บทที่ 10 ต้องหาผู้หญิงคนนั้นให้พบ

"เออ....." จางเห่อไม่่รู้ว่าจะเริ่มยังไงดี สุดท้ายก็ยอมเปิดปากพูด "ตั้งแต่ข่าวการแต่งงานของคุณกับมู่เวยเวยประกาศออกไป พวกเราก็ส่งคนไปตามสือเรื่องของมู่เทียนเย่ โดยเฉพาะวันแต่งงาน พวกเราคุมเข้มทุกประตู แต่ว่าก็ไม่เจอแม้แต่เงาของมู่เทียนเย่....."

"โถ่โว้ย ！"เย่ฉ่าวเฉินสถบออกมา "เป็นไปไม่ได้ที่มู่เทียนเย่จะไม่รู้จุดประสงค์ของการแต่งงานในครั้งนี้ เป็นแบบนี้มันยังใจเย็นได้อีกหรอ เหอะ ！"

จางเห่อชะงักไปชั่วครู่ "คุณชาย หรือว่าจริงๆแล้วมู่เทียนเย่จะ....."

"เป็นไปไม่ได้ ！"เย่ฉ่าวเฉินหยุดเคาะมือบนโต๊ะ "ถ้าหากว่ามันตายจริง สายของเราจะไม่รู้เรื่องนี้เลยหรอ ตอนนี้เป็นไปได้สองอย่างคือ มู่เทียนเย่ได้รับบาดเจ็บและหลบซ่อนตัวเพื่อรักษาตัวอยู่ หรือไม่ก็จงใจหลบซ่อนพวกเรา

นายคิดว่ามู่เทียนเย่เป็นคนแบบไหน ?"

"ผม....."จางเห่อส่ายหน้า "ผมไม่ทราบครับ!"

"เป็นธรรมดาที่จะเดาไม่ถูก ถ้าเป็นคนธรรมดาก็ว่าไปอย่างแต่นั่นคือ มู่เทียนเย่ ！"เย่ฉ่าวเฉินพูด ถ้าเขาไม่ได้เกลียดมู่เทียนเย่เข้ากระดูกแล้วหล่ะก็ เขาคงยังคิดว่ามู่เทียนเย่เป็นวีรบุรษอยู๋บ้าง "ส่งคนไปตามดูมู่เวยเวยไว้ ตราบใดที่เธอยังอยู่ที่นี่ ไม่ช้าก็เร็วมู่เทียนเย่ก็ต้องปรากฏตัวออกมา ฉันต้องแก้แค้นแทนเย่ฉ่าวเหยียน ！"

"ครับ คุณชาย ！"จางเห่อพยักหน้า

"ออกไปได้ละ ！"เย่ฉ่าวเฉินยกมือขึ้น จางเห่อรับคำสั่งและกำลังจะเดินออกไป ทันใดนั้นเย่ฉ่าวเฉินคิดอะไรขึ้นได้ "เดี๋ยวก่อน เรื่องที่ฉันให้ไปสืบไปถึงไหนแล้ว? ผู้หญิงที่โรงแรมในคืนนั้นหาเจอรึยัง?"

จางเห่อชะงักและส่ายหัว "ยังไม่พบครับ มอนิเตอร์ของโรงแรมโดนทำลาย ผมไปตามคืนมาได้แล้ว แต่ว่ามันเสียหายหนักมาก จนมองไม่เห็นอะไรเลย ผมให้คนไปตามสืบบริเวณโรงแรมแล้ว แต่ก็ไม่พบอะไรเลย ขอโทษครับ คุณชาย "

จางเห่อขอโทษ เย่ฉ่าวเฉินรู้ความสามารถของจางเห่อ ถ้าหากคนของตระกูลเย่หาไม่พบ แสดงว่าเรื่องนี้ต้องมีคนจงใจทำ

เพียงแต่ ผู้หญิงคนนั้นคือใครกันนะ ?

เขานึกถึงรสชาติที่ลิ้มลองในคืนนั้นซะจริง ！