บทที่ 62 รู้สึกว่าไม่ใช่เธอ

เย่ฉ่าวเฉินอึ้งไปชั่วขณะ สีหน้ามึนงง " คุณแน่ใจ ? "

" มหาวิทยาลัยหนานฮวามีแค่เฉียวซินโยวคนเดียว "

เย่ฉ่าวเฉินไม่สามารถบอกความรู้สึกได้ กลิ่นของเธอคนนั้นมันชวนให้เขานึกถึง เธอตัวเล็กราวกับดอกเดซี่ที่งดงาม จนทำให้เขานั้นอยากที่จะครอบครองเธอ แม้ว่าจะต้องมุดดินหา เขาก็จะต้องหาเธอให้เจอ ！

ตอนที่ได้ยินว่าพบแล้วนั้น เขาอยากจะไปพบเธอทันที แต่ไม่คิดเลยว่าคนๆนั้นจะเป็นเฉียวซินโยว

เมื่อนึกถึงรูปร่างที่มีเสน่ห์ในชุดเดรสสีแดงนั้น และความในใจที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ของเธอนั้น มันทำให้เย่ฉ่าวเฉินรู้สึกแปลกๆ แม้ว่าจะมองไม่เห็นหน้าตาของเธอ แต่ความไร้เดียงสาและความบริสุทธ์ของเธอนั้นไม่อาจแสร้งได้ คนที่อ่อนโยนแบบนั้น จะสามารถใส่ซีทรูยั่วยวนเลยหรือ ?

เขาก็ยังมีความรู้สึกเล็กๆว่า ผู้หญิงคนนั้น.....ไม่ใช่เฉียวซินโยว ?

"ฉ่าวเฉิน เป็นอะไรไป ?"

เขารู้สึกได้ถึงความขาดสติของเย่ฉ่าวเฉิน

"คุณแน่ใจหรอว่าภาพวาดนั้นเป็นของเฉียวซินโยว เย่ฉ่าวเฉินถามด้วยความสงสัย"

"แน่นอนสิ คุณไม่เชื่อผมหรอ คุณก็รู้นิว่าคนอย่างผมทำงานอย่างไร ผมไม่เอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่นหรอกจริงไหม" ? หนานกงเฮ่าพูดขึ้น

ทั้งสองทำงานด้วยกันเป็นเวลานาน หนานกงเฮ่าคนนี้เขาเชื่อใจแน่นอน แต่ในใจของเขายังคงความสงสัยไว้แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา บางทีครั้งนี้เขาอาจจะตัดสินใจผิดไป

" มีปัญหาหรอ ? "

"ไม่มี......"เย่ฉ่าวเฉินส่ายหัว และพูดออกไปว่า "เฮ่า ครั้งนี้ลำบากคุณแล้ว ไว้จะเลี้ยงเหล้าคุณทีหลังนะ "