บทที่ 7 จูบที่แสนเร้าร้อน

"ฉัน.....ฉัน" มู่เวยเวยพูดกระอึกกระอัก ใบหน้าของเธอแดงขึ้น เธอเพิ่งนินทาเขา แต่ก็ถูกเขาจับได้จนได้

"คุณชายเย่ ฉันชื่อเฉียวซินโยวค่ะ ！" เธอรู้สึกตัวเร็วกว่ามู่เวยเวย เธอแทรกตัวไปอยู่ข้างหน้าระหว่างพวกเขาสองคน

"อ่อ....."เย่ฉ่าวเฉินยกริมฝีปากขึ้นและมองไปที่เฉียวซินโยว หลังจากนั้นก็กลับมามองที่มู่เวยเวยอีกครั้ง

ก่อนหน้านี้เขาเห็นผู้หญิงคนนี้จากรูปถ่ายเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาได้เห็นเธอ ตัวจริงของเธอสวยมากจนเขาไม่กล้ามอง ทันใดนั้นเขาก็นึกอยากจะทำอะไรบางอย่าง.....

หันกลับไปมองเฉียวซินโยว เย่ฉ่าวเฉินยิ้มออกมาพร้อมพูดกับเธอว่า "คุณเฉียว ฉันกับว่าที่ภรรยามีเรื่องต้องคุยกัน เชิญคุณออกไปก่อน และอย่าลืมปิดประตูให้ด้วย ! "

เย่ฉ่าวเฉินกึ่งออกคำสั่งกึ่งไล่เธอ เฉียวซินโยวแสดงสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย ก่อนเดินกระทืบเท้าออกไป

มู่เวยเวยรู้สึกกังวลขึ้นมา ก่อนจะเอ่ยปาก " ซินโยวอย่าไป ฉัน..... "

จริงๆแล้วเฉียวซินโยวก็ไม่ได้อยากออกไป แต่เมื่อเธอเห็นใบหน้าของเย่ฉ่าวเฉินแล้ว จึงต้องจำใจเดินออกไป และปิดประตูห้องลง

ตอนนี้ในห้องรับรองเหลือเพียงแค่มู่เวยเวยกับเย่ฉ่าวเฉินสองคน

มู่เวยเวยจ้องไปที่ชายตรงหน้า เขาก็มองเธอเช่นกัน แต่ไม่รู้ทำไม แววตาของชายตรงหน้าทำให้เธอรู้สึกถึงอันตราย.....

ผู้ชายคนนี้ อันตรายเป็นอย่างมาก ！

ขณะที่มู่เวยเวยกำลังคิดอยู่นั้น เย่ฉ่าวเฉินก็เดินเข้ามาใกล้