บทที่ 558 จุดเปลี่ยนใหม่หลังจากความพ่ายแพ้

“ฉันไม่มีความคับแค้นใจหรือไม่พอใจพวกเขา และฉันไม่ได้โกรธเคืองพวกเขา"

เจ้านายหันกลับมามองคุณเวิน จากนั้นก็ใช้เสียงต่ำถามว่า “ฉันเห็น ผู้หญิงที่เป็นผู้นำมักจะวนเวียนอยู่รอบ ๆ มู่ยู่วฉี เป็นไปได้หรือไม่ที่เธอจะชอบมู่ยู่วฉี จึงไม่ถูกใจเธอ? เฮ้ น่าเสียดายที่มู่ยู่วฉีได้เข้าไปในเมืองเพื่อซื้อสินค้า ถ้าเขาอยู่จะไม่มีทางเป็นไปได้อย่างแน่นอน”

หลังจากที่เจ้านายพูดถึงมัน ฉีฉีก็รู้สึกประหลาดใจ

บ่นพึมพำ “ฉันกลัว พวกเขาแค่เลือกช่วงเวลาที่มู่ยู่วฉีไม่อยู่ เพื่อลอบกันฉัน"

คุณเวินก็มองไปที่ฉีฉีด้วยสายตาที่เย็นชา

หลังจากจมอยู่ในความคิดไปชั่วครู่ ฉีฉีก็เดินไปหาคุณเวินและพูดว่า “เรามีเรื่องต้องคุยกัน ไม่จำเป็นต้องฆ่ากัน ใช่มั้ย?"

คุณเวินเลิกคิ้วถามว่า “คุณต้องการทำอะไร?"

“คุยกับคุณหน่อย คุณจะปล่อยฉันไปได้อย่างไร"

ด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม คุณเวินพูดว่า “ถ้าคุณทำอะไรผิด คุณจะต้องถูกลงโทษ ไม่มีอะไรต้องพูดคุยกัน"

“บางทีฉันอาจจะทำอะไรผิดไป แต่ฉันไม่ได้ขโมยสร้อยคอ”

“แล้วคุณคิดว่า คุณทำอะไรผิด?”

“น่าจะไปขัดหูขัดตาผู้คน ทำไมพวกเขาไม่พอใจ”

มุมปากของเธอยกขึ้นอย่างไม่แยแสและคุณเวินพูดว่า "ก็ค่อนข้างรู้ตัว"

“แล้ว ถ้าฉันเต็มใจจะหายไป เธอจะปล่อยฉันไปไหม?”

คุณเวินและฉีฉีไม่ข้องใจ และคุณเวินไม่สนใจเธอ

แต่ถ้าเธอมีส่วนร่วมกับมู่ยู่วฉี เธอก็ไม่สามารถทนได้

ถ้าฉีฉีเต็มใจที่จะหายตัวไป โดยคุณเวินไม่ต้องลงมือ มันก็จะมีความสุขที่ได้เห็นมัน

มุมปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อยและคุณเวินพูด “ฉันจะรู้ได้อย่างไร ว่าคุณจะเสียใจในภายหลัง"

ฉีฉีลดสายตาของเธอและพูดอย่างเงียบ ๆ “จากเหตุการณ์นี้ ฉันรู้ช่องว่างระหว่างตัวเองและคุณ ฉันจะไม่หลงใหล และครองตำแหน่งถัดจากมู่ยู่วฉีอีกต่อไป”

คำพูดของฉีฉีทำให้คุณเวินพอใจมาก ด้วยสีหน้ามีชัยและพูดว่า “ดูเหมือนว่าคุณจะไม่โง่และรู้วิธีที่จะถอยออกไป โอเคฉันจะปล่อยคุณไป ถ้าฉันพอใจ ฉันจะไม่ทำให้คุณอับอายในอนาคต ถ้าคุณกล้าเล่นกล ก็อย่าตำหนิฉันที่หยาบคาย "

“รู้ ฉันรู้มาตลอดว่าต้องทำอะไร"

คุณเวินพาทุกคนเดินออกไปอย่างหยิ่งผยอง ขณะที่ฉีฉียังคงยืนอยู่ที่มุมเหมือนรูปสลัก

เจ้านายมองเธออย่างเป็นห่วงและถามว่า “ฉีฉี เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

หายใจเข้าลึก ๆ ฉีฉีเงยหน้าขึ้นมองเจ้านายด้วยรอยยิ้มและพูดว่า “ไม่เป็นไร ฉันจัดการเสร็จแล้ว"

“เธอจะไม่ทำให้คุณลำบากใจอีกต่อไป?"

