บทที่ 388 คุณมางานแต่งงานฉันไหม?

“พี่จิงเหยียนกำลังจะแต่งงาน เขากำลังจะแต่งงาน คราวนี้มันไม่ได้กับฉัน ... ”

ต้วนจื่ออิ๋งดูทำอะไรไม่ถูก เธอยังคงฝันว่าวันหนึ่งพวกเขาจะจัดงานแต่งงาน ในตอนนั้นเขารักเธอ ไม่ใช่ต้วนอีเหยา

แต่ ... ในพริบตา เขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น!

แม้ว่าปากยังคงแข็ง แต่เธอก็รู้ว่าอาจจะไม่มีโอกาส

“เขาไม่ได้เป็นของคุณ ลูกสาว ฟังคำแนะนำของพ่อ เลิกคิดถึงเขา ฉันจะหาผู้ชายที่ดีกว่าให้คุณ!"

พ่อต้วน ยื่นมือขึ้นไปลูบศีรษะของต้วนจื่ออิ๋งลูบไล้เส้นผมของเธอ ตอนนี้เธอไม่รู้สึกตื่นเต้นอีกต่อไป

ต้วนจื่ออิ๋งส่ายหัวของเธอในอ้อมแขนของเขา “พ่อ ไม่ง่ายอย่างนั้น การรักใครสักคนไม่ใช่พูดลืมแล้วจะลืม!"

เมื่อพ่อต้วนได้ยินเธอพูด เขาก็รู้สึกไม่สบอารมณ์ต่อความไม่เอาถ่าน “เขากำลังจะแต่งงาน คุณจะทำแบบนี้เพื่ออะไร?"

“ ไม่ค่ะ เขายังไม่แต่งงาน ก่อนแต่งทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลง!”

"เธอต้องการทำอะไร" เมื่อพ่อรู้ทันลูกสาว ดวงตาของต้วนจื่ออิ๋งทำให้พ่อต้วน เข้าใจความคิดของเธอแล้ว

“ฉันก็มีลูกสาวคนเดียว แกอย่าทำอะไรโง่ๆ ละ!”

ต้วนอีเหยาทำกำปั้นราวกับว่าเขาไม่ได้ยินสิ่งที่พ่อต้วนพูด “ฉันต้องการต่อสู้เพื่อความสุขของตัวเอง มิฉะนั้นฉันจะไม่พอใจ!"

……

เย่จิงเหยียนตรวจสอบเป็นเวลาหลายวัน และพบว่าจุดบกพร่องของนักออกแบบมีน้อยมากจริงๆ เธอเป็นคนที่มีวินัยในตัวเองมาก ดังนั้นเพียงสองวันก่อน งานแต่งงาน เขาจึงค้นพบจุดอ่อนของเธอ

เธอมีแม่ที่ป่วยหนักซึ่งป่วยหนักอยู่ หมอได้จากประตูหอผู้ป่วย มองเห็นว่าไม่มีโอกาสแล้ว

จริงๆก็ไม่มีอะไรต้องขู่ แต่เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ ที่เปิดโอกาสให้เขาใช้ประโยชน์จากมัน

แม่ของเธอชอบฟังเพลงเป็นพิเศษ และยังเป็นนักร้องอาวุโส ที่ไม่ปรากฏตัวมาหลายปีแล้ว

ความฝันของเธอในวันหนึ่งได้ฟังการแสดงสดของนักร้องเก่า แต่นักร้องคนนั้นอายุมากแล้ว จึงไม่เคยปรากฏต่อสายตาผู้ชม

โชคดี ที่นักร้องเก่าเป็นเพื่อนกับเย่ฉ่าวเฉินและในที่สุดเธอก็พาเธอไปที่ห้องผู้ป่วยเพื่อร้องเพลงให้กับเขา

เย่จิงเหยียนขับรถ มุ่งหน้าไปที่โรงพยาบาล เมื่อพวกเขามาถึง นักออกแบบยังมาไม่ถึง ก็เริ่มเตรียมตัวสักพักก่อนที่พวกเขาจะมา

“เธอเป็นใคร?” ชายชราจ้องมองไปที่เย่จิงเหยียนโดยไม่กลัว

เย่จิงเหยียนไม่ได้เงยหน้าขึ้น แต่ยังคงตรวจสอบลำโพง “ฉันมาที่นี่เพื่อช่วยคุณ"

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ผู้ออกแบบเปิดประตูห้องผู้ป่วย และเห็นเย่จิงเหยียนในห้องผู้ป่วยเขาผงะไปครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างเย็นชา “ คุณมาได้ยังไง?”

“ไม่สำคัญว่าฉันจะมาหรือไม่มา สิ่งที่สำคัญคือจุดประสงค์ของการมาที่นี่"

จากนั้น เขาก็เดินออกจากห้องผู้ป่วย เรียกต้วนอีเหยาละนักร้องเก่าที่อยู่ในรถไปที่ห้องผู้ป่วยด้วยกัน

"คุณ ... คุณคือ ... " คนชราที่นอนอยู่บนเตียง เห็นไอดอล เขาตัวแข็งอยู่บนเตียง ไม่แม้แต่จะพูดได้

นักร้องรีบเดินไปจับมือเธอ “คุณนอนพักเถอะ ฉันมาที่นี่เพื่อร้องเพลงให้คุณฟัง”

“เป็นเรื่องจริงเหรอ?" คนชราไม่อยากจะเชื่อ หันไปมองที่นักออกแบบ “ลูกสาว คุณจับมือฉัน แล้วดูว่าฉันฝันอยู่หรือเปล่า"

“แม่ เป็นเรื่องจริงคุณไม่ได้ฝัน!" เมื่อเห็นแม่ของเขามีความสุข นักออกแบบก็ยิ้มด้วยความโล่งใจ

“ไม่ คุณไม่หยิกฉัน ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย!”

