บทที่ 461 คร่ำครวญ

เซี่ยอันน่าไม่ได้ทำงาน

แต่เพราะเธอเป็นพวกว่างไม่ได้ จึงไปหางานอื่นทำ

ไม่รู้ว่าโชคไม่เข้าข้างเธอหรืออย่างไร เพราะไม่ว่าเธอจะไปสมัครงานที่ไหน ที่นั่นก็ไม่ได้ต้องการคนเพิ่มทุกที่

ช่วงที่เซี่ยอันน่าพยายามหางานอยู่นั้น แล้วซู่เฉียวเฉี่ยวก็เจอเข้า และเริ่มชักชวนเธอ

"มีรุ่นพี่ที่ฉันรู้จักอยู่คนหนึ่ง เขาต้องการนักแสดงตัวประกอบอยู่พอดี เธอสนใจไหม?"

เซี่ยอันน่าลังเลเล็กน้อย "เธอดีกับฉันขนาดนั้นเลยหรือ?"

"อย่าพูดแบบนั้นซิ อย่างไรซะเราก็เป็นเพื่อนร่วมห้องกัน เธอต้องการคสามช่วยเหลือ ฉันก็ต้องช่วยเหลือซิ" และเธอก็ยื่นนามบัตรให้เซี่ยอันน่า "อ่ะนี่ เป็นเบอร์โทรของโมเดลลิ่ง พรุ่งนี้เธอก็ลองไปหาเขาแล้วกัน"

เซี่ยอันน่ารับมา และตอบกลับว่า "ขอบใจมาก"

เมื่อกลับมาที่ห้อง เซี่ยอันน่าเอาแต่จ้องไปที่กระดาษนั่น

โทรดีไหมนะ?

ซีซีที่กลับมาเห็น เซี่ยอันน่าเอาแต่จ้องกระดาษใบนั้น จึงถามว่า

"โหล เธอกำลังคิดอะไรอยู่?"

เซี่ยอันน่าขมวดคิ้วเล็กน้อย และตอบกลับว่า "ซู่เฉียวเฉี่ยวให้นามบัตรฉันมา บอกให้ฉันลองไปแคสงานพรุ่งนี้ดู"

"งั้นก็ไปซิ ถ้ายั่ยนั่นจะแกล้งอะไรเธอ แต่ลองดูก็ไม่เสียหายอะไร"

"ก็จริง"

"ถ้าเธอกลัวเดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อนก็ได้ เราพกเครื่องเตือนเสียงดังๆไปด้วย ถ้าพวกนั้นคิดจะทำอะไร เราจะได้สั่งสอน"

เซี่ยอันน่ารีบพูดขึ้น "ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวฉันไปเองดีกว่า"

"อย่านะ พาฉันไปด้วย ฉันอยากเห็นบรรยากาศเวลาแคสงานบ้างอะ"

ซีซีพูดพร้อมทำสายตาเปล่งประกาย

เซี่ยอันน่ากลัวว่าถ้ามีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นจริงๆ มันจะซวยและลำบากไปถึงซีซี

ซีซีเห็นเซี่ยอันน่าเอาแต่ลังเลไม่พูดจา จึงพูดขึ้นว่า "โห่ เอาล่ะอันน่า ให้ฉันไปเถอะ ให้ยืนรออยู่หน้าประตูเฉยๆก็ได้ ฉันสัญญาจะไม่รบกวนเธอเลย"

ซีซีอ้อนวอน เซี่ยอันน่าจึงทำได้แค่ตอบตกลง

"ก็ได้ แต่ว่าพอถึงที่นั่นแล้ว ห้ามพูดเรื่อยเปื่อยนะ ห้ามไปไหนมั่วซั่ววด้วย"

ซีซียิ้มออกทันทีทันใด "วางใจฉันไเ้เลย"

จากนั้นเซี่ยอันน่าก็โทรหาโมเดลลิ่งคนนั้น เมื่อเขารู้ว่าเธอเป็นคนที่ซู่เฉียวเฉี่ยวแนะนำมา จึงนัดให้เธอมาออดิชั่นพรุ่งนี้

เมื่อถึงวันออดิชั่น เซี่ยอันน่ารู้สึกเป็นกังวล เพราะกลัวจะคนแปลกๆหรืออะไรไม่ชอบมาพากล

ช่วงที่เธอกำลังเตรียมตัวอยู่นั้น เธอก็เห็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงระดับประเทศคนหนึ่ง และจำได้ว่า เขาเพิ่งได้รับรางวัลระดับนานาชาติเมื่อไม่นานมานี้

ถ้าได้แสดงร่วมกับเขา คงจะเป็นโอกาสที่ดีมากๆ

ดูเหมือนว่าเขาจะมองซู่เฉียวเฉี่ยวผิดไปจริงๆ ถ้าเจอหน้ากัน เธอต้องขอบคุณซู่เฉียวเฉี่ยวยกใหญ่

"เฮ้ อย่าเอาแต่เหม่อ เดินมาทางนี้"

เมื่อเซี่ยอันน่าตั้งสติได้ ก็ยิ้มแหยๆ และเดินตามผู้ช่วยคนนั้นไป

เมื่อเดินเข้าไปในห้องของผู้กำกับ

ก็เห็นผู้ช่วยผู้กำกับกำลังคุยเรื่องบทกับคนอื่นอยู่ เมื่อเขาหันมาเห็นเซี่ยอันน่า ก็พยักหน้าให้เล็กน้อย ก่อนจะถามว่า

"มาออดิชั่นใช่ไหม?"

