บทที่ 128

จู่ ๆ ก็คิดอะไรขึ้นมาได้ ฉู่หลินเฉินหรี่ตาลงและพูดด้วยเสียงเข้ม "ข่าวลือของฉันที่ถูกแพร่ออกไป เธอไม่ใช่คนแพร่ข่าวใช่ใหม?"

"ข่าวลืออะไร?"

ฉู่หลินเฉินเห็นความมึนงงบนใบหน้าของฉินซู เขาเองไม่อยากพูดอ้อมค้อมกับเธอ

ฉินซูประหลาดใจ ดวงตาแฝงความหมายที่ลึกซึ้ง

เธอหลับตาลงและซ่อนความรู้สึกผิดในดวงตาเอาไว้และพูดขึ้น "ฉันไม่เคยพูดเรื่องแบบนี้ แต่เคยได้ยินคนพูด คุณบอกว่ามันเป็นข่าวลือ ถ้าอย่างนั้นมันคงเป็นเรื่องโกหก...เกินครึ่ง"

ฉู่หลินเฉินฟังคำพูดของเธอราวกับว่าไม่มีปัญหาอะไร แต่กลับรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เหมือนว่าเธอยังมีเรื่องที่ปกปิดเขาอยู่

"อย่าให้ฉันจับได้ก็แล้วกันว่าคน ๆ นั้นคือเธอ" เขาขู่เบา ๆ น้ำเสียงฟังดูสบายมาก

ฉินซูยกริมฝีปาก "แล้วเรื่องที่ฉันจะรักษาให้หานโม่หยางล่ะ?"

"ไม่ได้"

ฉู่หลินเฉินปฏิเสธอย่างง่ายดาย

ฉินซูขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ เธอตอบตกลงหานโม่หยางไปแล้ว ถ้าไม่รักษาสัญญา เวินหลีจะตกไปอยู่ในกำมือของเขาอีกหรือไม่?

เมื่อคิดได้แบบนี้ เธอจึงพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าวขึ้น "อีกไม่กี่วันพวกเราก็จะตัดขาดความสัมพันธ์กันแล้ว เรื่องนี้ฉันน่าจะตัดสินใจเองได้”

ฉู่หลินเฉินชำเลืองมองเธอ สายตาลึกล้ำไม่มีสิ้นสุด "แต่ตอนนี้เรายังไม่ได้ยกเลิกความสัมพันธ์กันไม่ใช่เหรอ? หานโม่หยางเป็นศัตรูตัวฉกาจของตระกูลฉู่มาตลอด ถ้ามีคนรู้เข้าว่าเธอไป ๆ มา ๆ บ้านของเขาแบบนั้น จะไม่เข้าใจผิดว่าเธอแอบเป็นอะไรกับเขาเหรอ?

ฉินซูได้ยินได้ถึงจุดเปลี่ยนในคำพูดของเขา หัวใจเธอเต้นแรง "คุณหมายความว่า..."

"หานโม่หยางอยากรักษาตัว ก็ให้เขามารักษาที่โรงพยาบาลของตระกูลฉู่ ฉันจะจัดห้องคนไข้แยกให้เธอ"

ฉินซูฟังคำพูดนี้ การแก้ไขของฉู่หลินเฉินรอบคอบทีเดียว สะดวกต่อการดูแลคุณย่าด้วย ทำให้เธอไม่ต้องเทียวไปเทียวมา

เว่ยเหอจอดรถที่ใต้ตึกโรงแรมและช่วยพาเวินหลีออกไป

"เรื่องที่อยู่เพื่อนเธอ เธอจัดการได้เลย" สายตาของฉู่หลินเฉินเหลือบมองเวินหลีด้วยความเฉียบแหลม