บทที่ 58 เจอเจ้าของงานออกแบบแล้ว

"ไอ้คนโรคจิต!. ไอ้บ้า! "มู่เวยเวยด่าเขาพร้อมกับมองแรงใส่เขาไปหนึ่งที

เธอมีความรู้สึกว่าไม่สามารถพูดกับเขาต่อได้ เย่ฉ่าวเฉินเนี่เป็นคนที่มีอารมณ์อยู่ตลอดเวลา วันๆก็เอาแต่คิดเรื่องจำพวกนั้น เขานี่มันโรคจิตจริงๆเลย

"ถ้าต้องการละก็คืนนี้รอฉันบนเตียงนะ ฉันจะทำให้เธอพอใจอย่างแน่นอน " เย่ฉ่าวเฉินพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ จากนั้นก็ก้มอ่านเอกสารต่อแล้วตอบกลับอย่างนิ่งๆว่า " ตอนนี้เธอออกไปได้แล้ว ฉันจะทำงาน อย่าลืมปิดประตูให้ฉีนด้วยหล่ะ "

เย่ฉ่าวเฉินบอกให้เธอออกไป ถ้าเป็นวันอื่นเธอคงจะเดินออกไปทันที แต่ตอนนี้เขากำลังลังเล เธอคิดถึงเรื่องที่คุณลุงบอกเธอเกี่ยวกับเงินหนึ่งล้าน เรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของพี่ชายเธอ เขาจะยอมแพ้ไม่ได้ แต่ว่าด้วยนิสัยของเย่ฉ่าวเฉินแล้วเขาคงไม่ให้เงินเธอง่ายๆหรอก เธอจะพูดกับเขาอย่างไงดี?

เขาเห็นเธอยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ใบหน้าของเย่ฉ่าวเฉินยิ้มด้วยความพอใจ "นี่ฉันลืมไปได้ยังไงกันเนี่ย เธอยืนอยู่นิ่งอยู่ที่เดิมอยากให้ฉันทำมันตอนนี้เลยใช่มั้ย? "

เย่ฉ่าวเฉินพูดแทรกขึ้นมา ทำให้เธอตอบกลับเขาด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจว่า" ฝันไปเถอะ! วันๆก็คิดแต่เรื่องนั้น คุณนี่มันบ้ากามจริงๆเลย! "

ดวงตาสีน้ำเงินของเย่ฉ่าวเฉินจ้องมองไปที่เธอ

มู่เวยเวยปิดประตูอย่างแรง แล้วนั่งลงบนพื้นอย่างสิ้นหวัง เย่ฉ่าวเฉินไม่ได้ใจดีขนาดนั้น ให้เธอขอยืมเงินจากเขาก็เปล่าประโยชน์ เธอคงต้องคิดหาวิธีอื่นแล้วหล่ะ

หลังจากกอาบน้ำ เธอนอนกลิ้งไปกลิ้งมาและเอาแต่คิดเรื่องเงินหนึ่งล้านนั่น และในตอนนั้นเอง โทรศัพท์เธอก็มีสายเรียกเข้า

" ฮัลโหล? "

" เวยเวย นอนรึยัง?"

ปลายสายเป็นเสียงของเฉียวซินโยว มู่เวยเวยพลิกตัวกลับมาแล้วพูดอย่างนิ่ๆงว่า " ยังเลย ซินโยว โทรมาดึกขนาดนี้มีเรื่องอะไรรึเปล่า?"

" พรุ่งนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ โรงเรียนก็หยุดตามปกติ ฉันเองก็ว่างๆไม่มีไรทำ ขอไปเที่ยวหาเธอที่วิลล่าตระกูลเย่ เธอจะสะดวกมั้ย? "

มู่เวยเวยได้ยินเช่นนั้น เธอยิ้มออกมาอย่างเต็มใจและตอบกลับอย่างมีความสุขว่า "ได้สิ ฉันอยู่ที่นี่ก็เบื่อจะตายอยู่แล้ว พรุ่งนี้เธอมาหาฉันไม่มีอะไรที่ดีไปกว่านี้แล้ว"

เมื่อเธอตอบตกลง เฉียวซินโยวก็ยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัยและพูดนิ่งๆว่า "โอเคพรุ่งนี้เธอรอฉันอยู่ที่บ้านได้เลย

" โอเค "