"ใช่ค่ะ"

"นี่คือบทที่ต้องใช้ออดิชั่น เธอท่องก่อน"

เซี่ยอันน่ารับบทมา

จากนั้นผู้ช่วยผู้กำกับก็หันมองไปทางซีซีและพูดขึ้นว่า "ว้าว ยังไม่ดังก็มีผู้จัดการส่วนตัวแล้ว"

ผู้จัดการส่วนตัว?

เซี่ยอันน่าค่อยๆมองไปทางซีซี "เธอไม่ใช่...."

"ใช่ค่ะ ฉันคือผู้จัดการส่วนตัวของเธอ"

ซีซีพูดแทรกขึ้น

เซี่ยอันน่าแกล้งทำเป็นไม่สนใจเธอ และท่องบทต่อ

เมื่อออดิชั่นเสร็จ ผู้ช่วยผู้กำกับได้เอ่ยชมเซี่ยอันน่าว่า "เธอแสดงได้ไม่เลวเลย ถ้าโอเค พรุ่งนี้ก็มาร่วมทีมได้"

เซี่ยอันน่าอึกอักเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับว่า "เอ่อ พรู่งนี้ฉันมีเรียนค่ะ"

"ฉันรู้ แต่บทเธอไม่ได้มีอะไรมาก สักอาทิตย์ก็น่าจะหมดแล้ว ถ้าแค่อาทิตย์เดียวเธอยังไม่มีเวลาให้แบบนี้ ฉันว่าคงจะทำด้วยกันยาก"

เอ่อ....

เซี่ยอันน่าที่กำลังครุ่นคิด ซีซีจึงพูดขึ้นว่า

"อันน่า เธอก็ตกลงไปเถอะ แค่อาทิตย์เดียวเอง เดี๋ยวฉันลาให้"

ผู้ช่วยผู้กำกับได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มพอใจ "ผู้จัดการเธอคนนี้ไม่เลวเลย ช่วยคิดแทนเธอได้ดีจริงๆ"

ซีซีที่ได้รับคำชมก็ยืดอก และพูดต่อว่า "อันน่าค่อนข้างๆจะมือใหม่ ถ้าเธอทำอะไรให้คุณไม่พอใจ ก็ขออภัยมาณที่นี้ด้วยนะคะ"

"ไม่หรอก แล้วตกลงงานนี้พวกคุณจะรับไหม?"

"รับแน่นอนค่ะ ไม่เป็นไรฉันตัดสินใจแทนอันน่าได้"

"โอเค งั้นอีกาักพักจะมีคนเอาสัญญามาให้เซ็น ตรวจสอบให้ดีแล้วค่อยเซ็นนะ"

"ได้ค่ะ"

ซีซีพยักหน้ารับทราบ และพาเซี่ยอันน่าเดินออกจากห้องมา

หน้าประตู ซีซีพูดกับเธอว่า "อันน่า เธอเซ็นๆไปเถอะ ถือซะว่าเป็นโอกาสที่ดีนะ"

"ฉันรู้ แต่ว่า...."

"ฉันรู้ว่าเธอกำลังกังวลเรื่องอะไร เอางี้ เรื่องลาปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน ไว้ใจได้"

เซี่ยอันน่าขำเล็กน้อยกับท่าทีของเธอ "นี่เธอเป็นผู้จัดการเข้าเส้นแล้วหรือเนี้ย?"

"เห้อ ฉันก็อยากเป็ฯดาราดังเหมือนกัน แต่ว่าเสียดายที่ไม่ได้เกิดมาสวยเหมือนเธอ และไม่ได้เกิดมาเพียบพร้อมแบบซู่เฉียวเฉี่ยว เลยทำได้แค่ทำงานอยู่เบื้องหลังแบบนี้ไง" ซีซีขำเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อว่า "แต่ว่าการเป็นผู้จัดการส่วนตัวนี่ก็ดีเหมือนกันนะ ถ้าครั้งหน้าต้องการอีก เรียกฉันได้เสมอเลยนะ"

"เอาล่ะๆ เธอนี่ชอบเล่นจริงๆ" เซี่ยอันน่าขำ และพูดต่อว่า "เซ็นสัญญาเสร็จ เดี๋ยวเจ้พาไปเลี้ยงข้าวนะ"

"เธอตกลงแล้วหรือ? ว้าว มีคนจะเลี้ยงข้าวแบบนี้ ฉันคงต้องกินของดีซะหน่อยแล้ว เธอเตรียมตัวไว้ได้เลย"

วันต่อมา

เซี่ยอันน่ามาถึงหน้างานตามเวลานัด

เมื่อถึงคิวเธอเดินไปหน้ากล้อง

ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ได้รับบทนางเอกมองมาที่เธอ

จากนั้นก็อึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะเบ้ปาก และพูดขึ้นว่า

"นี่มันแฟนของคุณชายเสี่ยวไม่ใช่หรือ?"

เมื่อเซี่ยอันน่าได้ยินแบบนั้นก็ตะลึงเล็กน้อย

จากนั้นผู้คนรอบๆก็เริ่มหันไปมองเซี่ยอันน่า

ช่างแต่งหน้าถามขึ้นว่า "คุณบอกว่าเธอคือใครนะ? แฟนของคุณชายเสี่ยวหรือ? ไม่น่าจะเป็นไปได้"

"อะไรกัน? นี่พวกเธอไม่รู้หรือ? ผู้หญิงคนนี้คือแฟนของคุณชายเสี่ยว ครั้งก่อนฉันเจอเธอที่งานประมูล"