“ไม่ ฉันได้บอกพวกเขาอย่างชัดเจนแล้ว แต่ เจ้านาย ฉันขอปรึกษากับคุณได้ไหม"

แม้ว่าฉีฉีจะยิ้ม แต่ก็ทำให้คนอื่นรู้สึกไม่สบายใจ

เจ้านายถอนหายใจเบา ๆ และถามว่า "มีเรื่องอะไรเหรอ?"

“ฉัน ... ถึงแม้ว่าฉันจะทำมาเป็นเวลาไม่ถึงหนึ่งปีเต็ม แต่ก็ทำประโยชน์มากมายกับที่นี่ช่วยให้ฉันออกไปจากที่นี่ก่อนได้ไหม?”

"คุณจะไป?"

ฉีฉีพยักหน้าเล็กน้อย

“งั้น มู่ยู่วฉีรู้หรือไม่”

ฉีฉีเงียบไปครู่หนึ่งและถามว่า "ไม่สำคัญว่าเขาจะรู้หรือไม่"

“แต่ฉันคิดว่า คุณควรบอกให้เขารู้สักคำ”

“ฉันจะพูดเรื่องนี้ทีหลัง ฉันจะออกไปแล้ว ไม่งั้นผู้หญิงพวกนั้นจะไม่มีที่สิ้นสุดอีก"

ฉีฉีก้มศีรษะเพื่อจัดระเบียบห้องที่ยุ่งเหยิง เก็บสิ่งของใส่กระเป๋าเดินทาง

เมื่อเห็นฉีฉีเก็บกระเป๋าของเธออย่างเหงาๆ เจ้านายก็ถอนหายใจอย่างอ่อนแรง และพูดว่า “เฮ้ นี่มันหายนะจริงๆ”

ฉีฉีไม่มีสิ่งของมากมาย ในไม่ช้าเธอก็เก็บข้าวของและเตรียมตัวออกเดินทาง

เจ้านายส่งเธอออกไป ทั้งสองก็เดินไปที่ห้องรับแขก ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงที่ดังกึกก้อง

“คนละ ไม่มีใครรับเช็คอินเหรอ?”

เสียงนี้ช่างคุ้นเคย ...

ฉีฉีมองไปด้านข้าง จากนั้นก็เผชิญหน้ากับทั้งสองคนแบบตัวต่อตัว

เมื่อเห็นฉีฉี เย่ชูวเสวียก็เริ่มบ่นทันที

“ฉีฉี สถานที่ที่คุณเลือกหายากจริงๆหันไปรอบๆ และ GPS ไม่เป็นระเบียบฉันกับอันน่าเกือบหลงทาง"

หลังจากกระพริบตา ฉีฉีก็แน่ใจว่าเธอไม่ได้เข้าใจผิดคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอในขณะนี้คือ เซี่ยอันน่าและเย่ชูวเสวีย

เมื่อได้เห็นเพื่อนของเธอในขณะนี้ ฉีฉีรู้สึกอึดอัดมากจนร้องไห้ออกมาอย่างขมขื่น

เขาเม้มริมฝีปากล่างเบาๆอย่างไม่แยแสและถามว่า “อันน่า ชูวเสวียทำไมคุณมาที่นี่?"