นักออกแบบต้องหยิกหลังมือของคนชรา “เป็นไงบ้าง คุณฝันอยู่ไหม?”

คนชรารู้สึกเจ็บที่มือ และหัวเราะอย่างมีความสุขทันที“เป็นเรื่องจริง ไม่ได้ฝันไป!”

นักร้องก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่ามากเช่นกัน กระแอมใส่ไมโครโฟน และเริ่มร้องเพลง

ห้อผู้ป่วยงคนอื่นๆก็วิ่งออกไปดู หลังจากได้ยินเสียง รวมตัวกันรอบๆทางเดินพยายามดูว่าใครกำลังร้องเพลง

หลังจากจบไปไม่กี่เพลง นักร้องก็ไอและพูดกับคนชราว่า “ขอโทษนะ ฉันเป็นหวัดเมื่อเร็ว ๆ นี้ ไม่สามารถร้องเพลงได้มากเกินไป แต่ฉันรู้สึกขอบคุณจริงๆที่คุณชอบฉันมาก มันเป็นอะไรที่ยอดเยี่ยมมาก เป็นเกียรติมาก!”

“ไม่เป็นไร คุณต้องดูแลสุขภาพของคุณ" แม้ว่าคนชราจะลังเลที่จะส่งไอดอลของเขาไป

ต้วนอีเหยายืนพิงเย่จิงเหยียนและรู้สึกประทับใจเล็กน้อยกับฉากนี้ เย่จิงเหยียนได้ยินการเคลื่อนไหวและหันไปดู เธอได้หลั่งน้ำตาไปแล้วสองสามครั้ง

“มันซาบซึ้งมากเลยเหรอ？”เย่จิงเหยียนถามเธอด้วยท่าทางไร้เดียงสา。

“แน่นอน คุณไม่คิดว่ามันน่าทึ่งเหรอ?" ต้วนอีเหยาเช็ดน้ำตาจากมุมตาของเธอ “ในที่สุดไอดอลและแฟนคลับนานกว่าสิบปีก็พบกัน มันไม่น่าทึ่งเหรอ?"

เย่จิงเหยียนไม่ปริปากพูด รอให้นักร้องออกไป ข้างหลังเธอคือนักออกแบบที่ดูเบื่อหน่าย

“ ขอบคุณ คุณเย่!” ทันทีที่เขามาถึงด้านหน้าเย่จิงเหยียน เขาก็งอตัวทันที

"มันเรื่องเล็กน้อย" เย่จิงเหยียนโบกมือของเขา เพียงแค่ฟังเพื่อนในโรงพยาบาลพูดว่ามีหญิงชราคนหนึ่งที่ร้องเพลงตลอด ฉันเลยอยากพาเธอไปช่วย หวังว่าจะทำให้เธอพอใจ

“คุณชายเย่”

หลังจากที่เย่จิงเหยียนพูดจบเขาก็พาต้วนอีเหยาเดินไป แต่ผู้ออกแบบหยุดเขาไว้ เย่จิงเหยียนมองย้อนกลับไปอย่างสงสัย

“ฉันรู้ว่าคุณทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร ฉันไม่ต้องการที่จะชะลอการแต่งงานของคุณ แต่สิ่งที่ฉันได้รับมันช่างสมบูรณ์แบบ ดังนั้นฉันจึงปล่อยมันไปไม่ได้ "

งั้นแบบนี้ ฉันไม่อยากผิดคำพูดกับคุณแล้ว? คุณขายชุดแต่งงานหรือไม่? "

“ฉัน ... ” นักออกแบบหันกลับไปมองที่ประตูและยิ้มอย่างมีความสุขเล็กน้อยทำอะไรไม่ขายละ

“ซื้อ！”

เย่จิงเหยียนช่วยเธอมากและเธอไม่มีอะไรจะตอบแทนเขา ระหว่างชุดแต่งงานและแม่ของเธอเลือกเธอต้องเลือกแม่ของเธอ!

"ดีมาก" เย่จิงเหยียนเปิดประตูรถและสั่งต้วนอีเหยา"ขึ้นรถ"

ต้วนอีเหยาตอบสนองด้วยการมองย้อนกลับไป และรีบเปิดประตูรถและนั่ง

นักร้องเนั่งอยู่ด้านหลังอย่างมีสติ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสนใจเธอนักออกแบบจึงรีบเปิดประตูรถและเข้าไปนั่ง

“คุณอยากทำอะไร?" นักออกแบบรู้สึกรำคาญเล็กน้อย “ทำไมคุณไม่รีบพูด ต้องการเมื่อไหร่?

“บ่ายนี้เราจะไปที่สตูดิโอของคุณ เพื่อไปหาคุณ คุณเตรียมชุดแต่งงานของคุณให้พร้อม”

"ตามนี้" นักออกแบบรู้สึกไม่น่าเชื่อเล็กน้อย เธอคิดว่าพวกเขามีข้อกำหนดมากกว่านี้ แต่เธอไม่ได้คาดหวังว่าจะไม่เอาอะไร

"ใช่" เย่จิงเหยียนพยักหน้าเบา ๆ