมาเริ่มงานได้เลย ฝึกงานสามเดือน ถ้าผลงานเป็นที่พอใจเราจะบรรจุให้คุณเป็นพนักงานประจำ”

ตรีรินทร์พนมมือไหว้แสดงความขอบคุณ แววตาสดใส ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะหางานได้เร็วขนาดนี้