“เฮ้ อย่าพูดถึงมัน มู่ยู่วฉีโยนทุกอย่างทิ้งไปและไม่ทิ้งข้อมูลติดต่อไว้ คุณรู้ไหมว่า คนอื่นๆจะเป็นห่วงแค่ไหน ฉันได้ยินมาว่าเขาพักร้อนกับคุณ เราจึงตามมาที่นี่กับข่าวนี้”

เมื่อนึกถึงมู่ยู่วฉี ปากของฉีฉีก็กระตุกเบาๆ และพูดว่า "เขาเอาแต่ใจตัวเองมาก"

“ดังนั้น เพื่อป้องกันไม่ให้เขาตายข้างนอกไม่มีใครเก็บศพ พวกเรามาดูว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่"

“เขา... ดีมาก”

“แล้วเขาละ ทำไมไม่เห็น”

ฉีฉีลังเลไม่รู้จะพูดอะไร

และรอบๆ ผู้คนก็ค่อยๆรวมตัวกันชี้ไปที่ เซี่ยอันน่าและพูด

“มันคือเซี่ยอันน่าจริงๆ เป็นดาราดัง!"

“ฉันไม่ได้คาดคิดว่าดาราดังจะมาที่นี่ในวันหยุดพักผ่อน มันเป็นการเดินทางที่คุ้มค่าจริงๆ"

“พวกเธอคิดว่า จะขอถ่ายรูปได้ไหม?”

...

เมื่อเห็นความตื่นเต้นของทุกคน ฉีฉีจึงถามว่า “อันน่า คุณไม่ต้องสวมแว่นกันแดดหรือเหรอ?"

“ฉันมาที่นี่เพื่อท่องเที่ยว ทำไมถึงระวังตัวมากมาย” เซี่ยอันน่า มองไม่แยแส สายตาของเธอมองไปรอบๆ ฉีฉีถือกระเป๋าเดินทาง ถามว่า “เฮ้ คุณจะออกไปแล้วเหรอ?"

ฉีฉีลดสายตาลงและพูดว่า "ฉัน ... ฉันจะกลับแล้ว มีเรื่องอะไร ค่อยคุยกันทีหลัง"

“เจอกันยากทำไมต้องคุยเรื่องนี้ทีหลัง มาคุยกันทำไมรีบขนาดนี้"

ใบหน้าของฉีฉี รู้สึกอายในขณะที่ใบหน้าของเจ้านายเป็นสีแดง

ค่อยๆดึงแขนเสื้อของฉีฉี เจ้านายถาม “ฉีฉี พวกเขาเป็นเพื่อนของคุณหรือไม่?”

"ใช่"

"เซี่ยอันน่า ด้วยเหรอ?"

"ใช่"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ใบหน้าของเจ้านายก็แดงก่ำ ภาพลักษณ์ฉีฉีในสายตาของเขาก็สูงขึ้นทันที

“โอ้ คุณรู้จักดาราใหญ่ ทำไมคุณไม่บอกฉันฉันชอบเซี่ยอันน่ามาก คุณจะช่วยฉันขอรูปพร้อมลายเซ็นได้ไหม"

“นี้……"

ก่อนที่ฉีฉีจะพูดเจ้านาย หันไปมองทั้งสองคนและพูดด้วยรอยยิ้ม “สวัสดี ฉันเป็นเจ้านายของฉีฉี คุณต้องการอยู่ที่นี่ใช่ไหม ฉันจะช่วยคุณเลือกห้องที่ฉันจะ เลือกที่ที่มีสภาพแวดล้อมดีที่สุด! "

"เจ้านาย?"เย่ชูวเสวีย เลิกคิ้วและถาม "ฉีฉี ทำงานให้คุณ?"

"ใช่แล้ว."

“งั้น มู่ยู่วฉีอยู่ที่ไหน?”

