บทที่ 3 เมื่อเธอถูกคนรักหักหลัง

ดูเหมือนว่าเธอกำลังคิดทบทวนสิ่งที่อยู่ในใจของเธอ เธอเดินตามเสียงไปเรื่อยๆจนไปหยุดอยู่ที่ห้องแรกบนชั้นสอง ซึ่งเป็นห้องของมู่อี้เหยาลูกพี่ลูกน้องของเธอ

ขณะเดียวกัน ประตูห้องของมู่อี้เหยาก็เปิดอยู่

มู่เวยเวยหายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่ดวงตาของเธอจะเบิกตากว้าง เธอแทบไม่เชื่อกับสิ่งที่เห็น แฟนที่เธอคบมากว่าครึ่งปี ตอนนี้กำลัง.....

น้ำตาไหลรินลงมา ในตอนนี้เธอเจ็บยิ่งกว่าโดนคนแปลกหน้าทำร้ายอีก

ทั้งสองคนไม่ทันสังเกตเห็นเธอ ในตอนที่เธอกำลังจะเอ่ยปากนั้น มู่อี้เหยาก็พูดขึ้นมา

"อืม จื่อหาง คุณว่าถ้ามู่เวยเวยรู้ว่าเราขายเธอให้กับคุณชายหนานกง ถ้าเกิดเธอมาแก้แค้น พวกเราจะทำยังไงดี?"

"ทำอะไรยังไง?เธอคิดว่ามู่เวยเวยยังเป็นเหมือนเมื่อครึ่งปีก่อนรึไง พ่อแม่ของเธอก็ตายไปหมดแล้ว พี่ชายก็ติดต่อไม่ได้ บางทีอาจจะตายไปแล้วก็ได้ แล้วใครจะช่วยเธอได้ เพราะงั้นจะเป็นไรไปถ้าพวกเราขายเธอให้กับคุณชายหนานกงเพื่อแลกกับเงิน ยิ่งไปกว่านั้นคบกันมาครึ่งปีแค่จับมือยังทำเขินอายแสร้งทำตัวเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่เลย คุณชายหนานเห็นคุณค่าในตัวมู่เวยเวยก็นับว่าเป็นโชคดีของเธอแล้ว ！"

มู่เวยเวยแทบทรุด ขาไร้เรี่ยวแรง เธอเอามือเกาะกำแพงพยุงตัวไว้

คิดไม่ถึงว่าชายที่เธอรักจะทำกับเธอแบบนี้ได้ เธอคิดมาตลอดว่าความสัมพันธ์ของเธอทั้งคู่ไม่ค่อยคืบหน้า ดังนั้นวันนี้พอลู่จื่อหางส่งข้อความมาว่ามีเซอร์ไพรส์ให้เธอไปรอที่โรงแรม เธอจึงไป

ไม่คิดเลยว่านั่นจะเป็นกับดัก ！

คิดไม่ถึงว่าเขาจะขายเธอให้กับ คุณชายหนานกง ！

เธอไม่อาจกลั้นน้ำตาไว้ได้ มู่เวยเวยกัดปาก และตะโกนออกมา "ลู่จื่อหาง ไอ่คนชั่ว ฉันจะบอกอะไรให้ พี่ชายฉันยังไม่ตาย เขาจะต้องกลับมาอย่างแน่นอน ！"

！

！