“เขาก็เป็นพนักงานของฉันเหมือนกัน”

หลังจากได้ยินเรื่องนี้ เย่ชูวเสวียและเซี่ยอันน่า ต่างก็แสดงสีหน้าเหลือเชื่อ

อย่างไรก็ตาม มู่ยู่วฉีมีความสัมพันธ์กันและทุกอย่างเป็นไปได้ ทั้งสองยอมรับความเป็นจริงอย่างรวดเร็ว และพูดกับฉีฉี “เนื่องจากคุณทำงานที่นี่ งั้นก็พาเราไปเที่ยวที่นี่รอบๆ"

แต่ ฉีฉียังคงปฏิเสธโดยพูดว่า “ฉันไม่ได้เป็นพนักงานที่นี่อีกต่อไปแล้ว ฉันกำลังจะออกจากที่นี่"

“ทำไมคุณต้องจากไป ตอนที่พวกเรามาถึง อย่าเพิ่งผิดหวัง อยู่ต่อไปอีกสักสองสามวันจะเป็นอย่างไร”

เซี่ยอันน่าส่งเสียงดังมาก คุณเวินและเพื่อนๆ ของเธอก็ได้ยินเช่นกันและเดินไปดูความตื่นเต้น

ฉีฉีพบพวกเขา และดวงตาของเขาก็ก้มต่ำมองที่พวกเขา

เย่ชูวเสวียสังเกตเห็นว่า ฉีฉีกำลังมองหาไปที่ไหนสักแห่ง ดังนั้นเธอจึงหันกลับไปมอง

เมื่อมองไป เย่ชูวเสวียก็เอียงศีรษะของเธอและพึมพำ “เฮ้ ผู้หญิงคนนี้ดูคุ้นเคย"

คุณเวินไม่คาดคิดว่า จะได้พบกับผู้คนจากตระกูลเย่และตระกูลเสี่ยวที่นี่ เธอก็ส่งเสียงทักทายทันทีและเดินไปข้างหน้า เย่ชูวเสวียและเซี่ยอันนาด้วยท่าทางที่ดี

หากคุณสามารถสร้างความสัมพันธ์กับสองคนนี้ได้ มันจะเป็นประโยชน์ต่อ เวินกรุ๊ป อย่างแน่นอน

คุณเวินยิ้มพยักหน้าและพูดว่า:”สวัสดี ฉันเป็นผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของเวินกรุ๊ป"

เมื่อเอ่ยถึงเธอ เย่ชูวเสวีย ก็พูดว่า “โอ้ ฉันจำได้ เราเจอกันที่งานเลี้ยง คุณพ่อของคุณมักจะชมคุณ คุณคือความภูมิใจของเขามาก"

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ คุณเวินก็รู้สึกภาคภูมิใจบนใบหน้าของเธอและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “พ่อ ช่างชมไร้สาระจริงๆ"

“เป็นเรื่องบังเอิญที่ฉันจะได้พบคุณที่นี่ แล้วคุณอยู่ที่นี่สนุกไหม?”

"ค่อนข้างดีทีเดียว."

“ดี งั้นพวกเราจะไม่รบกวนแล้ว"

หลังจากทักทายอย่างเรียบง่าย เย่ชูวเสวียมองกลับไปที่ฉีฉีและพูดว่า"ฉีฉี ทำไมคุณยังคงงุนงง ไปกันเถอะ พวกเรานำสิ่งที่เธอชอบกินมาให้เธอมากมายเลย และเราได้รับรางวัลเธอเป็นพิเศษ"

"ฉัน……"

ฉีฉีดูลำบากใจเล็กน้อย ไม่ได้พูด หรือแสดงท่าทีต่างๆ

เมื่อเย่ชูวเสวียรู้สึกสับสน เจ้านายก็พูดขึ้น

จากการสนทนาในตอนนี้ เขารู้แล้วว่าทั้งสองคนที่อยู่ตรงหน้าเขาคือคนสำคัญของฉีฉี และทันทีที่เขาหันไปมอง เขาก็รู้ว่าควรจะพูดอะไร

เจ้านาย ไอเบาๆ แล้วพูดอย่างเคร่งขรึม “ทุกท่าน ฉีฉีถูกไล่ออกแล้ว"

"ทำไม?"

“เนื่องจากเธอถูกสงสัยว่าขโมยของมีค่าของแขก เพื่อไม่ให้ส่งผลเสียต่อแขกคนอื่นๆ ฉีฉีจึงทำได้แค่ลาออกไป"

เย่ชูวเสวียจับแขนของเธอและดูโกรธมากและพูดว่า “ฉีฉี ขโมยของ? มันเป็นเรื่องตลกจริงๆ เธอมีเพื่อนอย่างพวกเราดังนั้นจำเป็นต้องขโมยของเหรอ? คุณสามารถบอกได้ว่าเธอขโมยใคร"

“เธอคือ……”

เจ้านายยังพูดไม่จบ คุณเวินก็ขัดจังหวะเธอและพูดด้วยรอยยิ้ม “จริงๆแล้ว นี่เป็นความเข้าใจผิด จู่ๆ ฉันก็จำได้ว่าสร้อยคอของฉันดูเหมือนจะให้เพื่อนยืมไปใส่ ฉันก็ไม่ได้ทำหาย"

ไม่คาดคิดว่า คุณเวินกลับคำพูดได้อย่างไม่น่าแปลกใจ

เธอต้องการกำจัดฉีฉี แต่เธอไม่สามารถทำให้สองตระกูลใหญ่ขุ่นเคืองได้ เพราะคนที่ไม่สำคัญเช่นนี้

จัดการกับฉีฉี ยังรอได้ในภายหลัง ตอนนี้มีเรื่องสำคัญกว่าที่จะใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ในการสร้างความสัมพันธ์กับสองตระกูลใหญ่

เมื่อเห็นคุณเวิน เปลี่ยนน้ำเสียงของเธอ เจ้านายก็รู้ว่ามีจุดเปลี่ยนในเรื่องนี้

“เรื่องสร้อยในห้องฉีฉีนั้น มันเกิดอะไรขึ้น?”

“ฉันจะรู้ได้ยังไง อาจจะเป็นเพื่อนให้เธอมา”

เมื่อพูดเช่นนั้น คุณเวิน จึงหยิบสร้อยเพชรออกมา เธอกัดฟันและโยนให้ฉีฉี

การแสดงต้องแสดงอย่างเต็มที่ เนื่องจากเธอพูดทุกอย่าง คุณเวินอดทนที่จะละทิ้งสร้อยคออย่างไม่เต็มใจ ในขณะเดียวกันยิ่งทำให้ไม่พอใจในใจต่อฉีฉีมากขึ้น

หลังจากมองไปที่ฉีฉี และมองไปที่คุณเวิน เย่ชูวเสวียก็ถามว่า “ที่พูดมาทั้งหมดนี้ เป็นความเข้าใจผิดเหรอ?"

"ใช่"

“ถ้าอย่างนั้นมันจะง่าย เพราะมันเป็นความเข้าใจผิด ฉีฉีสามารถอยู่ที่นี่และปฏิบัติกับฉันและอันน่าได้ อันน่าไม่ง่ายที่จะมีเวลาว่าง คุณจะไม่ผิดหวัง"

ฉีฉีไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับคุณเวินอีกต่อไป บังเอิญว่ามู่ยู่วฉีไม่อยู่ในวันนี้ และเธอมีข้ออ้างที่จะออกไปโดยไม่มีเหตุผล

แต่ทั้งหมดนี้เปลี่ยนไปเพราะการปรากฏตัวของ เย่ชูวเสวียและเซี่ยอันน่า

ถอนหายใจเบาๆ ฉีฉี ก็ทำอะไรไม่ถูก และพูดว่า “โอเค”

เมื่อเห็นฉีฉีถอนหายใจ เย่ชูวเสวียก็มีความสุขมาก

ขณะที่เธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่างกับฉีฉี ก็มีคนที่อยู่ข้างหลังเธอก็พูดออกมา

“คุณเย่ ภรรยาเสี่ยวเช่า ยินดีที่ได้รู้จักพวกคุณ"

เมื่อมองย้อนกลับไป ก็จะกลายเป็นหญิงสาวผมแดงที่อยู่ข้างๆคุณเวิน

หญิงสาวผมแดงมาจากครอบครัวที่มีฐานะดี แม้ว่าเธอจะไม่ดีเท่าคุณเวิน แต่เธอก็มีหน้าตาในสังคม

ตอนนี้เธอมีโอกาสทำความคุ้นเคยกับคนร่ำรวยและมีอำนาจแล้ว เธอก็ไม่อยากพลาดโอกาสนี้ได้ และริเริ่มที่จะพูดคุย

เย่ชูวเสวียไม่รู้จักบุคคลนี้ แค่เพียงพยักหน้าอย่างสุภาพและพูดว่า "สวัสดี"

"ฉัน……"

“ขอโทษนะ ตอนนี้ฉันเหนื่อยนิดหน่อย ฉันอยากกลับห้องไปพักผ่อนก่อน ขอตัวก่อนนะ

หญิงสาวผมแดงมีบางอย่างที่จะพูด เซี่ยอันน่าขัดจังหวะ เธอหันกลับมาและจับมือฉีฉี และจากไป

การแสดงออกบนใบหน้าของหญิงสาวนั้นอับอายเล็กน้อย รอยยิ้มของเธอแทบจะไม่ออกและเธอพูดว่า “ค่ะ คุณไปทำได้ก่อน"

หลังจากที่มีคนเดินจากไป หญิงสาวผมแดงก็ฮึดฮัดและพูดว่า “หือ นางดาราน้อยมันลากไปแล้ว"

"ถ้าเป็นแค่ดาราก็ช่างเถอะ แต่เธอเป็นคุณหนูของตระกูลเสี่ยว คุณจะไม่มีทางเหนือตัวตนนี้ได้"

แม้ว่านี่จะเป็นความจริง แต่ในใจของหญิงสาวผมแดงก็เชิดเหมือนเซี่ยอันน่าไม่ได้อยู่ในสายตาของเธอเลย เมื่อได้ยินสิ่งที่เพื่อนของเขาพูด เขาก็ต่อสู้กลับทันทีด้วยความรังเกียจ

“แม้ว่าตอนนี้จะเป็นคุณหนูแล้วยังไง ไม่มีภูมิหลังทางครอบครัว จะพูดเชิดก็เชิด มีแบบอย่างมากมายสำหรับภรรยาที่ร่ำรวยถูกทอดทิ้งและจุดจบที่น่าสังเวช "

“นั่นค่อยพูดในภายหลัง ตอนนี้ฉีฉี ได้พบผู้สนับสนุนสองคนนี้ แล้วมันยากที่จะแสดงท่าทีให้เธอเห็น"

“มากกว่านั้นโชคดีที่อาเวินตอบสนองอย่างรวดเร็ว ไม่ปล่อยให้พวกเขาจับเรื่องจริงได้ มิฉะนั้นกลเล็กๆ น้อยๆ ของเราจะถูกค้นพบอย่างแน่นอน”

“เฮ้ ฉันไม่ได้คิดว่า ผู้หญิงคนนั้นฉีฉีจะรู้จักกับคนแบบนี้ และมันก็ยากที่จะกำจัดเธอ”

คุณเวินฟังอยู่ทันใดนั้นก็ตะคอกและพูดว่า “มันจะยากอะไร ฉันจะขับไล่มันออกไปและมันอาจทำให้ชื่อเสียงแย่ลง!"

“มีวิธีเหรอ?”

“ แน่นอน ครั้งนี้ ฉีฉีจะต้องทรยศญาติของพวกเขาแน่ๆ !”

เมื่อเห็นท่าทีที่แน่วแน่ของคุณเวิน คนอื่นๆ ก็รู้ว่า นี่จะเป็นการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่

……

เมื่อกลับไปที่หอพักของเธอพร้อมกับฉีฉี เซี่ยอันน่าและเย่ชูวเสวียมองไปที่ห้อง ส่ายหัวบ่อยๆ

“คุณคิดดู พวกเราบอกว่าสภาพแวดล้อมหอพักของเราดีมาก คุณไม่ไป คุณยอมทนกับความยากลำบากที่นี่ ฉันไม่เข้าใจคุณจริงๆ"